22 ตุลาคม 2549 16:27 น.
...ทางแสงดาว...
ยืนมองแม่น้ำสายหนึ่ง
แม่น้ำซึ่งไหลเวียนเปลี่ยนผัน
ว่าไว้ในแต่ละวัน วัน
มิอาจอาบน้ำนั้นให้เหมือนเดิม
ยืนมองแต่ละชีวิต
พยายามลิขิตหาสิ่งเสริม
พยายามหาโน่นนี่มาแต่งเติม
พยายามเพิ่มสิ่งรายรอบที่ชอบกัน
ฉะนั้น...เรามิอาจพบคนเดิมในวันพรุ่ง
เพราะวันรุ่งคนจะมุ่งเติมต่อฝัน
ต่างคนต่างต่อเติมเพิ่มทุกวัน
ฉะนั้น...คงมีแค่วันนี้นั้นที่จริง
18 พฤษภาคม 2549 08:28 น.
...ทางแสงดาว...
...ร้าวระบม ข่มไม่รัก หักสวาท
ด้วยผิดพลาด เผลอใจ ไปกับฝัน
แสนเสียดาย ที่ปล่อยใจ ในวันนั้น
นั่น คือวัน ที่เผลอผิด เพียงนิดเดียว
...ขาดอะไร ในหัวใจ จึงเผลอพลาด
น่าอนาจ ตรองคิด สักประเดี๋ยว
ด้วยหัวใจ หัวจิต ทำผิดเกลียว
เข้ามาเกี้ยว กอดก่าย เหมือนสายลม
...ทำโลมเล้า เคล้ากอด หยอดคำหวาน
น้ำผึ้ง บวกน้ำตาล หว่านผสม
เข้ากอดซุก ลุกแนบ แอบดอมดม>/font>
เหลือเพียงขม รสขื่น เมื่อตื่นนอน>/font
.....กัณมัทรี..
17 พฤษภาคม 2549 07:29 น.
...ทางแสงดาว...
...เหมือน สายน้ำกลมเกรียวในเรียวคลื่น
เหมือน วันคืนที่คลุกเคล้าในคราวฝัน
เหมือน สายลมผสมสุขทุกคืนวัน
เหมือน ความฝันบวกผสมพากลมกลืน
...เมื่อ เดือนปีผันผ่านจนนานเนิ่น
เมื่อ ก้าวเดินผ่านกรวดหินดินผสม
เมื่อ พื้นร้อนแตกร้าวไม่ได้ปูไว้ด้วยพรหม
มีทั้งขม ปวดแปลบ แสบหัวใจ
จะผ่านพ้น เนินร้อน แล้วนอนหลับ
หรือหันหลัง เดินกลับ อย่างไรได้
เมื่อหญิงชาย เลือกทาง ไว้อย่างไร
สู่จุดหมาย ที่มุ่งมั่น ปลายฝันเอย....
16 พฤษภาคม 2549 20:37 น.
...ทางแสงดาว...
...ในวันที่แสงจ้า...
...ยังมีค่ามีความหวัง...
...แข็งแกร่งแรงพลัง...
...มีแรงยั้งความวุ่นวาย...
...สายน้ำที่ไหลเชี่ยว...
...ไหลเป็นเกรียวมิขาดสาย...
...คล้ายโลกที่วุ่นวาย...
...มีจุดคลายให้ชื่นบาน...
...มวลมิตรที่เสแสร้ง...
...คอยกลั่นแกล้งร้องขับขาน...
...หนึ่งมิตรมิใช่มาร...
...เติมความหวานเสมอมา...
...รวมแรงเร่งก้าวผ่าน...
...พ้นขวากหนามข้ามหน้าผา..
...จุดหมายที่มุ่งมา...
...ความแกร่งกล้าที่ข้ามี...
9 พฤษภาคม 2549 21:36 น.
...ทางแสงดาว...
เพื่อนจ๋า...กำลังมองข้าพเจ้าอยู่แห่งใหน
ส่งแรงใจ...ให้ข้าพเจ้าแกร่งอีกสักหน
เหมือนตกลงไปในหลุมลึกร้างไร้ผู้คน
หมองหม่นอ้างว้างหมดหนทางไป
ข้าพเจ้าขอหลบในหลุมมืดชื้นกลืนน้ำตา
ขอหลับสักเพลาเช้าค่อยรีบเร่งใหม่
พรุ่งนี้...ค่อยรวบรวมแรงและกำลังใจ
ลุกขึ้นยิ้มอย่างสดใส
แล้วโผบินไปให้ไกลสุดตา
...กัณมัทรี...
หน้าส่วนตัว
490
