6 พฤศจิกายน 2549 09:25 น.

ที่ต้องเป็นเรื่องสั้น..เพราะฉันไม่ใช่กวี

...ทางแสงดาว...

จะเก็บความรู้สึกดีดี  ที่เคยมีให้ใครๆ

จะเก็บความรู้สึกนั้นๆไว้

แม้ปัจจุบันไม่เหลืออะไรก้อตามที........

...เลิกเก็บความรู้สึกก่อนเก่า ไม่ถูกใจเรา..

มาบั่นทอนความรู้สึกเก่าๆในวันนี้...

แยะแยกความรู้สึกต่างอย่างที่มี

วันนี้ยังรู้สึกที่ได้จดจำสิ่งนั้นนั้นไว้

ยังคงมีเศษหนึ่งแห่งเสี้ยวเวลา.....ในความจริง

รู้ดีอยู่แก่ใจ....โดยว่าไม่ต้องถามใครว่าทุกสิ่งนั้นจริงไหม?

คิดเสียว่า....สิ่งที่ได้รับ คือบทเรียนนอกตำราเล่มใหญ่

สิ่งที่อยากจะมอบตอบแทนออกไป คือรอยยิ้มตอบแทน....

น้ำจิต น้ำใจ   ที่สอนให้  ร้องไห้ในวันนั้น.....

                    วันนี้ยังรู้สึกดีดี

หัวใจยังมีพลัง       พร้อมรับทุกสิ่งทุกครั้ง.....

เพราะสิ่งที่คำว่าเพื่อน..จะให้จำยังไม่พอ...

น้ำใสๆในหัวใจยังมีอีกมาก  มาซิมาจะบริจาคหากเข้ามาขอ

เอาไปทำอะไร ๆ  เอาซิ..เอาไปให้พอ....


                        เพียงขอ....ถ้าจะกรุณาให้.............

หยุดทำให้คนต่อไป...ใจช้ำ...ก้อคงพอ

.......เพียงขอถ้าจะกรุณาให้....เลิกทำร้ายใจของใครๆ....

....................ก้อคงพอ................



........................คิดถึงที่ไม่ถึง......แค่ตัวหนังสือ  กข...ถึง  อ  ก้อแค่นั้น    ก้อแค่นั้น				
20 กุมภาพันธ์ 2549 18:39 น.

ร้ายเดียงสา....

...ทางแสงดาว...

'.......................ในความรู้สึก  ฉันเป็นฆาตกร.....................				
8 กุมภาพันธ์ 2549 07:32 น.

+สำหรับใครบางคน+

...ทางแสงดาว...

+สำหรับใครบางคน+

บางครั้งการเลือกที่จะก้าวเดินออกมา

บางเวลายังดีกว่ายืนอยู่ตรงนั้น

บางความรู้สึกที่สื่อถึงกัน

บางสิ่งสำหรับบางคนนั้นมีมากเกหลือเกิน

บางอย่างลึกซึ้งเกินกว่าคำพูดใดใด

บางเรื่องใช่กล้ากล่าวออกไปไม่

บางหนอยากบอกกับใครใคร

บางคนต้องฝืนใจกับสิ่งที่ทำ

บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าคืออะไร

คงไม่ใช่รัก  คงไม่ใคร่

คงเป็นความห่วงใยพร้อมนึกถึง

คงเหลือแต่ความลึกซึ้งที่เก็บไว้ให้

นอกนั้นคงไม่เหลือความผูกพันธ์ใดใด

มีเพียงบางครั้งที่อ่อนไหวไปกับใครบางคน

มีเพียงบางใจที่อ่อนไหวไปก็แค่นั้น

แต่นั่นก็หาใช่สิ่งสำคัญสำหรับใครไม่

เพราะทุกๆวันต้องอยู่กับสิ่งที่เป็นไป...ในพื้นฐานของความเป็นจริง


+++++++บางคนยืนอยู่ระหว่างทาง+++++++++
















.......กัณมัทรี........				
5 กุมภาพันธ์ 2549 03:04 น.

......+ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น+.....

...ทางแสงดาว...

การรอคอยเป็นสิ่งที่ทรมานใจ

ถ้าเป็นไปได้อย่าทำอะไรด้วยการรอคอย

ถ้าสิ่งนั้นๆสำคัญยิ่งต้องรอต้องคอย

ถ้าเป็นไปได้พยายามรอคอยด้วยใจปกติ



อย่าหวัง  อย่าฟุ้งซ่านให้คิดว่าในเวลานี้

ทำอะไรไม่ได้  ทำได้ดีที่สุดคือการรอคอย

และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นงงทำใจให้เป็นปกติ

ความทุกข์กลัวรอยยิ้ม......				
19 มกราคม 2549 15:50 น.

เมื่อโลกนี้ไม่มีรัก

...ทางแสงดาว...

...............................มันสั้นจนไม่เป็นเรื่อง....................................				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟ...ทางแสงดาว...
Lovings  ...ทางแสงดาว... เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟ...ทางแสงดาว...
Lovings  ...ทางแสงดาว... เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟ...ทางแสงดาว...
Lovings  ...ทางแสงดาว... เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึง...ทางแสงดาว...