6 พฤศจิกายน 2549 09:25 น.
...ทางแสงดาว...
จะเก็บความรู้สึกดีดี ที่เคยมีให้ใครๆ
จะเก็บความรู้สึกนั้นๆไว้
แม้ปัจจุบันไม่เหลืออะไรก้อตามที........
...เลิกเก็บความรู้สึกก่อนเก่า ไม่ถูกใจเรา..
มาบั่นทอนความรู้สึกเก่าๆในวันนี้...
แยะแยกความรู้สึกต่างอย่างที่มี
วันนี้ยังรู้สึกที่ได้จดจำสิ่งนั้นนั้นไว้
ยังคงมีเศษหนึ่งแห่งเสี้ยวเวลา.....ในความจริง
รู้ดีอยู่แก่ใจ....โดยว่าไม่ต้องถามใครว่าทุกสิ่งนั้นจริงไหม?
คิดเสียว่า....สิ่งที่ได้รับ คือบทเรียนนอกตำราเล่มใหญ่
สิ่งที่อยากจะมอบตอบแทนออกไป คือรอยยิ้มตอบแทน....
น้ำจิต น้ำใจ ที่สอนให้ ร้องไห้ในวันนั้น.....
วันนี้ยังรู้สึกดีดี
หัวใจยังมีพลัง พร้อมรับทุกสิ่งทุกครั้ง.....
เพราะสิ่งที่คำว่าเพื่อน..จะให้จำยังไม่พอ...
น้ำใสๆในหัวใจยังมีอีกมาก มาซิมาจะบริจาคหากเข้ามาขอ
เอาไปทำอะไร ๆ เอาซิ..เอาไปให้พอ....
เพียงขอ....ถ้าจะกรุณาให้.............
หยุดทำให้คนต่อไป...ใจช้ำ...ก้อคงพอ
.......เพียงขอถ้าจะกรุณาให้....เลิกทำร้ายใจของใครๆ....
....................ก้อคงพอ................
........................คิดถึงที่ไม่ถึง......แค่ตัวหนังสือ กข...ถึง อ ก้อแค่นั้น ก้อแค่นั้น
20 กุมภาพันธ์ 2549 18:39 น.
...ทางแสงดาว...
'.......................ในความรู้สึก ฉันเป็นฆาตกร.....................
8 กุมภาพันธ์ 2549 07:32 น.
...ทางแสงดาว...
+สำหรับใครบางคน+
บางครั้งการเลือกที่จะก้าวเดินออกมา
บางเวลายังดีกว่ายืนอยู่ตรงนั้น
บางความรู้สึกที่สื่อถึงกัน
บางสิ่งสำหรับบางคนนั้นมีมากเกหลือเกิน
บางอย่างลึกซึ้งเกินกว่าคำพูดใดใด
บางเรื่องใช่กล้ากล่าวออกไปไม่
บางหนอยากบอกกับใครใคร
บางคนต้องฝืนใจกับสิ่งที่ทำ
บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าคืออะไร
คงไม่ใช่รัก คงไม่ใคร่
คงเป็นความห่วงใยพร้อมนึกถึง
คงเหลือแต่ความลึกซึ้งที่เก็บไว้ให้
นอกนั้นคงไม่เหลือความผูกพันธ์ใดใด
มีเพียงบางครั้งที่อ่อนไหวไปกับใครบางคน
มีเพียงบางใจที่อ่อนไหวไปก็แค่นั้น
แต่นั่นก็หาใช่สิ่งสำคัญสำหรับใครไม่
เพราะทุกๆวันต้องอยู่กับสิ่งที่เป็นไป...ในพื้นฐานของความเป็นจริง
+++++++บางคนยืนอยู่ระหว่างทาง+++++++++
.......กัณมัทรี........
5 กุมภาพันธ์ 2549 03:04 น.
...ทางแสงดาว...
การรอคอยเป็นสิ่งที่ทรมานใจ
ถ้าเป็นไปได้อย่าทำอะไรด้วยการรอคอย
ถ้าสิ่งนั้นๆสำคัญยิ่งต้องรอต้องคอย
ถ้าเป็นไปได้พยายามรอคอยด้วยใจปกติ
อย่าหวัง อย่าฟุ้งซ่านให้คิดว่าในเวลานี้
ทำอะไรไม่ได้ ทำได้ดีที่สุดคือการรอคอย
และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นงงทำใจให้เป็นปกติ
ความทุกข์กลัวรอยยิ้ม......
19 มกราคม 2549 15:50 น.
...ทางแสงดาว...
...............................มันสั้นจนไม่เป็นเรื่อง....................................