29 ธันวาคม 2544 13:26 น.
--มนต์มีนา--
ไม่ต้องมาเป็นห่วงเป็นใย
ฉันจะเป็นอย่างไรก็ไม่ต้องมาสน
พอเถอะนะกับบทบาทที่เธออาจต้องอดทน
อย่าทำเหมือนฉันเป็นคนใกล้ตาย
ไม่ต้องการ การโอบกอดปลอบใจ
รีบหันหลังแล้วเดินจากไปจะดีกว่า
ถ้าได้ยินเสียงร้องไห้ ก็อย่าได้หันกลับมา
ปล่อยให้ฉันอยู่กับน้ำตาและให้ชินกับคำว่า - - ไม่มีเธอ - -
28 ธันวาคม 2544 14:24 น.
--มนต์มีนา--
จริงอย่างที่โบราณว่าไว้
ความรักทำให้คนตาบอดสนิท
ทำอะไรลงไปไม่ยั้งคิด
ให้ความรักทำร้ายชีวิตและจิตใจ
ฉันเคยมองเห็น
ว่าเป็นปรัชญาของคนขลาด
- - ที่ไม่สามารถหาหนทางแก้ไข
แต่พอเจอเธอ ฉันจึงเข้าใจ
แม้ความรักจะพาไปตาย ก็ยินยอม
28 ธันวาคม 2544 11:16 น.
--มนต์มีนา--
นอนอยู่บนเตียงเก่า-เก่า
กอดกับความเหงาเดียวดายอยู่ตรงนี้
คิดถึง- - ความรัก ความหลัง เมื่อครั้งยังรู้สึกดีดี
บรรยากาศ - เหตุการณ์ที่เคยมี - - ความหมายร่วมกันมา
ยังไม่พร้อมที่จะตัดใจ
หรือต่อสู้กับใคร - -เพราะหัวใจมันอ่อนล้า
ไม่อยากยอมรับความจริง
- - ว่าเธอกับฉันคืออดีตที่ไม่อาจย้อนคืนมา
ทำได้เพียงสะอื้นไห้ - - ให้กับทุกส่วนของวันเวลา
ที่ต่อไปนี้มันคงไม่มีค่า....ถ้าไม่มีเธอ
27 ธันวาคม 2544 16:04 น.
--มนต์มีนา--
ห่างกันสักพักดีไหม
ไม่อยากให้หัวใจล้าไปกว่านี้
ที่ผ่านมา..เธอได้ไปมากแล้ว - - ความรู้สึกดีดี
พอเถอะวันนี้ - - จบกันสักทีระหว่างเรา
เธอไม่จำเป็นต้องรู้
ว่าฉันนั้นอยู่อย่างปวดร้าวแค่ไหน
เพราะอย่างน้อยสิ่งที่เธอไม่มีวันจะได้ไป
นั่นคือความภาคภูมิใจ - - ที่ฉันเหลือไว้ - - ให้ตัวเอง
26 ธันวาคม 2544 11:31 น.
--มนต์มีนา--
ไม่อยากร้องไห้ให้เธอเห็น
เพราะไม่อยากเป็นคนอ่อนแอ - - ไร้ค่า
ไม่อยากตื่นขึ้นรับรู้เรื่องราวที่ผ่านมา
เพราะไม่ต้องการจะเสียน้ำตาอีกต่อไป
เจ็บมามากเกินพอ
ไม่อยากหลง ไม่อยากรอ ให้หวั่นไหว
พรุ่งนี้จะไม่มีอะไรติดค้างในหัวใจ
จะตื่นขึ้นมา..ยิ้มกับวันใหม่ - - วันที่หัวใจ
- - ไม่มีเธอ - -
หน้าส่วนตัว
596
