24 พฤษภาคม 2549 15:04 น.

๏...ในความมืด...๏

สลักเสลา


ฉันเดินเล่นในความมืดจนยืดเยื้อ
ใช้เวลาเหลือเฟือเพื่อคิดถึง
ยืนสัมผัสรายรอบครอบคำนึง
ค่อยค่อยดึงดิ่งลงมั่นคงนัก

ฉันใช้ความมืดมิดพิชิตฝัน
ปิดตะวันลงกลอนค้อนสลัก
แล้วโบยบินขึ้นฟ้าตามหารัก
เพียงสบพักตร์แวบแรกเข้าแทรกใจ

ฉันเพลินอยู่ในความมืดที่ยืดยาว
น้ำค้างหนาวแดดร้อนมิคลอนไหว
ฉันซึมซับความอบอุ่นละมุนละไม
พร้อมกับใครหนึ่งคนบนดวงตา

แต่ฉันกลับเดินหลงทางกลางตะวัน
กลัว/หวาดหวั่น/งันงก/ตกประหม่า
ไม่อาจเดินโดดเดี่ยววานเหลียวมา
เถอะ!..ช่วยพาดวงใจไปด้วยนะ...
				
29 เมษายน 2549 13:30 น.

๏...ดาว..ในดวงใจ...๏

สลักเสลา


ดาวกะพริบระยับกระจ่างโพยม
หทัยก็หมายจะจดจำโสม
ประโลมเคียง

ขับผกายก็คล้ายจะสื่อสำเนียง
ผิแม้นประหนึ่งจะไร้ละเสียง
ก็เพียงพอ

เนตรสะท้อนสกาวและพราวลออ
รุจี ณ ห้วงฤทัยก็ทอ
พะนอสรวง

ภาพเสมอเสมือนมิเลือนและลวง
ระหว่างจะเผยจะพ้นก็หวง
นะดวงใจ

ตรึงสลักตระการพิสุทธิ์อำไพ
สวรรค์ลิขิตนิมิตไฉน
มิไขทาง
				
17 มีนาคม 2549 11:41 น.

๏...หยาดพิรุณ...๏

สลักเสลา


หยาดพิรุณพร่างฟ้า......................กำจาย
ดั่งม่านเพชรพรรณราย................เกลื่อนแพร้ว
แสงโลมเรื่อต้องผกาย..................สาดส่อง
เอิบอุ่นอาบดวงแก้ว.....................ผ่านห้วงหฤทัย
				
5 มกราคม 2549 16:46 น.

๏...ที่พักใจ...๏

สลักเสลา


เก็บเรียงร้อยลำนำความคิดถึง
ถักทอตรึงสายใยส่งไปหา
ให้ผูกพันแน่นเหนียวเกี่ยวเวลา
สานคุณค่าแห่งรักสลักใจ

ทีละเล็กทีละน้อยค่อยต่อเติม
วันเดือนเพิ่มก่อรังดั่งเส้นไหม
เจิดจรัสแพรวพราวยืดยาวไกล
ถนอมไว้สวยงามยามพิศชม

ความอบอุ่นหมุนวนบนแววตา
นุ่มนวลกว่าปุยเมฆเสกผสม
ยากปล่อยผ่านลอยไปในสายลม
ช่วยมาพรมห่มฝันวันเดียวดาย

สะดุดรักที่พักใจใสสะอาด
บรรจงวาดแต่งแต้มแซมความหมาย
หวานละมุนอุ่นนักยามทักทาย
ขอพิงกายพักใจให้นาน...นาน
				
22 พฤศจิกายน 2548 16:31 น.

๏...หลง... ๏

สลักเสลา


ความศรัทธาทั่วหล้าใช่หาง่าย                                                                            
มีมากมายล้วนติดคิดพลั้งเผลอ                                                                         
หลายคนบอกเปิดไว้ให้พบเจอ                                                                         
นำเสนอชี้หนทาง...ดูลางเลือน                                                                          

เกิดม่านหมอกครอบคลุมคอยรุมเร้า                                                                 
ติดตามเงาที่เห็นเป็นเสมือน                                                                             
มิตรสนิทเชื่อใจไม่แชเชือน                                                                            
สิ่งย้ำเตือน...คือความดีที่มีมา                                                                            

เดินตามไปด้วยหวังทางสว่าง                                                                           
แต่อัปปางล้มลงอยู่ตรงหน้า                                                                              
เอื้อมไม่ถึงสิ่งหมายสุดปลายตา                                                                        
ยิ่งไขว่คว้า...กลับห่างไกลไปทุกที                                                                      

                                                                                                                         

"รู้สึกท้อเหลือทนบนหนทาง...มิอาจวางใจไว้กับใครได้                                      
อยากหลบหนีให้พ้นทุกคนไป...เพียงแต่ใจไม่พร้อมยินยอมตาม" 				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟสลักเสลา
Lovings  สลักเสลา เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟสลักเสลา
Lovings  สลักเสลา เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟสลักเสลา
Lovings  สลักเสลา เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงสลักเสลา
>