16 พฤษภาคม 2553 13:29 น.
สุนันยา.
นี่หรือคือ หนทาง แก้ปัญหา
สั่งสลาย สั่งฆ่า คือเหตุผล
ไม่อาทร ไม่เห็นค่า ประชาชน
ไม่ยินยล ข้อร้อยเรียง เสียงประชา
เขาขอคุณ ยุบสภา คืนอำนาจ
คุณกับคิด พิฆาต ไม่ห่วงหา
อำมหิต ผิดมนุษย์ สุดระอา
สร้างรอยแค้น เกินกว่า จะอภัย
ผิดซ้ำซาก ฝากไว้ ให้เป็นแผล
หมดทางแก้ สุดระกำ ช้ำหวั่นไหว
คุณสั่งฆ่า คนเหล่านั้น นั่นก็ไทย
เสียงหวนไห้ หรือไม่ซึ้ง จึงไม่คิด
ค่าของคน บนดิน ถิ่นสยาม
ขอแค่ความ เทียมเท่า เราขอสิทธิ์
เพียงประชาธิปไตย ไว้ผูกมิตร
คุณว่าผิด จึงคิดฆ่า ประชาชน
ในรอยยิ้ม พริ้มพราย บนใบหน้า
กับซ่อนความ ชั่วช้า สัตว์หน้าขน
ไม่มีเหลือ รอยคาบใส ของใจคน
กี่ชีพชน ที่ปลิดดับ ซับน้ำตา
คุณก็คน เขาก็คน บนสยาม
อยากขอถาม คุณทำได้ อย่างไรหนา
ชีวิตอื่น คุณเห็นเป็น เช่นผักปลา
จึงสั่งฆ่า อย่างเลือดเย็น ไม่เห็นใจ/...
..............................
6 พฤษภาคม 2553 19:42 น.
สุนันยา.
สัมผัสแรก สัมผัสรัก
สัมผัสที่ รู้จัก ชักหวามไหว
สัมผัสมี ไออุ่น ละมุลละไม
สัมผัสไหน ทำให้ซึ้ง ตรึงติดทรวง
สัมผัสใด คงมิทำ เธอซึ้งได้
เมื่อหัวใจ เธอมิเคย รู้สึกหวง
โอ้รักเอย ใยถึงมี แต่คำลวง
คนช้ำทรวง ก็คือเรา เศร้าทุกที
รักเทิดทูล ด้วยใจ ใสสะอาด
จนเกือบพลาด ไร้สิ้น ซึ่งศักดิ์ศรี
ด้วยรักมั่น ท่วมท้น ล้นฤดี
ใยช่างร้าย เหลือที่ ขยี้ใจ
รอยสัมผัส ยังซึ้ง ตรึงใจอยู่
โปรดรับรู้ ใจดวงนี้ ที่หวั่นไหว
ถึงเจ็บหนัก ยังรักเธอ ยิ่งกว่าใคร
ดวงฤทัยเจ็บช้ำ พร้อมจำทน/.....
....
หน้าส่วนตัว
1586
