23 ตุลาคม 2554 12:20 น.

ตะวันลับฟ้า

ตะวันลับฟ้า

*****

สุรีย์ใกล้ ลับลง ตรงขอบ(ภู)เขา
วิหคเฝ้า โบยบิน คืนถิ่นฐาน
ไผ่เสียดก่อ พลิ้วไหว อยู่ใกล้ธาร 
เย็นลมผ่าน รวยรื่น ฉ่ำชื่นจินต์

*****
เสียงหรีดหริ่ง เรไร ทักทายทั่ว
ยามฟ้าหลัว ตะวันคล้อย ลอยลับถิ่น
ดั่งบทเพลง กล่อมสรวง ห้วงเมฆินทร์
เคล้าเสียงริน หลั่งไหล สายธารา

*****
เมื่อแสงสูรย์ ลับลา จากฟ้ากว้าง 
ดาวระยิบ พราวพร่าง กลางเวหา
ดาระดาษ สาดส่อง ท้องนภา 
แทนแสงจันทร์ ที่ลา คราข้างแรม

*****
ได้แต่คิด ครวญคำ ลำนำเศร้า
ความเงียบเหงา ทับถม ระทมแต้ม
ถึงคู่เย้า เคยหยอก บอกรักแซม
ประคองแก้ม เชยชิด จูมพิศปราง

*****
สัญญาใจ ฝากฝัน จะมั่นรัก
ไม่เหหัก ห่างหาย ให้หม่นหมาง
แต่..บัดนี้ ไฉน ไกลเลือนราง
ลืมรักที่ เคยสร้าง เส้นทางใจ

*****
โอ้..รักเอย เปลี่ยนผัน ไม่หันกลับ
ตะวันลับ ยังคืนมา ชื่นฟ้าใส
คนเคยรัก ปักทรวง ห้วงหทัย
กลับไม่เหลือ เยื่อใย มอบให้กัน....

*****
สุนันยา