23 กุมภาพันธ์ 2564 13:18 น.

ถี่ถ้วนจึงดี

อ.วรศิลป์

วิธีการอันถูกต้อง
แต่บกพร่องในการคิด
น่าจะถูกจึงกลับผิด
เหตุขาดคิดพิจารณา
การครวญใคร่การไตร่ตรอง
ช่วยลดช่องบกพร่องหนา
ความถ้วนถี่ที่ปัญญา
ย่อมนำพาสิ่งดีงาม
23 กุมภาพันธ์ 2564 13:13 น.

รำลึกพระคุณครู

อ.วรศิลป์

เมล็ดพันธุ์แห่งความคิด
ฝังในจิตครูพร่ำสอน
ทีละขั้นทีละตอน
วันเก่าก่อนตอนเยาว์วัย
วันเวลาล่วงพ้นผ่าน
จนถึงกาลวัยผู้ใหญ่
เมล็ดพันธุ์ครูปลูกไว้
เกิดผลให้ได้เก็บกิน
อันความรู้ที่ครูให้
ค่ามากมายมิรู้สิ้น
จารึกไว้ในดวงจินต์
ตราบชีพสิ้นมิลืมคุณ
(วันครู 2564)
20 เมษายน 2562 12:09 น.

ผมเปลี่ยนสี

อ.วรศิลป์

เส้นผมที่เปลี่ยนสี
ตัวบ่งชี้ถึงช่วงวัย
ช่วงปลายวัยผู้ใหญ่
และเข้าใกล้วัยชรา
สีผมที่เปลี่ยนไป
เหมือนบอกใบ้ให้รู้ว่า
อีกไม่นานแล้วหนา
ชีพชีวาลับลาไกล
ธรรมชาติเตือนเสมอ
อย่าพลั้งเผลอทำเฉไฉ
ขืนช้าชะล่าใจ
อาจจะสายไม่ทันการ
ความดีที่ตั้งใจ
ช้าอยู่ใยให้เร่งสาน
เพราะคงอีกไม่นาน
ที่สังขารถึงกาลโรย
(20.4.62)
7 มีนาคม 2562 04:58 น.

มะม่วงหล่น

อ.วรศิลป์

มะม่วงยามแก่จัด
เพียงลมพัดก็หล่นร่วง
แม้อยู่เป็นพุ่มพวง
แต่หล่นร่วงไม่พร้อมกัน
ชีวิตเมื่อถึงครา
ได้เวลาย่อมพลิกพัน
จบห้วงช่วงชีวัน
กฎเกณฑ์อันที่ต้องเป็น
หนุ่มสาวเฒ่าชรา
คนถ้วนหน้าไม่มีเว้น
ไม่พ้นซึ่งกฎเกณฑ์
เมื่อถึงเวรถึงเวลา
ขีวิตอย่าทำเล่น
ใช้ให้เป็นให้เกิดค่า
สมกับได้เกิดมา
คุ้มเวลาอย่านอนใจ
มะม่วงยามแก่จัด
เพียงลมพัดกิ่งโยกไหว
ไม่นานที่แกว่งไกว
พลันหล่นหายไปตามเกณฑ์
(7.3.62)
4 มีนาคม 2562 11:42 น.

เมนูหน้าร้อน

อ.วรศิลป์

จักจั่นร้องระงม
ร้องกันขรมดังก้องป่า
เสน่ห์ไพรพงพนา
ยามเมื่อหน้าร้อนมาเยือน
สัญญาณธรรมชาติ
ป่าวประกาศและร้องเตือน
จักจั่นหาใครเหมือน
สัตว์คู่เรือนผืนป่าไทย
ยามนี้ร้องระงม
ร้องกันขรมตลาดใหญ่
แมลงน้อยแห่งพงไพร
สังเวยกายเป็นอาหาร
หนึ่งปีมีหนึ่งช่วง
ตราบร้อนล่วงเลยพ้นผ่าน
จากป่ามาสู่จาน
เมนูอาหารคิมหันต์ฤดู
(4.3.62)
Lovers  0 คน เลิฟอ.วรศิลป์
Lovings  อ.วรศิลป์ เลิฟ 0 คน
Lovers  0 คน เลิฟอ.วรศิลป์
Lovings  อ.วรศิลป์ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอ.วรศิลป์
Lovings  อ.วรศิลป์ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงอ.วรศิลป์
>