แอ็ปเปิ้ล
แม้วันนี้ฉันได้ถอยออกมาจากที่ของเราไกลมากแล้ว แต่ใช่ว่าความรู้สึกดีดีที่เคยมีจะลดลงไป แต่มันกลับเพิ่มมากขึ้น ฉันขอโทษ...ที่ไม่เคยบอกความรู้สึกจากใจให้เธอฟัง เพียงเพราะเชื่อว่า ความรักเริ่มต้นเมื่อรู้สึกรัก ไม่ใช่เมื่อบอกรัก ฉันหวังเสมอที่จะเห็นเส้นทางของเธอนั้นสวยงาม ส่วนฉันขอหอบความรักเดินไปบนทางสายเหงา และได้แต่หวังว่าสักวันหนึ่งที่
ลมหายใจฉันยังมี...ฉันอาจจะได้พบเธอตรงนั้น ปลายทางแห่งรักที่ฉันไม่อาจรู้ว่าเมื่อไรจะก้าวไปถึง แล้วเธอจะรอฉันอยู่ไหม....?
เธออยู่ไหน...ไม่อาจรู้
เราต่างคนต่างอยู่ตามวิธี
แต่เธอก็ยังคงเป็นคนเดียวที่ฉันมี
คนที่ฉันเก็บอยู่ในใจนี้...ตลอดมา
ฉันอาจจะเป็นผู้หญิงหม่นเหงา
ที่ยังอาทรในเรื่องราวเก่า ๆ อยู่เสมอ
แม้วันนี้ฉันอาจไม่ใช่ใครที่เธอต้องการเจอ
แต่ฉันจะเก็บความรู้สึกดีดีที่มีให้เธอ..จากนี้และตลอดไป
แอ็ปเปิ้ล