ดาหลา & ปะการัง
เมื่อคืน......มั่งมอง ฟ้า ที่มืดครึ้ม
มองดู ก้อนเมฆ........และ ตามหา ดวงดาว........
ไกลและไกล ออกไป .........จนคิดว่าลับสายตาเราแล้ว .......
ไม่เห็นดวงดาวแม้ แต่ดวงเดียว........มีเมฆ ก้อนเล็กก้อนน้อย กระจายเต็มท้องฟ้า.........
มีแสงสีส้ม แดง ให้เห็น .....ซึ่งเป็นสัญญาณ ที่บอกว่า คืนนี้ ฝนต้องตกแน่นนอน
เวลา ผ่านไป นานเท่าไร ไม่รุ้ ......กับการนั่งมองฟ้าตรงนั้น........
สลับกับมองลูกที่นอนหนุนตัก.........จับมือลูกเพ่งพิศ มือเรียวๆๆน้อยๆๆนั้น..........
จับแก้มเราไปมา เมื่อตอนบ่ายยยยยยยยย
วนเวียน หอมซ้ายหอมขวา เคล้าคลอไม่ห่าง เหมือนเจ้าแมวเหมี๋ยว.........สุขใจ
การได้ นั่ง ทอด อารมณ์ไป กับความ เงียบ และความมืดของยามราตรี
มันช่วยให้ ใจที่ ย่ำแย่ ..........ค่อยผ่อนคลาย..........มากที่เดียว...........
มีลุกอยู่เคียงข้าง.....เสมอ........
ลุคอยพนอเคล้าคลอไม่ห่าง
เป็นความรู้สึกที่ยากแก่การบรรยายนะ
ดาหลา & ปะการัง
12 สิงหาคม 2546