อัลมิตรา

รอบข้างเป็นตลิ่งที่เต็มไปด้วยเงามืดของพุ่มไม้ นาน ๆ จะมีแสงไฟลอดมาจากบ้านที่อยู่ริมน้ำ ไม่ได้ยินสรรพเสียงใดนอกจากเสียงพวกเราและเสียงเครื่องยนต์ของเรือ  มองไปทางไหนก็ล้วนแต่สงบสงัด แรมสิบค่ำเดือนสาม ใช่สิ คืนนี้เป็นคืนแรม ทันทีที่ลูกลิงนึกได้ ก็แหงนมองสูงขึ้นมองฟ้า เห็นดาวระยิบระยับประดับบนม่านฟ้าสีดำ 
ลูกลิงถามคนเรือว่า  พระจันทร์อยู่ทิศไหน  
  ตอนนี้พระจันทร์ยังไม่ขึ้นครับ ต้องดึกกว่านี้ครับ  คนเรือตอบกลับมา
 พระจันทร์ที่นี่ขึ้นช้าจัง ที่บ้านของลูกลิง พระจันทร์ขึ้นไวนะ สองทุ่มในห้องนอน ยังมองเห็นพระจันทร์ที่ระเบียง  หรือว่า วันเสาร์-อาทิตย์ พระจันทร์หนีเที่ยว  ลูกลิงบ่นไปงั้นเอง บ่นแบบไม่ต้องการคำตอบเสียด้วย
 ทางด้านซ้ายมือครับ  ที่มีแสงไฟแว๊บๆ จะเห็นหิ่งห้อยที่ต้นลำพู  คนเรือบอก ลูกลิงรีบมองตามที่คนเรือบอก
 ไหนอ่ะ มึดตื๋อ  ลูกลิงหันไปมองคนละทางกับคนอื่น
 ไอ้ลูกลิง นั่นซ้ายซะที่ไหน  เสียงปู่ลิงบอก กลั้วหัวเราะ
 แหม ก็อยากให้คนสนใจอ่ะ เลยมองผิดด้าน  น้ำคลองว่าขุ่นแล้ว ยังไม่เท่าคำที่ลูกลิงแก้ตัว
สวยมากเลย ที่ต้นลำพู แสงระยิบวับแวม  คิดในใจว่า หากเราร้องเพลงเมอรี่คริสมาสต์ไป เพื่อนคงฮาอีกมิใช่น้อย ก็จริงนิ เหมือนต้นคริสมาสต์ที่ประดับไฟ ถ้าจะให้นับจับนวน นับไม่ถ้วนหรอก คนเรืออธิบายต่อไปอีกว่า หิ่งห้อยที่เห็นเป็นพันธุ์น้ำกร่อย ซึ่งจะเกาะกับต้นไม้ แต่ถ้าเป็นอีกพันธุ์ มักจะบินไปบินมา ลูกลิงรีบบอกให้ปู่ลิงถ่ายรูปเก็บไว้ ปู่ลิงถ่ายแล้วย้อนภาพดู ปรากฏเห็นแต่ต้นไม้มืด ๆ มองไม่เห็นตัวหิ่งห้อย ถ่ายเป็นวีดีโอ พอจะเห็นเป็นแสงกระพริบได้บ้าง ปู่ลิงจับหิ่งห้อยมาให้สามตัว คนเรือเตรียมขวดไว้ พวกเราถามเพื่อให้ได้รับคำประกันว่า มันจะไม่ตายนะ คนเรือบอกว่า ไม่ตายหรอก กลับถึงที่พักค่อยปล่อยได้ ตอนนี้ดูเล่นในขวดก่อน  ตอนที่ดูหิ่งห้อย ก็นึกถึงเพื่อนอีกหลายคน อยากจะอวดจัง กดเบอร์โทรหาใคร ก็เหมือนกับมีพรายมาแกล้ง โทรไม่ติดซักราย อะไรว๊า ... มีโทรเข้ามาบ้างเหมือนกัน แต่ดันเป็นลุงเวทย์ .. ยี้ อวดลุงเวทย์เนี่ยนะ ไม่อวดดีกว่า