dokfha

..............แล้วคำสนทนามากมายก็เกิดขึ้นบนโต๊ะกลมๆเล็กๆ ................
จนรู้สึกตัวอีกที ก็เมื่อเค้าพูดว่า ผมเล่าเรื่องผมไปเกือบทั้งชีวิตแล้วนะครับ
แต่ผมไม่รู้อะไรจากคุณเลย นอกจากชื่อ..
แล้วก็คำถามกลับว่า แล้วคุณล่ะคะ? แล้วผมก็ตอบทุกครั้ง จนผมเริ่มเมาแล้วครับ
me :  ขนาดไม่เมาคุณยังหาข้อมูลไม่ได้เลย ถ้าเมาแล้วคงจะยิ่งลำบากแล้วหละค่ะ ( ยิ้มแบบสะใจอีกแล้ว)
you : อย่ายิ้มแบบนี้สิครับ มันดูเหมือนมีเลศนัยยังไงไม่รู้ครับ
me :  (อ้าว มีบังคับยิ้มด้วย นึกว่ามีแต่บังคับเลี้ยว) ค่ะ งั้นยิ้มใหม่นะ
you : (ตั้งใจดูซะ..!) ยิ้มแบบนี้ เฮ้อ....
me : มันเป็นยังไงคะ( เลิกคิ้วด้วยความสงสัย กรูก็ยิ้มให้ดีๆนี่หว่า)
you : ผมใจคอไม่ค่อยดีครับ หวั่นหวั่น ไงไม่รู้ครับ
me : ฮ่าๆๆ.... โอเค ไม่ยิ้มหละกันค่ะ
.... เอ้า อยู่ๆก็เงียบไปเฉยๆซะงั้นหละ เป็นอะไรหว่า...?!
me : เป็นอะไรคะ?
you : GM ครับดูแลลูกค้ารายใหญ่ครับ
me : ( เออ ดูมันตอบ รู้แล้วเฟ๊ย เห็นนามบัตรแล้ว) อืมม ตอบได้หน้าตาย!! ดีค่ะ 
you : มีนามบัตรให้ผมสักใบไม๊ครับ
me : ไม่มีเลยค่ะ ไม่ได้เป็น GM เลยไม่ต้องพกติดตัวน่ะค่ะ