อัลมิตรา


ฉันนอนไม่ค่อยหลับ แขนขวาที่บาดเจ็บออกอาการปวด ฉันได้แต่หลับตานิ่งและพยายามข่มตาให้หลับ เพื่อนอีกคนที่ร่วมห้อง หลับไปนานโข .. ฉันค่อยๆคลำหาเป้ และค้นยาระงับปวด แต่ไม่มี ฉันไม่ได้เอามา คงมีแต่พล๊าสเตอร์และยาใส่แผลสด .. แย่จัง ฉันหลับไม่สนิททั้งคืน เพราะไม่ว่าจะพลิกตัวไปทางไหน ก็เจ็บระบมไปหมด
รุ่งขึ้นขณะที่คนอื่นสดใส แต่ฉันกลับหน้ายับ จะเดินแต่ละก้าวแทบจะยกเท้าสูงไม่พ้นหญ้า หากคราวก่อนไม่เกิดอุบัติเหตุก่อนไปสัมมนา ฉันคงไม่ต้องทุลักทุเลอย่างนี้ ดูไปแล้ว 
นึกสมน้ำหน้าตัวเองเหมือนกัน .. แต่ก็ดี เจ็บแล้วจะได้เข็ด
				
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน