อัลมิตรา

 
ณ วินาทีแรกที่ได้เทียบเชิญจากอาทิวา ซึ่งตอนนั้นโครงงานยังไม่ปรากฏเป็นรูปเป็นร่าง
อัลมิตราเองก็มีความตั้งใจว่าจะไปร่วมงานลงแขกนี้ และช่วยเหลือเท่าที่จะทำได้
เหตุผลหลักคงไม่มีอะไรมากไปกว่า..ศรัทธาในเจตนารมย์ที่ดีของสหายชาวโคลง
เหตุผลย่อยก็คงหนีไม่พ้นกับความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อสหายชาวโคลงที่เคยคลุกคลีกันมา
กระทั่งศาลาไทยส่งโครงงานมาให้อ่าน และอัลมิตราเห็นสมควรว่า ..
กิจกรรมที่ดีเช่นนี้ หากนำมาเผยแพร่ อาจจะมีสมาชิกบ้านกลอนไทยสนใจที่จะไปร่วมงาน
โดยที่อัลมิตรามีความตั้งใจว่า เมื่อประกาศโครงงานแล้ว ก็จะไม่ชี้นำใด ๆ .. 
ทั้งนี้ทั้งนั้น .. ก็จะปล่อยให้การตัดสินใจ เป็นไปอย่างอิสระเสรี และยอมรับด้วยตัวเอง
อัลมิตราก็เตรียมตัวที่จะเดินทางไปวัดเทพธิดารามตั้งแต่เช้าตรู่ 
ซึ่งในตอนแรกคิดว่าจะไปรถเมล์โดยที่อัลมิตราได้สอบถามเส้นทาง 
ทบทวนหลายต่อหลายหน จากเพื่อนร่วมงาน ว่าไปสายไหน ลงป้ายไหน ?
อาจจะเพราะความตื่นเต้นที่ไม่ได้ขึ้นรถเมล์เสียนาน 
จนไม่รู้ว่าค่ารถเมล์ในตอนนี้อยู่ในอัตราที่เท่าไหร่
พอจะก้าวขาออกจากบ้านเท่านั้น ฝนก็ได้กระหน่ำลงมาอย่างหนัก 
อัลมิตราบอกกับตนเองว่า ..
อุตส่าห์ซักซ้อมท่องจำ.. เห็นทีจะต้องรอให้ฝนซาสักนิดแล้วไปแท๊กซี่
และเมื่อฝนซา อัลมิตราก็ออกเดินทางทันที ซึ่งก็ไปถึงวัดเทพธิดารามประมาณ 8.25 น.
อัลมิตรามิกล้าคาดหวังว่าจะได้พบปะกับสมาชิกบ้านกลอนคนใดบ้าง 
แต่ก็มิได้หมายถึงว่าจะไม่ยินดีหากได้พบเพื่อนร่วมชายคา
ซึ่งในวันงาน อัลมิตราได้พบเพื่อน ๆ หลายคน ที่เดินทางไปกันตั้งแต่เช้า 
ช่วยยกหนังสือ จัดโต๊ะ เตรียมสถานที่ ฯลฯ
ในจำนวนคนที่ไปแต่เช้าช่วยตระเตรียมนี้ 
มีทั้งสหายชาวโคลงและสมาชิกจากบ้านกลอนไทย 
ต่างก็ช่วยเหลือกัน ใครเป็นใคร มาจากไหน ..เป็นเรื่องไม่สำคัญ
เนื่องจากทุกคนมีเจตนารมย์เดียวกันว่า..
จะช่วยเหลือกัน และก็เร่งงาน เร่งมือให้ทันพิธีการที่จะเริ่มต้น
จากนั้นก็ทยอยกันมาเรื่อย ๆ ..
บางคนอัลมิตราเคยเห็นหน้าค่าตากันบ้าง ก็จะทักทายกันตามประสาคนรู้จัก
ส่วนบางคนที่อัลมิตราไม่เคยพบหน้าเลย ..
ตรงนี้คงต้องขออภัยกัน ณ ที่นี้ ที่ไม่ได้เข้าไปทักทายปราศรัย
หากมีคนถามว่า อัลมิตรารู้สึกอย่างไรบ้างในวันนั้น ?
คงบรรยายความรู้สึกยากสักหน่อย เอาเป็นว่า ..อัลมิตรามีความรู้สึกที่ดี
และปลื้มปีติที่เห็นใครต่อใครเข้ามาร่วมกิจกรรมกันอย่างคับคั่ง
รวมถึงได้รับกเกียรติจากกวีซีไรท์ทั้งสามท่าน
และผู้ทรงคุณวุฒิอีกหลายต่อหลายท่านมาชี้แนะ บอกเล่า
อัลมิตราเคยอ่านแต่ผลงานเขียนของท่าน ๆ เท่านั้น 
ไม่เคยได้รู้จักหน้าค่าตาเป็นกรณีพิเศษสักเท่าไหร่
และด้วยความไม่ถือตัว มีความเป็นกันเองเป็นอย่างมาก 
ทำให้บรรยากาศอบอุ่นเต็มไปด้วยมิตรภาพ
รายละเอียดสรุปปลีกย่อยของกิจกรรม 
อัลมิตราคงต้องยกให้ทางเจ้าภาพ(อาศรมชาวโคลง)เป็นคนสรุปงานมาชี้แจงอีกที
ส่วนกระทู้นี้ อัลมิตราเพียงแต่บอกเล่าความรู้สึกที่ได้ไปร่วมกิจกรรม  
และเก็บภาพ+บรรยากาศมาฝากเท่านั้น
ขอขอบคุณเพื่อนทุกคนที่ติดตามเรื่องราว
มิตรภาพตราบสิ้นฟ้า