ขอบฟ้าในฝันของเธอใช่ว่าไกลแสนไกล
แค่เพียงเส้นเล็กๆ บางๆ ที่ขีดอยู่ตรงหน้า
กั้นระหว่างความอิสระกับการถูกจองจำ
กั้นระหว่างปีกเบาบางกับพันธะของเวลา
เพียงแต่ก้าวที่จะข้ามต้องเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่
ก้าวที่มีพลังของความเข็มแข้งเต็มหัวใจ
ก้าวที่ไร้พันธะของการถูกกล่าวหาว่าทอดทิ้ง
เพราะเป็นถนนที่ไร้เส้นทางถอยกลับ
เพียงวันนี้ใจที่แอบเล็ดลอดออกมาในบางครั้ง
เพียงเพื่อสะสมและเติมเต็มให้กายได้ต่อสู้
เพื่อเยี่ยมเยือนสถานที่ที่จะอยู่จนแนบเนา
และออกมาจูบรับสัมผัสของกลิ่นอายขอบฟ้า
เมื่อวันที่มงกุฏได้โดนถอดวาง พันธะไม่ติดค้าง
แม้นจะสิ้นไปพร้อมเรี่ยวแรงของความเข็มแข้ง
แต่จะไม่ลืมปีกและก้าวที่เดินข้ามเส้นห่งเสรีภาพ
วันนั้น .จะได้เห็นรอยยิ้มที่สวยที่สุดในรอบหลายปีจากเธอ

ตาทึบ 28 เม.ย. 2550 16:56 น. - ID 39163