อัลมิตรา

.
ยิ่งละเลงสี ก็เหมือนยิ่งเขรอะชอบกล
ข้าพเจ้าเผลอหัวเราะให้กับตัวเองอยู่บ้าง
เอาเถอะน่า จับพู่กันครั้งสุดท้ายเมื่อตอน มัธยมสาม
นี่ก็ล่วงเวลามาถึงปูนนี้แล้ว มือไม้ย่อมสั่นเงอะเงิ่นเป็นธรรมดา				
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน