29 มิถุนายน 2552 15:33 น.

เส้นทางสายรัก

เอื้องคำ


4a48790f322af.gif


     เห็นความรักบ้างไหมอยู่ในนี้
เต็มฤดีเปี่ยมในดวงใจฉัน
บานเอิบอิ่มยิ้มชื่นทุกคืนวัน
มีเพียงกันและกันมั่นในใจ

     มีท้องฟ้านภากาศให้วาดฝัน
เวหานั้นสีครามงามสดใส
ให้เธอวาดต่อเติมเสริมสายใย
มีเอาไว้ให้พธูเพียงผู้เดียว

     บนถนนสายยาวให้ก้าวย่าง
เป็นเส้นทางสงบดีด้วยสีเขียว
ให้ก้าวเดินเพลินฝันมั่นกลมเกลียว
ได้ท่องเที่ยวเกี่ยวเก็บเหน็บนำมา

     เส้นทางฝันวันหวานลำธารรัก
ไหลประจักษ์ทุกฤดูจากภูผา
ผ่านทางเลี้ยวเคี้ยวคดจรดพนา
เป็นธาราเย็นล้ำชื่นฉ่ำทรวง

     มีแดดเรืองประเทืองแสงมิแรงมาก
ส่องมาจากแดนสวรรค์ในชั้นสรวง
เป็นสีทองผ่องใสให้แดดวง
สุรีย์ล่วงอุ่นระคนวิมลวรรณ

     คือถนนสายนี้ที่ฉันสร้าง
เป็นเส้นทางก้าวไปตามใจฝัน
แดดมิจ้าฟ้ามิโกรธพิโรธกัน
เพื่อกำนัลมอบรักแท้...ให้แด่เธอ				
9 มิถุนายน 2552 16:18 น.

อรุณรุ่ง จรุงไพร

เอื้องคำ


4a2e28af946c8.gif


     ฟ้าสว่างกลางไพรในหุบเขา
พนาเนาว์เสาวคนธ์ปนฉ่ำชื้น
แสงสลับดับไปในค่ำคืน
กลับมาฟื้นตื่นตาคราอรุณ

     จึงปรากฎตรงหน้าภูผาใหญ่
ถูกล้อมไว้ด้วยหมอกหนามาเกื้อหนุน
ดูเคลียคลอล้อกันมั่นละมุน
ยิ่งอบอุ่นคุ้นตาพนาไพร

     ไก่ป่าขันพลันฟังดังเจื้อยแจ้ว
อรุณแพร้วแนวฟ้านภาใส
แสนเสนาะเพราะพริ้งยิ่งเสียงใด
แล้วจากไกลหากินตามถิ่นทาง

     ดอกไม้ป่าร่าเริงบันเทิงยิ้ม
กลีบอวบอิ่มปริ่มน้ำยามรุ่งสาง
มาลีหอมถูกดอมดมด้วยลมบาง
หอมมิจางหอมร่ำประจำไพร

     น้ำไหลเอื่อยเรื่อยรินยินเสียงน้ำ
เจ้ากล่อมย้ำซ้ำหวานลำธารไหล
เห็นหมู่ปลาแหวกว่ายกระจายไป
มัจฉาไล่เล่นซนในชลธี

     กอไผ่รกปรกป่าดูหนาทึบ
ลมพัดพรึบกอไผ่ล้อคลอเสียดสี
เสียงนั้นแว่วแผ่วฟังดังดนตรี
เจ้าเปรมปรีด์จึงโอนอ่อนผ่อมตามลม

     อรุณรุ่งจรุงฟ้าในป่ากว้าง
ยังมิจางห่างหายคลายสุขสม
จึงบรรเจิดเพริศพริ้มอิ่มอารมณ์
ช่างชวนชมชื่นฉ่ำล้ำอุรา				
4 มิถุนายน 2552 15:11 น.

"สังเวียน...คนบนต้นไม้"

เอื้องคำ

575e5cf7543d6b64a956be0.jpg

     เหม่อมองฟ้าอากาศประหลาดจิต
เจ้ามิคิดเห็นใจให้สงสาร
มืดมิดมองหมองหม่นบนวิมาน
ดังอาการข้าเจ็บเหน็บกินใจ

     มิมีคู่ดูหรือคือตัวข้า
ตั้งหลายคราคนรักเขาผลักไส
จำทนเหงาเปล่าเปลี่ยวโดดเดี่ยวใจ
มิมีใครให้ห่วงในทรวงตรม

     จึงจำทนบนทางเปลี่ยวเที่ยวเดินท่อง
ตามครรลองคนเหงาเศร้าใจสม
มิเคืองเจ้าเราเจ็บเก็บอารมณ์
ถึงอกตรมระทมหนักจักยินยอม

     ปลีกวิเวกมาอยู่ผู้โดดเดี่ยว
เพียงเดี๋ยวเดียวทุกข์หนักจักหล่อหลอม
สงบจิตคิดตกอกออมชอม
ก็พรักพร้อมน้อมฝ่าชะตากรรม

     กระท่อมสูงอยู่บนต้นไม้ใหญ่
ห่างยุงเหลือบริ้นไรได้ขย้ำ
ข้าเห็นนกบินเล่นเป็นประจำ
จนเย็นย่ำค่ำมาจึงลาจร

     สกุณามาร้องทักที่พักข้า
อรุณฟ้าเวลารุ่งเก็บมุ้งหมอน
มิลืมตัวเพราะกลัวหล่นลงบนดอน
บ้านที่นอนอยู่สูงมากจากพื้นดิน

     เห็นสุขดิบระยิบไปในสังขาร
ธาตุวิญญาณได้ยินอยู่ยังรู้สิ้น
อารมณ์พุ่งพล่านพาเป็นอาจิณ
ต้องตัดสินด้วยสติมิฟุ้งซ่าน

     จึงเอาสีดำทาให้หน้านิ่ง
มิไหวติงสิ่งกระทบได้พบผ่าน
จะประกอบกิจใดในการงาน
มองวิญญาณของเราดูอยู่ข้างใน

     ยามว่างวันประพันธ์เพลงบรรเลงเล่น
พอตกเย็นนั่งชมฟ้านภาใส
เม้าท์ออแกนกับกีต้าร์ภาษาใจ
บรรเลงได้หลายอารมณ์สมใจปอง

     มีห้องซ้อมของข้าหน้าห้องน้ำ
หลายคนถามทำไมอยู่ในที่หมอง
จึงตอบว่าห้องน้ำข้าเสียงกึกก้อง
ได้ร่ำร้องทำนองฟังดังสุนทรีย์

     ทางชีวิตลิขิตไว้ใกล้กิเลส
มันเป็นเหตุให้ตัวข้ามาหมองศรี
ข้าเข้าป่าฆ่ากิเลสทุเรศมี
เป็นวิธีเพื่อกำราบช่วยปราบปราม...

http://www.tvburabha.com/tvb/playoldprogram/programold_playflv.asp?flv_id=51&flv_program_id=1				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเอื้องคำ
Lovings  เอื้องคำ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเอื้องคำ
Lovings  เอื้องคำ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเอื้องคำ
Lovings  เอื้องคำ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงเอื้องคำ
>