อัลมิตรา

คุณครับ เดี๋ยวผมมา คุณช่วยถือเบ็ดให้ผมหน่อยนะครับ 
อย่าลืมนะครับ ถ้าสายเบ็ดตุ๊บๆก็วัดขึ้นมาได้เลยนะครับ.. 
 อื้อ เข้าใจ อย่าไปนานนะคะ..  
คล้อยหลังเขาไปเล็กน้อย ฉันก็รู้สึกว่าปลาน่าจะมากินเหยื่อแล้ว  
คำของเขาที่บอกไว้ก่อนเดินออกไป ฉันจำได้ แต่ฉันไม่กล้าวัดเบ็ดขึ้นมา
อาจจะเพราะว่า ฉันกลัวจะทำเบ็ดของเขาเสียหาย ฉันจึงได้แต่ถือไว้อย่างระมัดระวัง
ผ่อนสาย และ เย่อกับปลา ประวิงเวลาไว้รอเขามาจัดการต่อ
ไม่นานนัก เขาก็เดินกลับมาพร้อมกับเก้าอี้ผ้าใบอีกสองตัว
 คือว่า สายเบ็ดมันหนัก ๆ ไม่รู้ว่าเกี่ยวถูกหินหรือเปล่านะคะ คุณช่วยที..  
 ครับ ผมจะดูให้..  อ้าว ! คุณตกได้ปลานะครับ ปลากระบางตัวใหญ่เสียด้วย ท่าจะมากกว่าสามกิโล 
 ดีจัง จริงหรือคะ ..  
ฉันตื่นเต้นมาก นี่เป็นครั้งแรกของฉันที่ตกปลาได้ ฉันไม่กล้าแตะต้องนัก
และเขาก็บอกว่า
  ระวังนะครับ เงี่ยงที่หาง อันตรายมาก หากยักถูกเข้า จับไข้เชียวครับ ..  
ถึงอย่างไรฉันก็ดีใจนะ  ฉันซ่อนอารมณ์ตื่นเต้นดีใจไว้ไม่มิด
ฉันอยากบอกเขาว่า ฉันไม่เคยตกปลามาก่อน 
เพียงแต่สุขใจที่ได้อยู่ข้างๆเขา ไม่ว่าเขาจะทำอะไร
ฉันพอใจเช่นนั้น ..
 พรุ่งนี้เช้า ผมจะทำอาหารเช้าให้คุณทานนะ ..  
 ปลากระบางหรือคะ ..  
 ครับผม ..  
ฉันมองปลากระบางที่เขาถือส่วนหางไว้  ฉันสังเกตุจากปากของมันยังเขยิบพะงาบ
 สงสารมันจัง..  
 ไม่เอาน่า อย่าคิดมาก เราตกปลามาเป็นอาหารไม่ได้ตกมาเล่นๆนะครับ 
เหมือนเขาจะจับความรู้สึกของฉันได้
 ค่ะ  ..   ฉันยิ้มรับและตอบคำสั้น ๆ
ยิ่งดึก คลื่นลมยิ่งแรง .. เขากางเก้าอี้ให้ฉันและสำหรับเขา นั่งไม่ห่างจากส่วนที่น้ำทะเลมาถึง
ทั้งที่ไม่ไกลนัก เพื่อน ๆ ยังคงจับกลุ่มนอนดูดาวกันอยู่ 
แต่ดูราวว่าตรงนี้มีเพียงฉันและเขาสองคนเท่านั้น
เขาพกหีบเพลงมาด้วย และเขาก็เป่าบางเพลงที่ฉันคุ้น
ฉันแอบร้องคลอเบา ๆ 
สัมผัสบางอย่างบอกฉันว่า..
ฉันถูกแอบมองบ่อยครั้ง
แต่ฉันไม่กล้าหันหน้าไปทางที่เขานั่ง
คืนแรมแปดค่ำ แลเห็นเสี้ยวจันทร์ และดาวระยับฟ้า
ฉันเหม่อมอง และคิดอะไรบางอย่างไปเรื่อยเปื่อย
บางครั้งฉันก็ได้ยินเสียงเหมือนเขาชวนคุย แต่..
ท่ามกลางเสียงคลื่นที่ซัดทราย ทำฉันให้จำเป็นที่ต้องเอียงหน้าไปทางเขา
เพื่อจับความในสิ่งที่เขาพูด เขาเองก็เช่นกันโน้มมาทางฉัน
ใบหน้าของเราห่างกันเพียงคืบ 
ฉันหลบสายตา ในขณะที่เขาจ้องหน้า..