rain..


    สายตาของสาวน้อย จ้องมองอย่างตั้งใจ.. ห่างออกไปด้านหน้า ติดกับไวท์บอร์ด  อาจารย์กำลังบรรยายเรื่องราว ในบทเรียน น้ำเสียงทุ้มสุภาพชวนฟัง   สาวน้อยมองอย่างชื่นชม  หมดชั่วโมงเรียน นักเรียนต่างเดินทยอยกันออกจากห้อง..
     "  อาจารย์ค่ะ "..   เสียงแผ่วเบา   "  อาจารย์ว่างเปล่าค่ะ ขอเวลาให้เรนนิดนึง.." 
    "  ได้ซิครับ  มีปัญหาอะไรเหรอครับ "  ..   อาจารย์มองอย่างสงสัย มองตาสาวน้อยที่อยู่ข้างหน้าอย่างครุ่นคิด ..
 
   "  แบบ ว่ า .. "    เสียงตะกุกตะกัก ไม่กล้าสบตา..
    " เรนแค่อยากถามว่ า เย็นนี้อาจารย์ จะแวะไปที่ร้านหนังสือ อีกรึเปล่าคะ ? " 
  
  "  ไปซิครับ  ผมแวะที่ร้านนั้นทุกเย็น "  
    " เรนจะเอาหนังสือไปเปลี่ยนนะคะ  แบบเค้าหยิบผิดให้เรน.. "  
  "  จริงเหรอครับ! .. โห แย่จัง ! ..  เดี๋ยวไปกับผมก็ได้  แล้วผมจะแวะไปส่งที่บ้านเอง  ทางผ่านอยู่แล้วนี่ครับ.. 
   " ค่ะ  เรนขอบคุณอาจารย์ นะคะ "  พนมมือไหว้ อย่างงดงาม นัยน์ตาวาว อย่างเจ้าเล่ห์ 
          ............
    				
comments powered by Disqus
  rain..

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน