12 พฤษภาคม 2548 17:43 น.

[-: หัวใจ_เกื้อกูล :-)

kwan

ณ  มุมนั้น...แฝงความดีรอยยิ้ม
         ที่มุมนี้...เอิบอิ่มด้วยใจใส
         ที่มุมโน้น...อบอุ่นแม้ห่างไกล
             
           วิถีคนไทยใหญ่ด้วยรัก
           ตราบที่ไทยมีแก่นใจเป็นศาสนา
           พร้อมมอบค่าน้ำใจให้ประจักษ์
          ตราบร่องรอยความเกื้อกูลพูนพิทักษ์
       ทุกมุมกล่าวนี้.....มากค่านักด้วยน้ำใจ  ^_^
                *****************************				
11 พฤษภาคม 2548 19:32 น.

{ค่ำคืน...(อบายมุข)..ลวงเนตร}

kwan

คืนพระจันทร์วันเพ็ญลอยเด่นสูง 
          โบราณจูงหลานลูกไปปลูกฝัง 
            ประเพณีดีงามตามกำลัง 
              ที่ริมฝั่งมหาริมสาคร 
             ทั้งศิวาราตรีที่พันผูก 
          ทั้งหลานลูกโบราณท่านพร่ำสอน 
            สงกรานต์ยกขันน้ำสีฟ้าอ่อน 
                วิสาขะเว้าวอนบูชาไฟ 
  มาวันนี้เพ็ญจันทร์ยามสาดส่อง 
     ภูตผีจ้องมึนเมาเจียนเข้าไส้ 
      ทั้งกัญชายาอีพี้เข้าไป 
    จนบรรลัยวายวอดกอดรัดกัน 
     เรียกฟูลมูนปาร์ตี้ผีชัดชัด 
   เข้ากอดฟัดกกก่ายร่ายกระสัน
       พวกผีห่าซาตานจัดงานวัน 
    เมินสวรรค์รวมนรกจกเปรตเศษซาตาน 
   _______________________________				
9 มีนาคม 2548 13:48 น.

[ ใจ..ข้า] --- (บทที่ 1.)

kwan

สัญญาณหวูดเรือทำนองเศร้า
เอื้อยวจีกล่าวร่ำลาฝั่ง
ไกลโพ้นสู่ท้องน้ำพื้นกว้าง
พร้อมความโดดเดี่ยวอ้างว้าง
	
      ใจข้า..ดุจสายลม   รัญจวน
     ซ่อนอดีตเจ็บปวด หลายหลาก
      บ้างเผลอ  หล่นน้ำ  พลัดพ้นกาย
          ดิ่ง  จมทราย  อันตรธานไป
		
            เสียงรำพัน แผ่วเบาเงียบๆ
          เตรียมก้าวสู่ความหวังใหม่
              ขอเดินทาง...จรลาไกล
	วิ่งไล่ตามฝันอันเฉิดฉาย
	(ด้วย) ฤทัย  มั่นคง  ชั่วนิรันดร์..!
             ________________________________				
13 กุมภาพันธ์ 2548 12:30 น.

สมุนไพร...ไม้พื้นบ้าน

kwan



   ...ดอกไม้สีขาว ณ ราวป่า....
แบบบาง เบ่งบาน หวานละไม
กลีบแฉล้มแย้มดอกประดับด้าว
หยั่งรากแตกใบระบัดมา
งามเหมือนหญิงสาวผู้สวยหยาด
เลี้ยงชีพ ต่อชนม์ ทุกต้นใบ
เป็นมิ่งไม้ประจำเมือง
เป็นชีวิตต่อชีวิตระหว่างวัน
เป็นร่มเป็นเงาอันงดงาม
เป็นเภสัชศึกษา ยาแผนไทย
แต่ละดอก แต่ละต้นที่แต้มแต่ง
เป็นแบบเป็นบทให้จรดจาร
ใบไม้เหลือง เมื่อเวลาจะโรยหล่น
กลีบแบบบางเมื่อร่วง ดวงดอกไม้
เป็นพืชสมุนไพร ไม้พื้นบ้าน
ความเรียบง่าย ความงาม ธรรมดา
 สวมเสื้อภูษาสีเขียวใส
สวยอยู่ในสายเสน่ห์แห่งเวลา
   
มีเรื่องมีราว ให้ค้นหา
เป็นคุณเป็นค่าแห่งพงไพร
วงจรแห่งธรรมชาติสะอ้านไหว
เป็นมิ่งเป็นไม้อันสามัญ
ยืนยาวต่อเนื่องอยู่ฉายฉัน
เป็นพืชเป็นพันธุ์สมุนไพร
เป็นเขตเป็นคามให้อาศัย
เป็นไม้ดอกไม้ใบอยู่เบิกบาน
เป็นสรรพคุณแห่งไม้พื้นบ้าน
เป็นตำนานลุ่มลึกแห่งพฤกษ์ไพร
ใบไม้เขียวก็เติบตนขึ้นเต็มได้
ก็จะมีดอกใหม่ทดแทนมา
เป็นชีวิตจิตวิญญาณให้ศึกษา
ที่กาลเวลา บันทึก อยู่ลึกซึ้ง
 ***************************
				
13 กุมภาพันธ์ 2548 12:25 น.

(._โลก_.)

kwan


	 โลก...ต้องมีหลากหลายความไม่เหมือน
	ยังคงเป็นเพื่อนแท้คบกันได้
	ถึงขัดแย้งแปลกแยกแตกต่างไป
	เลยต้องใช้ความละม่อม อย่ารุนแรง
	จักต้องหยุด ท้าทาย  ทำลายล้าง
	ฝึกสร้างสันติสุขขึ้นทุกแห่งหน
	คนในโลกทั้งผองต้องสำแดง
	พลังแห่งสันติภาพอาบพิภพ
	_____________________________				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟkwan
Lovings  kwan เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟkwan
Lovings  kwan เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟkwan
Lovings  kwan เลิฟ 0 คน
  kwan
ไม่มีข้อความส่งถึงkwan
>