6 เมษายน 2547 14:33 น.

รั ก เ ธ อ เ ส ม อ ใ จ...ใ น ค ว า ม ฝั น..

namsai


รักรักรักจะฟูมฟักรักเราสอง

   รักรักรักจะถนอมไม่ห่างหาย

      รักรักรักจะตระกองครองแนบกาย

         รักรักรักจะไม่คลายจากใจเธอ


         เธอเธอเธอที่แสนดีที่แสนรัก

      เธอเธอเธอที่พักพิงอิงพร่ำเพ้อ

   เธอเธอเธอที่ทำฉันหลงละเมอ

เธอเธอเธอที่ฉันเจอในความฝันอันร้าวรอน...


เสมอเสมอเสมอเจอกันบนทางฝัน

   เสมอเสมอเสมอเจอเขานั้นยามล้มนอน

      เสมอเสมอเสมอเจอเขาอยากเว้าวอน

         เสมอเสมอเสมอยามเขาจรแสนอ่อนใจ...


         ใจใจใจทำไฉนใยฉงน

      ใจใจใจทำให้คนหลงเผลอไผล

   ใจใจใจทำให้ฉันไม่เข้าใจ

ใจใจใจใยจริงจังกับฝันลวง.... 				
31 มีนาคม 2547 10:29 น.

ยินดีต้อนรับเสมอ...

namsai

 
             บ้านน้อยน้อย ...หลังนี้...มีที่พัก...

มีความรัก...ความห่วงใย...ให้เต็มที่...

เจ้าของบ้าน...แสนน่ารัก...และใจดี...

เชิญน้องพี่...มาร่วมวง...สนทนา...


               มีอาหาร...หวานคาว...น้ำใสใส...

รวมน้ำใจ...เจ้าของบ้าน...หวานหนักหนา..

เตรียมเอาไว้...ให้พี่น้อง...เต็มอัตรา...

หากเหนื่อยล้า...แวะมาพัก...จักพัดวี...

 
             หากเธอเหงา...จะคอยเฝ้า...ไม่ให้ห่าง...

เธออ้างว้าง...จะเป็นเพื่อน...ไม่หลีกหนี...

เธออกหัก...ก็พักลง...ตรงอกนี้...

ให้คนดี...คลายทุกข์...สุขทดแทน...

 
           ถึงบ้านเล็ก...แต่หัวใจ....ไร้พิกัด...

จะกอดรัด...เธอเอาไว้...ในอ้อมแขน...

ได้ประจักษ์...รักยิ่งใหญ่...ไร้พรมแดน...

รักล้นแสน...มอบเอาไว้...ให้แด่เธอ....

                            O(* - *)O  .. O(* - *)O
				
24 มีนาคม 2547 17:51 น.

รอเก้อ..จดหมาย...ช้ำ

namsai

 		    
                      มีจดหมาย...ฉบับหนึ่ง...ซึ่งเขียนไว้

ถึงคนรัก...คนไกล...ที่โหยหา

ด้วยหัวใจ...คิดถึง...ตรึงอุรา

เต็มอัตรา...ค่าของใจ...ไว้เต็มซอง 


     	      ปิดผนึก...จดหมาย...ให้แน่นหนัก

กลัวความรัก...หล่นหาย...ใจจะหมอง

รีบจ่าหน้า...ชื่อพี่ยา...ตรีตราจอง

ที่หน้าซอง...เน้นหนัก...คัดบรรจง 


                     พี่ไปรณีย์...คนดี...ที่น่ารัก

ช่วยถนอม...อย่ามือหนัก...ควักเบาลง

รักที่ให้...ส่งออกไป...ยังมั่นคง

ขอพี่จง..อย่าให้ช้ำ...ทำด้วยใจ... 


                    แวะเวียนดู...ตู้จดหมาย...ทุกค่ำเช้า....

ตู้ว่างเปล่า...ไม่เห็นมี....ใจหวั่นไหว....

เขาคงลืม....เราแล้ว....หรืออย่างไร

ไม่เห็นตอบ...จดหมายใจ....ปล่อยให้รอ...

 
               O(~:__:~)O				
23 มีนาคม 2547 20:57 น.

บนเส้นทางวรรณศิลป์

namsai


       ....บนหนทาง...

              ....สร้างสรรค์....

  .....วรรณศิลป์..                     ...ยังหอมกลิ่น...

                                   ...ดอกไม้...

                        ...อยู่เสมอ...

               ...ธารน้ำใจ...

             ....ไหล...บรรจบ...

                   ....ให้พบเจอ..                 ....ฉันและเธอ....

                                            ....บรรจบ...

                                    ....ให้พบกัน...


                  O(^__^)O

                                           &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

 ....อยากจะเป็นนักกลอนกระฉ่อนชื่อ
แต่ฝีมือไม่ถึงขั้นฉันอดสู
พยายามหลายครั้งตามอย่างครู
เพิ่งจะรู้มิได้ง่ายดั่งใจจินต์


          ....ทุกคืนวันฉันนั่งคิดประดิษฐ์ถ้อย
           เรียบเรียงร้อยอักษราภาษาศิลป์
           ได้วรรคหนึ่งเท่านั้นฉันแทบบิน
          ยังมิสิ้นความเพียร .. เขียนต่อไป


....บรรจงกรองคล้องคำลำนำเสนาะ
พริ้งไพเราะผสานรับสัมผัสใส่
ความรู้สึกสอดสลักถอดจากใจ
ผูกสายใยด้วยรักอักษรา...   ( - แก้ม .. ป่อง  )
   
                            &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
 
                        
 
 ... วรรณศิลป์ ไม่สิ้นสาย ขัยทำนบ

                     ไหลบรรจบ คบหากัน ประสานจิต

                     งามบทถ้อย ร้อยรำพัน หมั่นเนืองนิจ

                     ชุบชีวิต สุขเกษม เปรมปรีดา...(ชัยชนะ)


                               &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&  
 
 .... บนหนทางสร้างสรรค์วรรณศิลป์

              ยังรวยรินความสดชื่นระรื่นใส

                               เหมือนหนทางรักนั้นที่ฝันไป

                                        แสนสดใสสดชื่นระรื่นชม ... (ผู้หญิงไร้เงา) 
 

         วรรณศิลป์ยินยลชนกล่าวขาน

เป็นกลอนกานท์เรียงร้อยถ้อยภาษา

คือศาสตร์ศิลป์มธุรสพจนา

สื่อภาษาด้วยศิลป์รินร้อยคำ.....ฯ  (ราชิกา)

            ~~~~~~~~~~~~@@@@@@@@@~~~~~~~~~

 มือทั้งสอง...                      เราจะประคอง.... 

ซึ่งกันไว้...                        มีหัวใจ....

ผูกพัน...                            ฉันท์น้องพี่...

บนหนทาง...                      สร้างสรรค์...

งานกวี......                          แต้มสรรค์สี...

อักษร...                             กลอน...

                    วรรณกรรม...				
19 มีนาคม 2547 13:56 น.

.....ธรรมทายาท....

namsai


                   บวชให้แม่นะลูก

             **ครั้งหนึ่งในชีวิต....ของลูกผู้ชาย**

          ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
                ใส่ชุดขาว...บริสุทธิ์....ดุจใยไหม

ผุดผ่องไร้...มลทิน...หอมกลิ่นศีล..

เยื้องเยี่ยงย่าง... เหยียบย่ำ....ไร้มลทิน

เวียนทักษิณ....อุโบสถ...นบบูชา..

                         อุกาสะฯ....

                  ขอขมา....น้ำตาไหล..

น้ำตาใจ...ใสใส...ไหลหลั่งมา..

สิบนิ้วนบ...ก้มกราบ...เท้ามารดา...

ขอขมา....อโหสิกรรม...เคยทำไป...

                 น้ำตาแม่....ไหลอาบ...ทาบสองแก้ม...

ใบหน้าแย้ม....แต้มยิ้ม...อิ่มสดใส...

ลูกชายแม่....ยกเป็นหนึ่ง...พระรัตนตรัย...

ขอถวาย....เป็นบุตร....พุทธองค์...

                ญาติทางธรรม...ธรรม-...ทายาท...

ป่าวประกาศ...โลกรู้....คือพระสงฆ์...

ผู้เผยแผ่....โอวาทธรรม...ให้ดำรง..

ผู้ยกธง...ธรรมชัย...ปราบหมู่มาร...

                 จะเชื่อฟัง...ตามคำสอน....พระอุปัชฌาย์...

เร่งศึกษา....มรรค-ผล....พระนิพพาน....

ตามผู้รู้...ผู้ตื่น....ผู้เบิกบาน..

ไม่เกินกาล...แสงธรรม...ส่องนำชัย....



     O(~___~)O    
                           
 
 
  
 
 






				
Calendar
Lovers  1 คน เลิฟnamsai
Lovings  namsai เลิฟ 1 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟnamsai
Lovings  namsai เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟnamsai
Lovings  namsai เลิฟ 0 คน
  namsai
ไม่มีข้อความส่งถึงnamsai