ความโกรธ สติ และ ดนตรี(โคลงสี่สุภาพ)

บุษราคัม

๏ โทสะมีพิษร้าย           รุนแรง
โอหังทำกำแหง          ชั่วช้า
เกิดโทษเมื่อแสดง     โกรธต่อ ชนนา
โกรธดั่งพายุบ้า          ขุ่นข้อง หมองกมล๚
๏ ฤทธิ์โทสะขุ่นแค้น       เคืองโกรธ
ราวแผ่นดินพิโรธ        ถล่มล้าง
บรรลัยย่อยยับโหด      ผลาญพร่า
อยากฆ่าคนรอบข้าง     ไม่เว้น สักราย๚
๏ ความโกรธระงับด้วย   สติ
ตรองก่อนแผลงฤทธิ    ชั่วร้าย
ปลดวางซึ่งทิฐิ             เห็นแต่ ตนแฮ
โกรธดั่งสีแดงป้าย       ใส่ร้าย ทำลายกัน๚
๏ ดุริยางค์บรรเลง            เพลงเสนาะ
ขับกล่อมโสตไพเราะ     แผ่วพริ้ว
ซึมซาบซึ่งเพลงเพราะ   หวานแว่ว 
สดับระงับกริ้ว               กราดเกรี้ยว โกรธา๚ ๛				
comments powered by Disqus
  • โคลอน

    15 กรกฎาคม 2545 21:25 น. - comment id 61169

    อืม...เป็นความต่างที่ผสานกันได้อย่างลงตัว

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน