เพื่อนจ๋า...กำลังมองข้าพเจ้าอยู่แห่งใหน
ส่งแรงใจ...ให้ข้าพเจ้าแกร่งอีกสักหน
เหมือนตกลงไปในหลุมลึกร้างไร้ผู้คน
หมองหม่นอ้างว้างหมดหนทางไป
ข้าพเจ้าขอหลบในหลุมมืดชื้นกลืนน้ำตา
ขอหลับสักเพลาเช้าค่อยรีบเร่งใหม่
พรุ่งนี้...ค่อยรวบรวมแรงและกำลังใจ
ลุกขึ้นยิ้มอย่างสดใส
แล้วโผบินไปให้ไกลสุดตา
...กัณมัทรี...
9 พฤษภาคม 2549 22:26 น. - comment id 576053
พรุ่งนี้ก่อนที่เจ้า............จะไป จงรับรู้ใส่ใจ.................สักบ้าง เพื่อนยังอยู่ห่วงใย.........พันผูก มิตรภาพมิเคยร้าง.........เหือดแห้งจืดจาง

10 พฤษภาคม 2549 08:02 น. - comment id 576083
วันนี้ยังมืดมน จะรให้ถึงวันพรุ่งนี้ที่สดใสนะคะ

10 พฤษภาคม 2549 10:15 น. - comment id 576102
goldfish ท่านสหายในบทกลอน ชื่นใจในน้ำใจที่พึงมีให้ต่อเพื่อน ..........ขอบคุณครับ...... เพียงพลิ้วคะ....ข้าพเจ้าหายไปกลับมาท่านยังมีน้ำใจขอบคุณนะคะ คิดถึงนะ
