29 มกราคม 2550 17:21 น.
vee...กีต้าไร้สาย
จากวันเวลาที่ยาวนาน
กับคืนวานที่ผ่านเลยไป
ยังคงมีภาพเก่าๆไว้ในใจ
เปรียบดั่งแสวงหาความรักใหม่ให้ตนเอง
สู่ปลายทางในการค้นหา
ผ่านภูผาขุนเขาที่กว้างใหญ่
ชีวิตและเวลาที่ผ่านเลยไป
เปี่ยมด้วยรอยยิ้มและน้ำตา
จากทางไกลที่เดินมา
สู่กาลเวลาของวันใหม่
เป็นบันทึกที่ล้ำค่าและยิ่งใหญ่
เขียนเรื่องราวไว้ในใจตลอดเวลา
22 มกราคม 2550 04:07 น.
vee...กีต้าไร้สาย
บอกรักฉันทำไมคุณไม่กล้า
อยากมาหากลัวอะไรใจสับสน
อยากจะรักกลัวอะไรให้กังวล
กลัวหมองหม่นกลัวทำไมใจตรงกัน
เพียงน้อยนิดที่คุณให้มันมากค่า
มากราคากว่าของแพงแต่ไร้ความหมาย
คุณให้มาเพียงน้อยนิดก็ดีใจ
แม้ดินทรายคุณให้มาค่ามากมี
รักที่ให้ฉันเก็บไว้อย่างมิดชิด
ไม่เคยคิดจะทิ้งขว้างไว้ตรงไหน
รักที่ฉันเก็บไว้ในดวงใจ
ชีพสลายจะรักมั่นนั้นเพียงคุณ
22 มกราคม 2550 03:55 น.
vee...กีต้าไร้สาย
ดอกไม้ไม่เคยมีน้ำตา
แต่ความห่วงหาในใจฉันกำลังร่ำให้
อ่อนแอหรืออ่อนไหวก็ไม่แน่ใจ
รู้แต่ความห่วงใยกำลังไกลไปทุกที
จึงฝากบอกลาสายลมที่พลิ้วผ่าน
ช่วยขับกล่อมกลอนประสานอันแสนหวานนี้
เรียกความห่วงใยที่กำลังไกลกลับมาที
กลับมาโอบล้อมใจดวงนี้ตลอดไป
20 มกราคม 2550 02:09 น.
vee...กีต้าไร้สาย
มันคงสายเกินไปใช่ใหม
สำหรับคำคำนั้นของฉัน
ขอโทษที่ทำเฉยกับเธอในวันนั้น
ตัวฉันเองก็ไม่ได้ตั้งใจ
แต่เธอคงไม่รู้หรอกว่า
ตลอดเวลาทีผ่านมานั้น
ฉันคิดถึงเธอทุกวี่วัน
โปรดกลับมาหาฉันน่ะคนดี
แต่พอมาถึงวันนี้
ฉันเริ่มเข้าใจดีทุกอย่าง
ว่ามันคงไม่มีทาง
วันที่เธอบอกฉันว่ารักเธอ
ฉันขอโทษเธออีกครั้ง
ที่ทำให้เธอต้องผิดหวัง
ช่วยบอกให้ฉันเข้าใจอีกสักครั้ง
ว่าเรานั้นเป็นได้แค่เพื่อนกัน
เพื่อนถึงอย่างไรก็คือเพื่อน
คงไม่อาจแปรเปลี่ยนอะไรได้
สำหรับเธอฉันคือเพื่อนตลอดไป
แต่สำหรับใจของฉันไม่มีทาง
.....................................................................................................................
ไม่จำเป็นต้องบอกว่ารัก
ถ้าเรารู้จักเข้าใจกันได้
ขอเพียงไม่ทอดทิ้งแต่ก็จริงใจ
ดีกว่าเอ่ยรักนั้นไม่จริงจัง
....................................................................................................................
19 มกราคม 2550 00:33 น.
vee...กีต้าไร้สาย
ฉันคนนี้มาด้วยคำขอโทษ
ขอได้โปรดยกโทษให้ฉันบ้าง
ที่วันนั้นทำให้เจ็บปวดร้าวราน
อีกไม่นานรู้ว่าเธอต้องเข้าใจ
ฉันคนนี้รู้ว่าเธอต้องเจ็บจิต
กลับมาคิดนอนคิดอยู่ทั้งวัน
ว่าจะทำยังไงดีเธอกับฉัน
ให้เธอนั้นจงเข้าใจเราสักที
ในวันนี้เรามีแต่ความกังวล
มันสับสนเหม่อลอยคิดทุกวัน
กลัวคนอื่นมาแย่งเธอไปจากฉัน
ได้แต่หวังให้เธอนั้นจงให้อภัย
สุดท้ายนี้ขอให้เธอมีความสุข
พ้นจากทุกข์โรคภัยวันข้างหน้า
หากตอนนี้มีทุกข์ใดใดมา
ขอให้อย่าคิดท้อถอยสู้ต่อไป
หน้าส่วนตัว
568
