นกตะวัน
ผมละสายตาจากดอยผ้าห่มปกที่อยู่ไกลโพ้น หันมามองดูต้นไม้สองข้างทางบ้าง ทางด้านซ้ายมีไร่หอมอันกว้างใหญ่สุดสายตา เพราะชาวบ้านแถวนี้นิยมปลูกต้นหอมเป็นล่ำเป็นสัน ส่วนทางด้านขวามีสวนลิ้นจี่บ้าง เพราะลิ้นจี่เป็นพืชอีกชนิดหนึ่งที่ชาวฝางนิยมปลูกกัน แต่ในเวลาที่รถแล่นผ่านบ้านคน ผมกลับประทับใจเถาพวงแสดที่เลื้อยพาดพันรั้วบ้านมากกว่า เพราะในยามนี้มีช่อดอกสีแสดสดใสห้อยย้อยลงมาล้อสายลม สวยเหลือเกิน
ลมหนาวพัดสัมผัสใบเถาไหวสั่น
ช่อดอกนั้นพลันย้อยห้อยระย้า
พวงแสดสวยด้วยสีสดงดงามตา
กลางแสงจ้าท้าตะวันเฉิดฉันดี
ดอกเป็นหลอดคอดตีบกลีบห้าแฉก
เกสรแทรกใส่หว่างกลางหลอดนี้
ออกเบียดกันหันรับแดดส้มแสดดี