nava
ดอกหญ้า ข้าได้ บรรจงเด็ด
จากท้องทุ่งที่ระเห็จทั้งครุ-เสียม
ดุ่มเดินท่องท้องทุ่งฟุ้งกร้านเกรียม
แวะสวนเก็บผักกาดหอมกระเทียมได้อ่อมแกง
แดดแผดกลางหัว-ตามัวมืด
ขุดปูนาแขนขาฝีดจะขืนแข็ง
ขุดแซะหอยข้างคันนาล้าอ่อนแรง
ที่ข้าร่ำใช่สำแดงความทานทน
หากแต่คร่ำรำลึกหอมเยาว์วัย
ยุคสมัยลืมหลงคงสับสน
วิถีทางท้องนาเลือนร้างคน-
จักโหยหามาค้นร่องรอยทาง
โดยมีบางใจแห่งวัยชรา
นั่งหลังงุ้มเงื้อง้า-วิญญาณ์-สร้าง-
ยั้งยงคงมีมิจากจาง
เสมือนพันธะทางระหว่างชีวิต
เอาท้องทุ่งคุ้งทิวหล่อวิญญาณ
คุ้ยค้นหาอาหารเจือจาร-กิจ
มีทุ่งย่อมที่สืบสานชีวิต
โดยใดได้ลิขิต - วิจิตรสามัญ...