เมื่อพบต้องมีจาก
ต้องพลัดพรากจากกันไกล
แสนหวงและห่วงใย
ห้วงหัวใจคิดคำนึง
ยามใดที่ท้อแท้
ยามอ่อนแอเฝ้าคิดถึง
ถึงใครผู้เคยซึ่ง
เป็นที่หนึ่งอยู่ในใจ
เวลาให้ห่างเหิน
ความบังเอิญให้พบเจอ
รู้จักใช่พลั้งเผลอ
ใช่เพ้อเจ้อหรือฝันไป
จากกันครั้นได้พบ
ได้ประสพสุขหทัย
ระยะทางแม้นห่างไกล
ความห่วงใยยังเหมือนเดิม
28 กันยายน 2550 01:29 น. - comment id 664097
ใดนใจจริงๆขอบคุณมากๆครับ

28 กันยายน 2550 10:31 น. - comment id 736323
ขอบคุณ..คุณโคลอนที่ช่วยเข้ามาตรวจทานค่ะ

26 กันยายน 2550 23:46 น. - comment id 760647
ดีค่ะ แวะมาทักทายกันค่ะ

27 กันยายน 2550 07:27 น. - comment id 760687
บทกลอนกระชับได้ใจความดีจังค่ะ ยามอ่อนแอเผ้าคิดถึง

27 กันยายน 2550 07:28 น. - comment id 760689
อ่า...จะบอกว่าข้างบน พิมพ์ผิดนิดนึงนะคะ

27 กันยายน 2550 20:43 น. - comment id 761210
ขอบคุณทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาอ่านค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกๆคนค่ะ
