กำเนิดสายใย

จันทร์ดำ วราคุณ

นวลแสงแห่งจันทร์จันทน์หอม
ผยอมแย้มยิ้มอิ่มสุข
นางน้อยอายเอียงเปลี้ยงทุกข์
แก้มชุกอิงกายชายน้อย
หอมเหลือกลิ่นใยสายรัก
ถักแล้วทอแล้วเรียงร้อย
หลุดแล้วชีวิตเหงาหงอย
เสรือนคอยว่างแสงแห่งใจ
สุดแต่ตัวเจ้าเฝ้าถนอม
ดมดอมดื่นห้าวยาวไหม
โลกนี้เลือกได้ใช่ไกล
ชื่นไออุ่นซ่านพานทอง				
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน