วาดความหวังตั้งไว้ใช่สูงส่ง
ร้อยมั่นคงคือใจไร้เหน็บหนาว
วางวิมานตระการเลิศเพริศแพรวพราว
ดุจเมฆขาวลอยละล่องท่องนภา
เมื่อสัมผัสจัดวิถีวงชีวิต
รู้ว่าผิดผกผันขวัญเหว่ว้า
ใช่ชมพูหรูเริดเพริศพริ้งตา
รสขมปร่าปวดแปลบแสบขั้วใจ
วิมานที่เขียนไว้ไต่มิถึง
สักเสี้ยวครึ่งก็ซัดเซเร่หวั่นไหว
อุปสรรคจักหมุนเวียนเปลี่ยนเรื่อยไป
ครั้งยิ่งใหญ่ใช่จู่โจมโถมทำลาย
ต้องยื้อยุดฉุดใจให้ลุกสู้
ยืนหยัดอยู่ ณ ที่นี่ไม่หนีหาย
เพียรวาดหวังตั้งหนึ่งใหม่หากไม่ตาย
สู่จุดหมายปลายฝันนั้นสักวัน.
24 กุมภาพันธ์ 2552 05:27 น. - comment id 954984
หวังให้ไกลไปให้ถึง หวังให้สูงสุดแต่อย่าหยุดเมื่อสุดหวัง อย่างนี้ดีไหม อิอิ

24 กุมภาพันธ์ 2552 12:10 น. - comment id 955148
เป็นกำลังใจให้นะครับ

24 กุมภาพันธ์ 2552 16:15 น. - comment id 955244
เข้มแข็งไว้ ต่อเติมใจให้ไปถึงฝั่งฝัน จะเคียงข้างไม่ห่างทุกคืนวัน จะมีกันและกันตลอดไป จะฝ่าฟันฟันฝ่านาอุปสรรค แม้แสนยากหนักหนาไม่หวั่นไหว อยากให้เธอคนดีอบอุ่นใจ ฉันนี้ไงที่จะอยู่สู้พร้อมเธอ ................

7 มีนาคม 2552 09:48 น. - comment id 959820
ใช่ค่ะป้ากันนา..

7 มีนาคม 2552 09:49 น. - comment id 959821
ขอบคุณค่ะพี่ชายก่องกิก

7 มีนาคม 2552 09:49 น. - comment id 959822
ขอบคุณมากค่ะคุณsomebody
