รักแล้ว....ที่เหลือก็เจ็บ

พระจันทร์เศร้า

ขอกรีดเลือดสาบานจากวันนี้
จะไม่มีรักให้ใครอีกแน่
รักเคยมอบให้ไปเขาไม่แล
ไม่แยแสไม่ใส่ใจไม่ใยดี
คือคำอ้างสารพัดที่จัดให้
แท้หัวใจก็หมายจะหลีกหนี
วันเวลาที่ผ่านมาไม่ปรานี
มันกระหน่ำซ้ำตรงนี้ที่หัวใจ
ไม่ใช่แค่ข้ามวันที่พานพบ
ใยจึงลบไมตรีที่มีให้
ใช้เวลาถักทอก่อจากใจ
จากวันไซร้เป็นเดือนเลื่อนเป็นปี
สู้อดออมถนอมมิตรภาพไว้
หวังเพียงให้เธอเชื่อใจไม่หลีกหนี
บอกตัวเองอย่าฝันใฝ่ไกลกว่านี้
ใจตัวดีมันดึงดันมั่นรักเธอ
เพราะอบอุ่นละมุนละไมเมื่อได้ชิด
ด้วยดวงจิตยอมรับไว้ใจจึงเผลอ
แม้นมิเคยได้พบประสบเจอ
ก็ละเมอฝันหาทุกนาที
พอพลั้งปากบอกเธอ...เออก็เจ็บ
คำเธอเหน็บกลับมาพาขวัญหนี
อย่ารักเลยรักไม่ได้ไร้ปรานี
ช่างไม่มีทั้งเยื่อไม่เหลือใย
ถ้าหัวใจดวงนี้เป็นแก้ว
ก็แหลกแล้วเพียงฟังคำไข
จะให้เลิกรักนั้นทำฉันใด
ขอหม่นไหม้ลำพังยังรักเธอ				
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน