ใยทำได้เพียงนั้น

เรือใบกับสายลม

ลมแผ่วแผ่วพัดผ่านผ่านผิวกาย
ข้าก็หนาวเจียนตายได้เพียงนี้
เพียงสัมผัสผ่านผ่านอย่าราวี
ใยต้องรี่แรกรากปักที่ใจ
  ลมแทรกซ่านเข้าไปไล้โลมจิด
ต้องการปลิดชีวิตข้าหรือไร
ซ่านทั่วทรวงแล้วใยซึมออกไป
แกล้งให้ข้าคลั่งตายทำไมกัน
  รู้ไหมว่าหนาวเหน็บเจ็บเพียงใด
รู้ไหมว่าใจกายเหมือนถูกหั่น
ลมหนอลมใจร้ายได้เพียงนั้น
เพียงผ่านมาพร่าผลาญแล้วจากไป				
comments powered by Disqus
  • ละอองน้ำ

    13 ตุลาคม 2545 19:10 น. - comment id 87194

    เป็นวิสัยของลม..

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน