วันหนึ่ง...
ผมนั่งอยู่คนเดียว
คุณอยู่ข้างหลังผม
หลายวัน...
ผมกับคุณได้นั่งด้วยกัน
วันสุดท้าย...
คุณนั่งที่เดิม...คนเดียว
ผมยืนดูคุณ...ห่างๆ
รอคนไปนั่งตรงนั่นแทนผม
วันนี้
ผมนั่งคนเดียว...
...ยัง...คิดถึง
คนที่นั่งข้างหลังผมเสมอ
พรุ่งนี้
ผมว่าจะลืมคุณให้ได้...
ไปหาใครคนใหม่...ที่คล้าย
...แทนคุณ...
13 มีนาคม 2547 03:15 น. - comment id 230137
รักมาก แต่ทำไมต้องรอให้ใครไปนั่งแทนตัวเราหล่ะ งง?

13 มีนาคม 2547 03:16 น. - comment id 230138
คงหายากนะ คนที่ชอบไปนั่งหลังอีกคนน่ะ ส่วนใหญ่เค้าชอบนั่งหน้า จะได้ดูจอสะดวกค่ะ

13 มีนาคม 2547 05:57 น. - comment id 230147
มีด้วยเหรอคนที่คล้ายอย่างตัวฉัน
คนที่ทุกวันทำทุกอย่างเพื่อเธอได้เสมอ
คนที่วันนี้..เธอกลับอยากให้ใครอีกคนได้มาพบเจอ
กลายเป็นคนที่เธอ..แค่เคยมีใจ..เท่านั้นจริงๆ
เรือ่งความรัก..มีใครบ้างแทนที่กันได้
ฉันไม่เข้าใจ..ว่าทำไมเธอมองข้ามไปบางสิ่ง
ทั้งเธอและฉัน..ต่างเคยรักเคยแอบอิง
แต่วันนี้ความจริง..เธอกลับอยากให้ใครอีกคนเข้ามา
อยากให้รู้ไว้..แม้ฉันจะมีใครอีกสักกี่คน
แม้ว่าผลลัพธ์ที่ได้..คือฉันกับเขารักกันมากหนักหนา
แต่อยากให้รู้..เขากับเธอ..แทนที่กันไม่ได้เลยสักครา
เพราะต่างคนต่างก็มีค่า..เกินใครจะทดแทน
*-* แวะมาเยี่ยมเยียนและทักทายเจ้าค่ะ..ไปแร้วววว ชะแว๊บบบ @^_^@ *-*

13 มีนาคม 2547 22:46 น. - comment id 230362
นึกว่าจะคิดถึงฉัน คนที่นั่งด้วยกันในวันก่อน แต่ทำไหมใจขาดรอน คิดถึงการตัดตอนเล่าคนดี *-*แวะมาทักทายค่ะ*-*
