กระดาษบันทึกความทรงจำ
เก็บงำไว้ทุกตัวอักษร
เปิดอ่านในแต่ล่ะตอน
ภาพสะท้อนย้อนกลับคืน
ข้อความที่ตอกย้ำ
หวานล้ำคำพันหมื่น
แต่กลับต้องหยัดยืน
กล้ำกลืนฝืนฝืดคอ
คำลวงพ่วงคำลา
ถ้อยวาจาน่าพะนอ
น้ำตาไหลพร่าคลอ
โอ้ละหนอคนหนอคน
ไปเถอะผู้ประเสริฐ
ไปเกินกลางเวหน
ไปตามใจแห่งตน
ไปให้พ้นคนสอพลอ...
9 กรกฎาคม 2548 13:59 น. - comment id 489809
ขอเป็นสมาชิกไทยโพเอ็มด้วยคนนะ... หวังว่าคงจะได้อะไรมากมาย มิตรภาพมิเคลือนคลาย ตราบฟ้าดินสลายมลายลง

9 กรกฎาคม 2548 22:37 น. - comment id 489936
ยินดีต้อนรับและรู้จักคุณซาตานซ่อนตนนะครับ
ฝากตัวมาฝากตัวตอบเช่นกัน
แต่งกลอนครั้งแรกๆก็เพราะแล้ว
ถ้าแต่งไปเยอะๆคงเพราะมากนะครับ
ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งครับ

10 กรกฎาคม 2548 13:04 น. - comment id 490010
กระดาษแห่งความทรงจำ ยังคงจดจำเรื่องราวในครั้งก่อน ยังคงมีรักและความอาวรณ์ เหมือนวันก่อนที่จากลา
