คืนเหงา
ค่ำคืนเงียบหม่นของคนเหงา
กอดเกี่ยวความว่างเปล่าไว้เคียงข้าง
แอบอิงแค่เพียงความอ้างว้าง
ซุกร่างกับพื้นฟ้าอย่างเดียวดาย
เดินทางค้นหาความฝัน
คืนวันค้นหาความหมาย
ท่ามกลางผู้คนมากมาย
กลับแปลกเปลี่ยวเดียวดายกลางผู้คน
ลมหนาวดาวหม่นใจคนท้อ
ความหวังที่เฝ้ารออยู่หนไหน
ผ่านชีวิตผ่านทางที่กว้างไกล
สิ่งที่ได้กลับเปล่าว่างกลางดวงตา
รินเถอะรินหลั่งมาเป็นเพื่อน
ปลอบเตือนยามใจเจ็บปวดล้า
รินหลั่งรินไหลเถอะน้ำตา
ให้สมค่าความพ่ายแพ้แก่ตัวตน.
8 เมษายน 2547 15:40 น. - comment id 243538
ความอ้างว้างอยู่เป็นเพื่อนฉัน ฉันเหมือนมีมันเป็นเพื่อนเสมอเสมอ ไม่รู้ทำไมนะเออ จริงจริงฉันอยากมีเธอข้างกาย แต่ที่เป็นอยู่ขณะนี้ มันเหงาเต็มทีแล้วรู้ไหม เหตุผลเพราะเธอมีใคร ทิ้งฉันไว้กับความเดียวดายลำพัง *-*กลอนแต่งได้ดีค่ะ*-*

8 เมษายน 2547 16:09 น. - comment id 243561
มาเยี่ยมนะครับ *-*

9 เมษายน 2547 23:10 น. - comment id 244323
คืนเหงาตัวเจ้าเฝ้าเพ้อบ่น ในกมลเปล่าเปลี่ยวเดียวดายแสน มาแนะนำอย่างนี้ต้องมีแฟน ไว้ควงแขนแน่นอบอุ่นหนุนหัวใจ ................................................... อิอิ เขียนกลอนกับเค้าเป็นเหรอจ๊ะ แม่นักตรวจเลือด.....555555 ....................................................
