โลกนี้มีสามร้อยหกสิบองศา
จะใช้ตามองรอบไปให้ได้เห็น
ทุกสิ่งสรรที่หันมองจ้องที่เป็น
สิ่งซ่องเร้นที่เป็นไปในมุมมอง
สิ่งรอบข้างต่างกันไปในรูปร่าง
ทุกสอ่งอย่างต่างรูปทรงเราจับต้อง
ดีหรือไม่ใจเห็นได้ให้ตริตรอง
ทุกสิ่งของต้องสัมผัสวัดดวงตา
แต่ว่าโลกแห่งใจใครมองเห็น
มันซ่อนเร้นความคิดจิตปรารถนา
เราจะมองอย่างไรเมื่อไรตา
ให้เห็นว่าดีหรือชั่วในหัวใจ
หากมองโลกเหมือนมองใจไม่รู้แน่
เห็นเพียงแต่ภายนอกบอกไม่ได้
จะมองใจใช้ใจมองตรองข้างใน
มองแล้วคิดพินิจไว้ในปัญญา
ถูกหรือผิดอย่างไรจะได้เห็น
ดั่งที่เป็นเช่นดั่งมองตรองปัญหา
เพราะมองใจต้องใช้ไปในเวลา
จึงจะรู้ว่าความจริงสิ่งข้างใน
8 พฤษภาคม 2547 01:35 น. - comment id 262953
มองข้างในมองด้วยใจใช่ตาเปล่า เพราะทุกคราวหากมองแค่แต่ตานี้ คงไม่เห็นความจริงใจในฤดี จึงต้องใช้ใจที่มีมาเมียงมอง *-*กลอนไพเราะและความหมายดีมากๆๆๆๆๆเลยค่ะ แต่งเก่งจัง*-*

8 พฤษภาคม 2547 12:37 น. - comment id 263127
คงแค่แวะมาบอกว่า สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นไม่เท่ามือคลำ สิบมือคลำไม่เท่าทำเอง

8 พฤษภาคม 2547 14:05 น. - comment id 263168
สิ่งที่เห็นอาจไม่เป็นเช่นที่เห็น ยังซ่อนเร้นอะไรไม่เปิดเผย คงไม่มีอะไรวัดได้เลย ความคุ้นเคยและเวลาจะคลี่คลาย

8 พฤษภาคม 2547 14:15 น. - comment id 263179
การมองใจให้ถ่องแท้แน่นอนนัก ต้องตระหนักความจริงสิ่งกังขา มองภายนอกบอกไม่ได้ในพริบตา วันเวลาบอกให้รู้อยู่ที่ใจ.....ฯ งานงามมากค่ะ..ให้แนวคิดที่ดี...มองด้วยใจ.. ดีใจที่กลับมาอีกครั้ง...คิดถึงนะคะ...

8 พฤษภาคม 2547 18:05 น. - comment id 263465
กลอนเพราะและความหมายดีมากมาย ปลาวาฬมาทักทายนะคะ
