ทุกก้าวใจ..ในรอยฝัน...รอ...ทุ่งทานตะวันบาน..!

พุด

แสงสนธยากำลังจะลับฟ้า
นกกากำลังจะบินคืนกลับรัง
และ..
ดวงใจมิสิ้นสายแห่งหวัง
กำลังติดปีกฝัน..ให้ดวงหทัย..อิสรา
ผกโผผินบินลอยเหนือฟ้า..เหิรฟ้า
เหนือเกรียวเมฆนวลแสนหวาน
เหนือเวิ้งกาล...วสันตลีลา..
สู่แดนพสุธาไทพสุธาทอง
ที่ผ่องพราวด้วยพืชพรรณผักผลไม้  อุดม..
ด้วยดงข้าวโพดออกรวงไสว
ไล่ลดหลั่นลงมาจากเชิงเขาจนเต็มลาดเนิน..

สู่..แดนดินแห่งธารสวรรค์พระเมตตาบารมี
*เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ ..*
แดนดินเสรีแห่งท้องทุ่งทองทานตะวัน
นับหมื่นนับพันที่กำลังรอบานสะพรั่ง..
รอรับขวัญ....
รอรับหวัง..จากทุกดวงใจ
ให้เริ่มต้นใหม่..
หากตราบใด..
ที่ยังมีสายแสงสุริยาพรายพระอาทิตย์....!

http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song2559.html
เก็บตะวัน 
เก็บตะวัน ที่เคยส่องฟ้า
เก็บเอามา เก็บไว้ในใจ
เก็บพลัง เก็บแรงแห่งแสงยิ่งใหญ่
รวมกันไว้ ให้เป็นหนึ่งเดียว
เก็บเอากาล เวลาผ่านเลย
สิ่งที่เคยผิดหวังช่างมัน
หนึ่งตัวตน หนึ่งคนชีวิตแสนสั้น
เจ็บแค่นั้น ก็คงไม่ตาย
ธรรมดาเวลาฟ้าครึ้มเมฆหม่น
พายุฝน อยู่บนฟากฟ้า
คงไม่นาน ตะวันสาดแสงแรงกล้า
ส่องให้ฟ้างดงาม
หากตะวัน ยังเคียงคู่ฟ้า
จะมัวมา สิ้นหวังทำไม
เมื่อยังมีพรุ่งนี้ให้เดินเริ่มใหม่
มั่นคงไว้ ดังเช่นตะวัน
ธรรมดาเวลาฟ้าครึ้มเมฆหม่น
พายุฝน อยู่บนฟากฟ้า
คงไม่นาน ตะวันสาดแสงแรงกล้า
ส่องให้ฟ้างดงาม
หากตะวัน ยังเคียงคู่ฟ้า
จะมัวมา สิ้นหวังทำไม
เมื่อยังมีพรุ่งนี้ให้เดินเริ่มใหม่
มั่นคงไว้ ดังเช่นตะวัน
มั่นคงไว้ ดังเช่นตะวัน... 
...............


ฟ้า..อรุณ..
หอม..หอม  แกม..
มาด้วยกรุ่นกลิ่นดวงดอกไม้ไทยนานาพรรณ
ที่กำลังผลิบานสะพรั่งพราวพวงระย้าย้อยห้อยดวงดอกดก
ระดะสีสันพรรณรายให้ดอมดมพรมจูบเชย
ณ..ชายคา กระท่อมวิมานบ้านนอก
ปลอบหัวใจให้สาวบ้านนาผู้ช้ำชอก
ได้ผ่อนพักเอนอิง..ทิ้งจิตวิญญาณ
ในอ้อมกอดแห่งงามสรรพสิ่งสัจจธรรม
ในร่มไม้ไทยอันไหวกิ่งฝัน ผ่านวันเวลานานเนิ่น..

จากเจ้าของ..
ผู้มีหัวใจดวงทองผ่องผุดพิสุทธิ์ค่า
รู้รักษ์วัฒนธรรมไทย 
รู้สะสมเพาะบ่มภูมืปัญญาพื้นบ้าน
รู้หามาวางประดับ..ในกระท่อมทับร้านอาหาร
ที่หวังจักสืบสานดำรงธำรงประเพณี สืบทอดวิถีชีวี
ชีวิตเรียบง่าย งามสงบ พบพอเพียง...เพียงพอ
มิท้อแท้..คอยสร้างสรรสิ่งที่ควร...
ให้โลกเลิกครวญกำสรวลโศกสลด..


หวัง...
ทุกรอยใจรอยก้าว..ที่กล้า..ที่ฝ่าฟัน
ทุก..พลังขวัญ..ฝันหวาน
ทุก..ทุกข์รานรินรดด้วยหยดหยาดเหงื่อ
อันหวังเผื่อแผ่เอื้อโอบแบ่งปัน
แด่ดวงใจรักภักดิ์นิรันดร์ ..
ให้สวรรค์เมตตาฟ้าประทานพร
ให้...แด่เรา
ผู้พร้อมพลี...จรรโลงโลกนี้ด้วยความดีความงาม..
ตราบ...
สายธารเกษมกรุณา..และลมหายใจแห่งดวงชีวา..ยังมี..!


http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song342.html
ใจรัก
ฝากรัก รักนี้ ให้มีแต่น้อง
ไม่มอง ปองใคร
ให้จนหมดใน ฤทัยพี่เอย
แต่ก่อนนั้นไซร้ ใจพี่ ไม่เคย
หัวใจนิ่งเฉย ไม่ เคย ผูก พัน
มากนัก รักนี้ พี่มี แต่น้อง
ให้ครอง ดวงใจ
จะรักมั่นใน ขวัญใจ เท่านั้น
มีใคร ที่ไหน รักเธอ เท่าฉัน
ร้อยชายเสกสรร เหล่านั้น ไม่มี
ใจเอ๋ยใจ เจ้าเอย
โอ้ว่าเจ้าเอย รักเขา เสียเลย
หรือนี่
รักจนท่วมท้น นับวัน ทวี
หัว ใจ พี่นี้ คอย น้อง เมต ตา
หากรัก รักนี้ ถ้ามีพี่น้อง ไม่ปองผู้ใด
โปรดมอบ ให้ไว้ หวานใจ พี่ยา
พนอพ้อนัก รักยิ่ง แก้วตา ทุกวันเวลา
ใจร้อง คร่ำครวญ
ใจเอ๋ยใจ เจ้าเอย
โอ้ว่าเจ้าเอย รักเขา เสียเลย
หรือนี่
รักจนท่วมท้น นับวัน ทวี
หัว ใจ พี่นี้ คอย น้อง เมต ตา
หากรัก รักนี้ ถ้ามีพี่น้อง ไม่ปองผู้ใด
โปรดมอบ ให้ไว้ หวานใจ พี่ยา
พนอพ้อนัก รักยิ่ง แก้วตา ทุกวันเวลา
ใจร้อง คร่ำครวญ...