ขอมอบเรื่องกลอนนี้ให้แด่ ผู้ที่เล่าเรียนมาทุกๆคนครับ
บทประพันธ์ของอาจารย์ นภาลัย สุวรรณธาดา
**..บัณฑิต
ผลผลิตแห่งสถานการศึกษา
หลายปีก่อนมือเปล่าเธอก้าวมา
ถึงเวลาก้าวไปรับใช้คน..**
**..ศึกษาศาสตรบัณฑิตคิดให้มาก
งานเธอยากแต่ยิ่งใหญ่ได้กุศล
ตาดำดำทำเธอสุขและทุกข์ทน
ถ้ากลัวจน แล้วอย่า มาเป็นครู..**
**..นิติศาสตรบัณฑิตคิดไหมว่า
โชคชะตาคนทั้งผองเธอครองอยู่
พิทักษ์สิทธิ์พิชิตโศกให้โลกรู้
เชิดตราชู ยุติธรรม์ จนวันตาย..**
**..วิทยาการจัดการงานผลิต
ธุรกิจสูงสุดใช่จุดหมาย
ต้องสร้างสรรค์งานประชาที่ท้าทาย
รับแล้วจ่าย คืนกำไร ให้สังคม..**
**..แพทย์ศาสตร์พยาบาลเธองานหนัก
ใช้ความรักความรู้คู่ประสม
เธอยึดมั่นจรรยาจึงน่าชม
อย่านิยม อามิส ชีวิตใคร..**
**..นิเทศศาสตรบัณฑิตคิดให้กว้าง
ใช่หนทางดาราน่าพิสมัย
เธอจงเป็นนกพิราบคาบใบไม้
สื่อหัวใจ สู่สวน แห่งมวลชน..**
******.....บัณฑิตเอยบัณฑิตใหม่จงได้คิด
อย่ายึดติดแต่กระดาษขาดเหตุผล
ชีวิตจริงยิ่งต้องเข้มต้องเต็มคน
พร้อมผจญปลดครุยลงลุยโคลน..........
5 ตุลาคม 2545 11:09 น. - comment id 83911
กลอนของ ปิยะพันธ์ จำปาสุต เขียนไว้ว่า ริ้วขบวนเหยียดยาวแห่งสาวหนุ่ม เสื้อครุยคลุมสวมร่างอย่างเหมาะสม เคลื่อนสู่เกลียวคลื่นคลั่งของสังคม แล้วก็จม ทีละคน ทีละคน เลยอยากถามต่อว่า..... กี่คนจะไม่ถูกกลืนโดยคลื่นคลั่ง กี่คนยังยืนหยัดกล้าขัดขืน ตราบคนดีแทบไม่มีที่ให้ยืน ช่วยกันยื่นมือไหมแก้ไขมัน

5 ตุลาคม 2545 18:04 น. - comment id 83972
กลอนแต่ละบทของก้องนี่ให้ข้อคิดีดีเยอะจัง

5 ตุลาคม 2545 19:10 น. - comment id 83987
**..นิติศาสตรบัณฑิตคิดไหมว่า โชคชะตาคนทั้งผองเธอครองอยู่ พิทักษ์สิทธิ์พิชิตโศกให้โลกรู้ เชิดตราชู ยุติธรรม์ จนวันตาย..** ง่า ชอบอันนี้จัง

5 ตุลาคม 2545 19:53 น. - comment id 83995
ขอขอบคุณทุกๆความคิดเห็นครับ......... บทประพันธ์นี้เป็นของ อาจารย์นภาลัย สุวรรณธาดา
