หน้าส่วนตัว
บทประพันธ์โดย คุณเดือนแรม ประกายเรือง
ผมขอมอบให้แด่ นักกวีที่มีจุดยืนทุกท่านครับ
**..ฉันยังเขียน บทกวี ที่ฉันรัก
แม้ไร้หลัก ประกัน ในวันพรุ่ง
ท้องยังหิว คิ้วขมวด ปวดไส้พุง
ยังพยุง กายยืน ขึ้นท้าทาย
**..โดดเดี่ยว เดียวดาย ในคืนดึก
เขียนคำ ด้วยสำนึก ในความหมาย
บนถนน คนทุกข์ยาก มีมากมาย
ทั้งคนจร นอนตาย ยังได้เจอ
**..พบความจริง อันเจ็บปวด และรวดร้าว
แต่อิ่มคำ ต่างข้าว อยู่เสมอ
พบทั้งความ เฉยชา จากตาเธอ
แต่อุ่นนัก เมื่อเสนอ ความจริงใจ
**..ถูกวิจารณ์ ว่าเขียนคำ วนซ้ำซาก
เพื่อนบางคน สำราก ถ้อยคำใส่
ไม่ต้องมอบ ให้หรอก พวงดอกไม้
ไม่ต้องการ กำลังใจ ที่ไม่จริง
**.. ฉันอยู่กับ ความฝัน อันยิ่งใหญ่
เคี่ยวความฝัน ให้เป็นไฟ ไหม้ทุกสิ่ง
เคี่ยวความทุกข์ ที่ทายทัก ยามพักพิง
คือเพื่อนแท้ ไม่ทอดทิ้ง ยิ่งอดทน
**..ฉันยังเขียน บทกวี ด้วยความรัก
แม้เหน็บหนาว ยิ่งนัก ในสายฝน
ก้าวเดินฝ่า ความว้าเหว่ ทะเลวน
ต้องอดทน ถึงที่สุด ด้วยจุดยืน
ด้วยความหวังดี
ก.ประแสร์ ศิษยาพร
ก.นพดล รักษ์กระแส
ต่อง (ต้อง) ksg 16 พ.ย. 2545 19:11 น. - ID 26116 
811
2
0
16 พฤศจิกายน 2545 22:09 น. - comment id 95982
ทุกคนมีฝัน...มีจุดยืน..ของตัวเอง..
บทกวี..ที่ให้พลังใจ....ดีจังค่ะ..
16 พฤศจิกายน 2545 23:02 น. - comment id 96001
ฉันยังเขียนบทกวีด้วยใจรัก เพื่อพิทักษ์ไว้ซึ่งสิ่งที่ฝัน บทกวีที่ถักทอสายสัมพันธ์ ด้วยใจมั่นคงไว้ไม่เปลี่ยนแปลง ครับผมอิอิ
17 พฤศจิกายน 2545 10:00 น. - comment id 96049
เป็นกวี เป็นได้ ถ้าใจรัก
ลงสลัก อักษร ล้วนกลอนศิลป์
เป็นคนชั่ว โสมม จมสู่ดิน
ไร้ใจจิน- ตนาการ สานงานสร้าง
กลอนอกหัก รักหวานซึ้ง
กลอนอวยพร
กลอนให้กำลังใจ
กลอนให้ข้อคิด