20 พฤศจิกายน 2547 20:12 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
บอกบุญ
สนุกสนาน..สนินสนม..เสนอสนอง
เซ็งแซ่ซร้อง..ซาบซ่าซ่าน..เซิ้งสุขศรี
ขบวนบุญ..ขบูรบาป..ขบถมี
บุญกฐิน..สามัคคี..มีมากมาย
หลายบุญบอด..หลายบิดเบือน..หลายเกลื่อนกล่น
หลายบุคคล..หลายคณะ..หลายเหลือหลาย
ธรรมทูต..ธรรมทาน..ธรรมกาย
ทั้งหญิงชาย..บอกกุศล..บอกผลบุญ
บุญยื้อแย่ง..บุญแบ่งวัด..บุญยัดเยียด
บาปบุญเบียด..บาปบุญบอก..บาปบุญอุ่น
บุญเอาหน้า..บุญเอาชื่อ..บุญเอาคุณ
หลอกชาวเมือง..หลอกสถุล..หลอกกันบาน
เศรษฐกิจ..เศรษฐกิน..เศรษฐศาสตร์
สืบรอยบาท..พุทธองค์..สืบสงสาร
ค่าครองชีพ..ค่าครองชน..ค่าผลงาน
ทั้งนอกบ้าน..ทั้งในบ้าน..อัตคัด
หลายกฐิน..หลายผ้าป่า..หลายคราฉาว
หลายรายพราว..หลายรายโผล่..โชว์เป็นสัตว์
หลายบุญมี..หลายบุญแลบ..เข้าแอบวัด
หลายรายพลัด..หลายรายโพ้..โอ่ศรัทธา
ใบบุญหลาย..ใบเรี่ยไร..ใบกุศล
หลายบุญเปื้อน..หลายบุญปน..กองผ้าป่า
หลายบุญแบ่ง..หลายบุญทึ้ง..ถึงวัดวา
จากผู้หา..จากผู้ห่าม..จากความจริง....
..............................................................
..............................................................
20 พฤศจิกายน 2547 20:09 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
สู้สิวะ
อย่าสาปแช่ง..โชคว่า..บ้าระห่ำ
ถ้าเพลี่ยงพล้ำ..โชคชะตา..บดขยี้
ถูกเขาเหยียบ..ย่ำเพียง..เยี่ยงธุลี
ความผิดนี้..พลาดไป..ไม่ถึงตาย
ทุกชีวิต..ผิดพลาด..มิอาจหลบ
จนจะพบ..พื้นที่..ที่มุ่งหมาย
ต่อจากนั้น..จะราบรื่น..ทั้งใจกาย
อุปสรรค..ทั้งหลาย..พ่ายแพ้เรา
อย่าน้อยใจ..บ่นบ้า..ว่าตัวผิด
สิ่งที่คิด..ผิดพลาด..มิอาจเศร้า
ขณะที่..ความหวัง..พังซึมเซา
ก็จงเอา..ใจสู้..อย่างใจเย็น
ยามเราล้ม..ไม่มี..ผู้พิทักษ์
มิตรเคยรัก..ร่วมใจ..มองไม่เห็น
ทุกอย่างเกิด..จากกรรม..อันจำเป็น
ความแค้นเข็ญ..เรารู้..อยู่แก่ใจ
อย่าพึ่งถอน..ถอดจิต..ที่คิดมุ่ง
ต้องผดุง..สติตั้ง..อย่างคุมได้
เท้าหนึ่งพลาด..อีกเท้า..อย่าก้าวไป
เริ่มต้นใหม่..คอยกะ..จังหวะกาล
หมายกำหนด..ของชีวิต..ถูกผิดนั้น
ความสำคัญ..นั้นมี..ที่พื้นฐาน
ไม่ควรพร่ำ..ร่ำไห้..ใครรำคาญ
ต้องสู้งาน..ด้วยความหวัง..ที่ยังคอย
............................................................
.............................................................
20 พฤศจิกายน 2547 20:06 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
จำต้องข่ม
พูดถึงรัก..หลายคนว่า..เร็วกว่าเสียง
หลายคนเถียง..ก็มักว่า..เร็วกว่าแสง
หลายคนบอก..ว่ารักนี้..มีสีแดง
หลายคนแย้ง..รักนี้..มีสีดำ
เผอิญแส่..เอาหัวใจ..ลงไปเจ็บ
กับคำเหน็บ..แนมใจ..ให้ถลำ
หวังได้สุข..แต่ได้ทุกข์..ก็เวรกรรม
ไม่คืนคำ..ที่รัก..ที่สัญญา
โลกยังกว้าง..ทางข้างหน้า..ยังมีมาก
พบแล้วจาก..แล้วก็พบ..คบคนหน้า
ไม่มีรัก..ที่จะเสริม..เติมอุรา
ก็ต้องลา..มิใช่..เป็นการรอ
หัวใจบอก..หัวใจ..อย่าไปหา
ดวงตาบอก..ดวงตา..อย่ามาขอ
ห้ามหัวใจ..ไม่ฟัง..นั่งเป็นตอ
ปิดตาก็..ยากเย็น..ยังเห็นเงา
บังเอิญเป็น..นักกลอน..จึงอ่อนไหว
ปล่อยหัวใจ..ไปตามแรง..ทุกแห่งเศร้า
ต้องตีกรอบ..กันใจ..มิให้เมา
เป็นผู้เฒ่า..จำต้องข่ม..อารมณ์ตน
.......................................................
.......................................................
หน้าส่วนตัว
1482
