31 กรกฎาคม 2547 20:17 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
น้ำ
อยู่บ้านเขา เอา..น้ำใจ.. เขาไว้บ้าง
อย่ากระด้าง ดั่งใช่ว่า ผู้อาศัย
..น้ำตุ่ม..พร่อง ต้องเติม เพิ่มลงไป
เหมือนกับใช้ ..น้ำหอม.. ย้อมจิตคน
อีกจงให้ ใจเย็น เช่น..น้ำแข็ง..
เอา..น้ำแรง.. ดื่มได้ คล้าย..น้ำฝน..
วาจารื่น ชื่นฉ่ำ ปาน..น้ำมนต์..
หรือดุจปน ..น้ำผึ้ง.. ถึงจะดี
อัน..น้ำเหล้า.. เผาตัว อย่ามั่วสุม
หน้าจะชุ่ม ..น้ำตา.. หมดราศี
ฟัง..น้ำคำ.. อย่าทำ สิ่งราคี
ให้เป็นที่ ต้อยต่ำ เสีย..น้ำนวล..
จงให้..น้ำ.. แก่ใจ ไปทุกยก
อย่าให้บก พร่องจิต ผิดกระสวน
มี..น้ำมือ.. คือชาติชาย ต้องร่ายทวน
จึงจะควร คำว่า..ดี.. มี..น้ำใจ..
......................................................
31 กรกฎาคม 2547 18:51 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
ทางชีวิต
ใจสู้ ชูมือ ฝ่าแดด
ร้อนแผด เพียงใด ไม่บ่น
ประกาศ ก้องฟ้า สากล
ฟ้าหม่น มองเห็น เป็นทอง
เริ่มออก เดินทาง อย่างกล้า
เดินฝ่า ขวากหนาม อย่างผยอง
ทำอยู่ สู้หวัง อย่างลำพอง
ยกย่อง เย้ยหยัน นั้นมี
ทุกข์โถม ถองทับ ร้องไห้
แอบปลอบ ปลุกใจ ศักดิ์ศรี
เหมือนคลื่น ครื้นคลั่ง นที
สู้,หนี ร่ำร้อง ก้องทรวง
นำกำ ลังใจ ฟันฝ่า
เบื้องหน้า เสาะสู่ แดนสรวง
ไม่อยาก ติดคุก ทั้งปวง
อยากล่วง ชีวิต อิสรา
อุปสรรค มักจะ ขัดขวาง
หนทาง วัดใจ ผู้ไปหา
ชนะคือ คำมั่น สัญญา
พสุธา ทอดยาว ก้าวเดิน
ก้าวเถิด ให้ประจักษ์ สักก้าว
ฝากเรื่องราว จารึก สรรเสริญ
วันนี้ สดใส ไม่สายเกิน
อาจบังเอิญ ที่ฟ้า.......จารึกนาม
...........................................................
18 กรกฎาคม 2547 20:06 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
มือที่น่ากลัว..
มือหลายมือ..ขนอาวุธ..ไม่หยุดยั้ง
มือนั้นยัง..ไม่หยุดยิง..ชิงถิ่นที่
มือจึงเปรอะ..เปื้อนเลือด..ขึ้นทุกที
มือเหล่านี้..คอยจังหวะ..จะทิ่มแทง
มือบางมือ..ขยับ..รับซองให้
มือบางมือ..แสนไว..คนเกลียดแช่ง
มือบางมือ..เข่นฆ่า..พาเลือดแดง
มือร้ายแรง..มือกักตุน..เพื่อตัวเอง
มือบางคน..มีไว้..ใช้เซ็นชื่อ
มือล่าคือ..มือคน..คอยข่มเหง
มือบางคน..ไหว้งาม..ไปตามเพลง
มือคนเก่ง..หนักเบา..เอาทั้งนั้น
มือใครยาว..สาวได้..ช่างร้ายนัก
มือนี้จัก..ซื้อขาย..สิ่งร้ายนั่น
มือบางคน..รอนลิด..คิดฆ่าฟัน
มือบางคน..เหนือชั้น..แสบน่าดู
มือบางคน..คอยใช้..แต่นิ้วชี้
มือเช่นนี้..มือสำรวย..มักสวยหรู
มือเทอดทูน..นั้นหรือ..มือเชิดชู
มืออดสู..มือรื้อ..มือทำลาย
มือที่น่า..กลัวมาก..มือรวมกลุ่ม
มือซุกซุ่ม..ทำสิ่ง..ผิดกฎหมาย
มือเหล่านี้..มักอยู่..อย่างสบาย
มือทำร้าย..หมู่มนุษย์..ไม่หยุดมือ
..................................................
18 กรกฎาคม 2547 00:18 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
บัว
ความเป็นอยู่นี่นี้............ต่างกัน ท่านเอย
ต่างสมองแผกผัน...................เฉกผ้า
ดั่งบัวที่ผ่องพรรณ..................ขอเปรียบ
ต่างแหวกน้ำแหวกหญ้า..........อวดก้าน ดอกใบ
ดอกไสวเมื่อนั่งน้ำ.........นวลรวี
บัวผ่านพ้นนที........................ถิ่นท้อง
เสมือนผู้รอดราคี...................มลพิษ นั้นแฮ
เห็นผิดเห็นถูกต้อง................ด้วยเดชธรรมศีล
บัวตีนติดหล่มตื้น..........กว่าใคร
บ่อเห็นคืนวันไหว..................มืดหล้า
ดั่งผู้ติดตมใจ.......................อบายมุข
ย่อมมอดไหม้ตกม้า..............หมดสิ้นทรัพย์ตน
อันอุบลที่ปริ่มน้ำ..........โผล่ผลุบ
ดอกก็ต้องบานหุบ.................มืดบ้าง
สบดีชั่วกลั้วทุบ.....................ชีวิต
เหมือนหนึ่งรู้ครึ่งข้าง.............กึ่งร้ายกึ่งดี
บัวที่สี่บัวต่ำใต้.............สายชล
เปรียบประหนึ่งผู้คน.............จ่อมน้ำ
มีชีวิตมืดมน........................อาภัพ
ดุจหนึ่งเวรกรรมค้ำ..............กดไว้ ไม่ลอย
อย่าท้อถอยมืดแล้ว......สว่างมี
ประกอบทำนำชีวี..................ห่างร้าย
อย่าอยู่มืดเขลาซี..................เชิญเถิด
ละชั่วทำดีคล้าย....................กับคล้องมงคล
.................................................................
11 กรกฎาคม 2547 22:33 น.
ปรีดี อู่ทรัพย์.
แม่ศรีเรือน
ภาพข่าวสาวสมัย....จั๊กจี้ใจเมื่อมองดู
แต่งตัวรั่วไหลหรู....โป๊อวดเนื้อเนินนวลนาง
ใส่เสื้อเหนือสะดือ....ล่อชายลือทุกถิ่นทาง
เอียงอายนั้นหายห่าง....เสื้อผ้าบางใส่ไม่รอ
วันหมุนคุ้นแฟชั่น....แต่งตามกันไม่ย่นย่อ
ทันสมัยไว้เป็นพอ....แบบนอกขอลอกเรียนตาม
ภาพข่าวสาวชี้ชัด....ปลุกกำหนัดปลุกกลกาม
กิเลสเหตุไม่งาม....ยั่วยุลามร้อนตัณหา
นุ่งสั้นประชันเนตร....แก่หนุ่ม แซด ตามมรรคา
เนื้อนูนพูนอกกล้า....ใช้เสื้อผ้าบังครึ่งทรวง
สะโพกโคนโคกขา....เน้นตัดผ่าอย่างใหญ่หลวง
ชวนให้เภทภัยปวง....เป็นผลพวงติดตามมา
วัฒนธรรมไทย....นั้นห่างไกลเหตุตัณหา
ประเพณีดีนานา....ล้วนไม่ซ่าไม่สะใจ
อยากอะไรก็อยากเถิด....อย่าให้เกิดกิเลสใน
ทำลายศักดิ์ศรีไซร้....ให้ห่างไกล แม่ศรีเรือน
กิริยาและวาจา....แม้นงามตาอย่าลืมเลือน
ทำดีดีติดเตือน....เปรียบเสมือนดวงเดือนเพ็ญ
...............................................................................
...............................................................................