21 เมษายน 2547 12:02 น.
..ยาสีฟัน..
ผ่านความเจ็บช้ำวันวาน
จากวันนั้นที่ใครคนหนึ่ง...
ทำกับฉันจนความศรัทธาผู้คนหมดไป
ไม่เคยจะเหลียวมองใคร
และไม่เคยจะไว้ใจใครอีก
ปล่อยชีวิตให้ลอยผ่านไปไม่อยากจะหวัง
แต่เธอเปลี่ยนฉันเป็นคนใหม่
อบอุ่นใจจนลืมเจ็บวันเมื่อวาน
แหละในวันนี้ขอเป็นคนใหม่
มีรักมีใจและความหวัง
และจะรักทุ่มเททุกอย่าง
เพื่อเธอคนนี้จนวันตาย
อยากให้รู้รักนี้ที่เธอได้ไป
จะรักเป็นคนสุดท้าย
หากว่ารักครั้งนี้จะเกิดอะไร
ก็ไม่เสียใจเลย
จากความเจ็บช้ำวันวาน
จากวันนั้นได้เรียนบางอย่าง...
มันบอกไว้ให้มองที่ใจที่มีให้กัน
ได้มองได้เห็นหัวใจ
ที่เธอมีให้กันมากมาย
อย่าที่ฉันไม่เคยจะมีใครให้กับฉัน
เต็มใจยอมรับถ้าเธอเปลี่ยนไป
ได้เจอะได้เจอเธอสุขใจ
[[แหละในวันนี้ขอเป็นคนใหม่
มีรักมีใจและความหวัง
และจะรักทุ่มเททุกอย่าง
เพื่อเธอคนนี้จนวันตาย...ขอสัญญา...]]
21 เมษายน 2547 11:03 น.
..ยาสีฟัน..
ไม่มีเหตุผล ทำไมทุ่มเทใจอย่างนี้
เมื่อเธอก็มี อีกคนที่เขาคอยห่วงใย
และการรอคอยที่ดุเลื่อนลอยไร้จุดหมาย
สุดท้ายก็คงจบลงที่เสียใจ
เมื่อความทรงจำ ยังมีภาพเธอให้ห่วงใย
อยากจะลืมไป หักใจไม่คิดทำไม่ลง
ได้แต่เตรียมใจ รู้ตัวดีคงสักวัน
สักวันตัวฉันคือคนที่เดินจากไป
แต่วันนี้ ตอนนี้ ขอเธอเป็นที่พักใจ
ให้คลายความเหงาแล้วจะไป
อย่าฉุดรั้งเอาไว้ รู้ตัวดีว่าสายไป
จะให้เปลี่ยนใจคงยาก
21 เมษายน 2547 08:22 น.
..ยาสีฟัน..
หญิงก็เป็นที่หมายชายมิเว้น
ชายก็เป็นที่หมายของฝ่ายหญิง
เพราะต่างฝ่ายหมายรักประจักษ์จริง
ชายและหญิงเป็นคู่อยู่ด้วยกัน
หญิงขาดชายไม่มีเป็นที่ใคร่
จะให้ใครร่วมห้องประคองขวัญ
ชายขาดหญิงอิงแอบก็เหมือนกัน
สิ้นพืชพันธุ์โลกีย์ไม่มีคน
อันข้าไทได้พึ่งเขาจึงรัก
แม้ถอยศักดิ์สิ้นอำนาจวาสนา
เขาหน่ายหนีมีได้อยู่คู่ชีวา
แต่วิชาช่วยกายจนวายปราณ
หน้าส่วนตัว
462
