5 มิถุนายน 2547 17:46 น.
..ยาสีฟัน..
แรกเริ่มต้นฉันมองเธอใช่น่ารัก..
แต่พอทักก็เห็นความดีของจิตใจ
อยู่นานไปใจมันรักเธอแล้วหรือไง
อยู่ห่างไกลยังยักยอกย้อนสอนใจ..ให้รักเธอ
วัน-วันได้แต่นั่งเพ้ออยู่น่าคอมฯ
คงอดออมเวลาทำสิ่งอื่น..ให้ได้เจอ
ได้ละเมอ..นั่งแอบยิ้มอยู่กับเธอ
หน้าคอมพิวเตอร์อยู่คนเดียว..ณ..ที่นั้น
นั่งเล่นนาน-นาน..ใจฉันช่างรักเธอจริง
แอบไปทิ้งสัญญากับตัวฉัน
ให้ลงทัณฑ์ถ้ารักนี้นั้นผิดไป..ให้ทันควัน
คงจะฝันมากเกินไปอย่าแน่เลย
แต่ฉันนั้นได้ทำจริงทุกสิ่งไป
ปล่อยให้ใจมันไม่นั่งเฉย
คงไม่เคยที่จะรักมาแน่เลย
มันไม่เฉยอยู่นิ่ง-นิ่งอย่าที่เป็น
พอมันเห็นน่าเธอแรก-แรกก็เขินอาย
น่าไม่ด้านเหมือนควายอย่างที่เห็น
มันคงเป็นที่จิตใจทำให้ฉันต้องทำเป็น..
ไม่รู้จักในตอนแรก..อย่างแน่เลย
ยังมีน่าไปแอบหาเบอร์โทรของเธออีก
ไปได้หลีกไม่โทร..ไม่นั่งเฉย
เวลาทำงานยังเคยแอบโทรเลย
ไม่นั่งเฉยได้เบอร์แล้วไม่โทรหา
แต่หลังจากนั้นได้แยกทางยิ่งไกลห่าง
ต้องเดินทางขึ้นกรุงเทพฯยังโทรมา
เพื่อบอกลาว่าฉันไปแปปเดียวเดี๋ยวกลับมา
ยังคอยหาเวลาที่สองเราได้คุยกัน
อยู่ในฝันโทรได้เกือบทุกวัน
เพียงฝันถึงตอนนั้นก็สุขใจ..ยามไก่ขัน
ยังหลับฝันไม่ยอมตื่น..เพื่อน-เพื่อนยังว่ากัน
ฉันนอนหลับยังได้ฝันถึงใครบางคน
แต่ตอนนี้กลับหน้ามือเป็นหลังมือ
ไม่ได้ถืออะไรก็ฉันทำผิด..ยอมรับอย่างตัวจน
ยอมเป็นคนไม่ดีในสายตาคน
แต่ไม่จนความคิดที่ได้ทำ
ฉันยังย้ำว่าจะทำให้ดีขึ้น..ดั่งวันเก่า
วันเหงา-เหงาในวันนี้คงจบ..เริ่มใหม่ฉันจะทำ
มันตำใจเอาว่าบอกกันเอง..ไม่ต้องย้ำ
ฉันจะทำให้วันคืนเก่าๆกลับมาเอง..
เฮ้ย..ช่วงนี้มันไม่ค่อยซาบายใจเท่าไหร่เลย...แต่งไว้เล่นๆๆลองอ่านดูแล้วกานนะ
5 มิถุนายน 2547 15:37 น.
..ยาสีฟัน..
วันนี้ทำไม่ฉันดูเหงา-เหงาเปล่าเปลี่ยว..ไม่มีใคร
กำลังค้นหา..เยื่อใย..ที่ยังมีแม้นมัน..น้อยนิด
แต่จิตมันบอกที่ฉันทำไปเมื่อก่อนนั้นมันผิด
ฉันต้องคิดแก้ตัว..ทำให้มันดีกว่าที่แล้วมา
มาค้นหาความผิดจากก้นลึกของหัวใจ..
ที่ทำไปมันไม่ได้คิดว่าตัวเองนั้นทำมันผิด..เราเลยต้องหา
พอค้นหาเจอ..โอ้!!ความผิดมันมากจริง-จริงด้วย..ที่ทำมา
เลยกลับมาแก้ตัวใหม่คงไม่สายเกินไปใช่ไหม...
ฉันทำผิดไปแล้วมาแก้ตัวครั้งนี้เธอคงให้อภัย...
ไม่มีใครที่อยากทำผิดกับคนที่รัก..ฉันแน่ใจ..
สิ่งที่เคยทำไปเราไม่ได้คิดด้วยฉันขอโทษ..พูดออกไป..
ในวันนี้..ฉันได้แก้ตัว..ฉันทำไปแล้ว..เพื่อเธอ..
วันนี้คงเป็นเพียงวันแรกที่ฉัน..ได้เปลี่ยนแปลง..
มันคงเป็นบทเรียนที่มีราคาแพงที่สุดที่เคยเจอ..
มีแต่การเพ้อ..มองใคร-ใครเป็นน่าของเธอ..อยู่เสมอ..
เหมือนกับเธอนั้นเป็นข้าว..แล้วฉันขออด..ไม่ยอมกิน..ในตอนนี้..
มันคงมีอาการปวดท้องหลังจากที่ได้ลองอดมาหนึ่งวัน..
แต่ตัวฉันไม่ยอมแพ้ยอมทำให้เธอได้พอใจในสิ่งที่มี..
เพื่อที่วันดี-ดีของสองเราได้กลับคืนมาดังที่เกิดมาก่อนน่านี้..
หวังว่าซักวันสิ่งที่ฉันทำให้เธอ..คงกลับคืนมาได้...
แล้วฉันจะยอมทำตัวให้เป็นคนใหม่ได้ดีขึ้น..ตามสัญญา
พรุ่งนี้คงตื่นมาเพื่อทดสอบกำลังใจว่าฉันจะเป็นคนใหม่ได้..ใช่ไหม
ฉันจะต้องทำด้วยความตั่งใจจริง-จริงไม่งั้นฉันคงทำไม่ได้
ฉันจะกัดฟันทำต่อไป..ขอให้เธอรอแล้วฉันจะทำให้ดู...
วันนี้เป็นวันที่หนึ่งฉันทำได้ฉันภาคภูมิใจในตัวเอง..เป็นอย่างมาก
อยากจะตะโกนฝากท้องฟ้าบอกเธอให้เธอได้ยินและรับรู้..
ว่าวันนี้ฉันทำได้แล้วเป็นวันหนึ่งที่ดีใจเป็นที่สุด..วันต่อไปฉันยังสู่
เพื่อให้เธอรับรู้ว่าที่ฉันทำไปทั้งหมดนี้เพื่อเธอ..
วันแรกสำหรับกานเปลี่ยนแปลงก็ได้ทำไป..แล้ว..บอกได้เลยว่า..มันไม่ยากถ้าทำในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าดี...
4 มิถุนายน 2547 22:39 น.
..ยาสีฟัน..
ยอม..ที่จะทำให้สิ่งเดิมกลับมาเป็นดังวันเก่า
ในวัน..ที่สองเราได้พบประสบมา..
มันคงเป็น..ดังตัวปลาว่ายน้ำทวน..เพื่อกลับหา..
สิ่งที่เคย..ได้รับมาในวันเก่า-เก่า..ที่สุขใจ
ฉันจะทำให้เธอได้รู้และได้เห็น..
ว่าฉันเป็นคนใหม่..ฉันทำได้
แล้วเธอนั้นจะได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของฉันเป็นคนใหม่..
แต่บางอย่าง..ที่ฉันมีให้เธอ..ไม่เปลี่ยนแปลง..
เธอบอกว่าฉันนั้นน่ารำคาญ..ที่ตามเธอ
ก็ฉันนั้นอยากเจอแต่ตอนนี้คงทำใจว่าจะต้องไม่ตาม .._ _ _?
หมดเรียวแรงถ้าเห็นเธอลำบากใจ..หรือโมโหจนน่าแดง
คงต้องทำการเปลี่ยนแปลงตัวเอง..ให้เป็นคนใหม่..
เรื่องโทรหาเธอว่าฉันโทรมากเกิน..
แต่เดือนนี้ฉันเติมบัตร..300..ไปแค่ครั้งเดียว..ยังอยู่ได้
ตอนนี้หายไปเพียง..130..แค่นี้เอง..นอกจากเธอ..ไม่ได้โทรหาใคร
แต่ตอนนี้คงโทรหาได้แค่เดือนละครั้ง..ต้องยั้งใจ
เพียงฉันผ่านหน้าบ้านนาน-นานหยุด..
ใจมันฉุดรถมันหยุด-ให้หยุดแวะ...แล้วมองไป..
เพียงได้เพ้อ..ได้ละเมอว่าเห็นเธออยู่หน้าบ้าน..ก็พอใจ
แต่ต้องทำใจว่าอย่าไปให้มันบ่อยนัก
สิ่งเหล่านี้..ที่สัญญาจะทำให้
คงมีอีกบ้าง..ที่บอกมาไม่หมด..เธอต้องทัก..ให้ฉันรู้
ให้ฉันได้ดูแลเธอได้ต่อไป..ดังสิ่งของที่เป็นคู่
แม้นดู-ดูรักสองเราต้องห่างกัน..ในวันนี้..
**แม้นตอนนี้ยังมีความเงียบเหงาและเศร้าใจอยู่ไม่น้อยแต่ฉันยอมทำให้เธอได้ยอมเริ่มต้นใหม่..ยอมกลับตัวเป็นคนใหม่..แต่หัวใจฉันนั้นยังรักเธอคนนี้ตลอดไป..**
3 มิถุนายน 2547 00:06 น.
..ยาสีฟัน..
กะแล้วว่าต้องทักก่อนจะลา
พอเรามาเธอไม่ทักยักน้อยใจ
ก่อนจะไปเธอมาทักยักดีใจ
ก่อนจะไปนอนหลับฝันดี....นะคนดี
**เฮ้ย..คนที่เข้ามาอ่านกลอนนี้จะทักเราไม่หน่อ...**
1 มิถุนายน 2547 21:50 น.
..ยาสีฟัน..
คำพูดทุกคำที่มาจากใจเราใครตอบได้..
มันคงไม่..หมายความว่าจริงเสมอไป..
ที่มันตอบให้เธอสบายใจ..แต่ฉันไม่
ฉันไม่ตอบถ้ายากเกินใจ..จะโกหก..
หรือถ้าครั่งนี้เป็นการสอบ..ในรอบปี
ฉันคนนี้ไม่ยอมลอก-ไม่ตอบ..ยอมสอบตก
ไม่โกหกทำไม่ได้..ความรู้ฉันไม่มี..ไม่ได้งก
แต่สอบตกฉันยอมทำโดยไม่ลอก..ก็เหมือนกับเธอ...
เธอจะมาห้ามจิตฉันคิดไปได้ตรงไหน...
คงเป็นเพราะฉันอ่อนไหวที่ทำได้คงละเมอ..
ไม่ได้เพ้อหรือละเมอแต่เพราะเธอ..
ครั่งแรกที่ได้เจอเธอลองคิดดูให้มันรู้..
ฉันเคยพูดโกหกตัวเองไหมละเรื่องนี้..
ฉันไม่มีแม้นคำพูดที่บอกว่า รักเธอ เธอก็รู้..
ฉันเคยไหมที่จะให้เธอรู้..เธอลองคิดดู..
ฉันยังรู้..ใจตัวเองยัง..ไม่พร้อมที่จะบอก..
หรือว่าฉันไม่กล้าที่จะพูดว่า รักเธอ
แต่ใจฉันยังเพ้ออยู่เสมอแต่มัน..ไม่ยอมบอก..
มันมาบอกเหมือนกระสือ..ที่มายัก-มาหยอก..
แต่ไม่หลอก..ไม่ทำให้ฉันกลัว..
ฉันคนนี้จะคิดอะไร..ใครละจะห้ามได้..
มันคงเป็นเกือบทุกคนใช่ไหมละ..มันอยู่ที่หัว..
อยู่ที่ตัว..คนด้วยแล้วจงทำต่อไปละ..อย่ากลัว
ก็พวกเรามันหัวคิดไง..ไปอย่างนั้น...
ทำไม่ได้..ตอบไม่ได้..ฉันไม่บอก
ไม่อยากหลอกตัวเอง..นี้ละคือตัวฉัน
คงติดพันกับศักดิ์ศรีอยู่อย่างงั้น
ก็ตัวฉันบอกไม่ได้ไม่ยอมบอกถ้าโกหก..ขอตอบแต่ .
หน้าส่วนตัว
563
