13 มิถุนายน 2547 17:24 น.
..ยาสีฟัน..
วันนี้มีนัดกับเพื่อนไว้..
แต่ทำไมลืมได้นัดสำคัญ
นัดกับเพื่อนเก่ามีมาไม่กี่วัน
คนสำคัญเช่นนี้ลืมได้ไง...
นั่ง-นั่งเรียน..เขียนหนังสือ..อยู่ดี-ดี..
ความคิดนี้..ออกมาต้องรีบไป..
นี้ก็เรียนอยู่เรานั้นควรทำไง..
ไม่ต้องสงสัยต้องรีบไปให้ทันคนที่รอกัน..
รีบลุกขึ้นออกจากห้อง..ก่อนเวลา..
พอลุกมาคนทั้งห้องจองมองฉัน..
ลุกแล้วรีบอกกกจากห้องอย่าเร็วพลัน..
ออกไปแล้วมีพี่เค้ากีดกัน..ถามตัวฉันว่าจะไปไหน..
พี่ครับ-พี่ครับผมต้องรีบไป..
ก็มีใครคนนั้นเค้ารออยู่..ขอเถอะนะ ผมต้องไป..
พี่ใจดีคนนี้เขาคงให้..
รีบ-รีบไปนะน้องเดี๋ยวไม่ทัน..
ฉันก็รีบไปให้ทันเขา..
แต่พอไปถึงไม่พบเจออย่างที่ฝัน...
เขาคนนั้นเปลี่ยนไป..มากกว่าฉัน..
คน-คนนั้นใช่เขาอย่างแน่หรือ...
ฉันจำเขาไม่ได้เพราะอะไร..
คงเปลี่ยนไปแต่น่าไม่เปลี่ยนชื่อ..
ก็ตัวฉันจำไม่ได้นั้นอย่าถือ..
ขอจับมือซักครั้งไอ้เพื่อนยาก...
**เพื่อนที่ไม่ได้เจอกันตั้งแต่ ป.6 ที่จบไป อยู่ห่างไกล..พึ่งส่งข่าวมา..
นานแล้วไม่ได้เจอกัน..เพื่อนเราเปลี่ยนไป๋...อิอิ**
13 มิถุนายน 2547 16:48 น.
..ยาสีฟัน..
คิดถึง-คิดถึงเจ้าลูกหมา..
เราจากมาเป็นเวลากี่เดือนแล้ว
ไม่ได้พบได้ เจอกัน..เหมือนกินแห้ว..
และ-และแล้วก็อดเจอกันเช่นเคย..
ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้
ไม่ได้มีความคิด..จะเอาคืนเลย
ฉันตั้งใจจะให้เธออย่างเช่นเคย..
ไม่นึกเลยเพียงคำพูดเล่น-เล่น..ต้องทำเราให้ไกลหาง
ที่ฉันเลือกให้เธอ-เพราะเธอรัก..
ฉันประจักษ์เธอไม่รัก..ไม่มีทาง
เธอหลงรักมันตั้งแต่หัวจนถึงหาง..
เธอให้มันนอนอยู่ข้าง-ข้าง..ทุกเวลา..
ไม่มีทางที่เธอจะทึ้งมัน..นั้นมันแน่
เธอเหมือนแม่คนที่สอง...ที่มัน(หมา)หา
ตอนให้เธอฉันนั้นยังไม่ได้อำลา..
ก็อยากให้มันมาเจอฉันบ้างก็ยังดี...
**..ลูกหมาตัวนี้ฉันตั้งใจให้เพื่อนคนนึง...แต่สิ่งที่เราพูดไป..ต้องทำให้เราไกลห่าง...อยากจะบอกว่าเราได้เลือกสิ่งที่หมาตัวนี้ต้องการแล้ว..คือแม่คนที่2ที่ใจดีที่สุด..**
11 มิถุนายน 2547 03:48 น.
..ยาสีฟัน..
ไว้วางใจกับบ้างไม่ได้เหรอ..
เราเคยรู้จักพบเจอกันมานาน..
ที่ทำแบบนี้ใจมันชั่งทรมาร..
อยู่กันนานแต่กลับไม่ไว้ใจ..
ฉันบอกเธอไปเธอนั้นเก็บไม่อยู่..
แต่พอเธอรู้เธอกลับบอกฉันไม่..
ฉันยังงงสุดหัวใจว่าทำไม..
จะหาใครตอบได้..นอกจากเธอ..
ในความคิดเพื่อน3ปีกับ3เดือน.. { ก็เพื่อนเธอกันคบกันมา3ปี.. }
คงไม่เหมือนต่างกันที่พบเจอ.. & { เธอยังมีคำไว้ใจให้พบเจอ.. }
แต่ที่เลือก3เดือนนั้นละเธอ.. { แต่ตัวฉันไม่มีเลย..ให้พบเจอ..}
ความคิดเธอคงเป็นฉันที่ไม่ดี... { คงได้เพ้อแอบน้อยใจนั้นก็มี.. }
ก่อนน่านี้ฉันมีใจให้ใครไม่..
ที่ทำไปฉันเปิดใจให้เธอนั้นมากมี..
แต่เธอเห็นฉันนั้นเป็นคนไม่ดี..
ไม่เคยมีให้ชวนคบให้เปิดใจ..
ตอนนี้ชวนคุยกันได้2นาที..
แต่ก่อนนี้คุยได้2ชั่วโมงไป..
เพราะอะไรทำไมเปลี่ยนไปได้..
ฉันสงสัยจริง-จริงทำไมกัน..
เธอคิดพันธุ์กับเรื่องงานก็หาไม่
เธอทำไปพูดไปบอกอย่างนั้น
แต่ตัวฉันเชื่อใจเธอเสมอทุกคืนวัน
คงเป็นฉันคิดผิดอย่างแน่เลย..
9 มิถุนายน 2547 20:59 น.
..ยาสีฟัน..
ใครหลงกลเข้ามาอ่าน..แล้วไม่ตอบ
ขอให้ผีรอบ-ครอบงำไว้
คนเข้ามาแล้วไม่เขียน..ก็เหมือนกัน..ไป..
คงไม่มีใครอยากให้เกิดดวงไม่ดี
ถ้าจะให้ดีเขียนอ่าแล้วเขียนเสียเถิด
จะได้เกิดแต่สิ่งที่ดี-ดี..
คนมาแล้วไม่เขียนดวงซวยทุกที
คงจะมีคนไม่เขียนอยู่บ้างละ...อิอิ
เป็นกับดัก..ครับ..แวะมาแล้วทักหน่อย...ใครทักขอให้ดวงดี...ใครไม่ทักขอให้แฟนเป็น ตุ๊ด...อิอิ
9 มิถุนายน 2547 18:43 น.
..ยาสีฟัน..
ขอบคุณครับ..สำหรับคำด่า..ที่ว่ามา..
ฉันไม่ว่า..ถ้าเธอด่า..นั้นเป็นจริง..
ฉันคงไม่วิ่ง..ถ้ามันจริง..คำด่าอันยิ่งใหญ่
คงต้องหยิ่ง..รับความจริง..คำด่านั้นตลอดไป..
จะหาคำไหนมาแก้ตัว..หาได้ทั่ว..แต่ฉันไม่
คำด่าที่จริงใจ..คนอื่นเคยว่านั้นเคยไม่...
มันเจ็บ-เจ็บใจ..อยู่ไม่น้อย..แต่ทนได้..
คำด่าที่ออกจากใจเธอนั้นฉันรับได้เสมอ..
แต่ขอให้เธอด่าฉันมาตรง-ตรง..เลยดีกว่า..
อย่ามาด่าเอาลับหลังฉันไม่ชอบ..อย่าทำเลยคุณเธอ..
ถ้าให้ดีมาเจอ..แล้วด่ากันต่อน่าได้เสมอ
ถ้าเป็นเธอที่ด่าฉัน-ฉัน..ยอมฟังไป
แต่นี้อะไร..ทำไม..ต้องลับหลังต่อน่าเพื่อน..
มีคนรู้จักเขามาเตือน..ไม่ต้องทักว่าเป็นใคร..
ใช่ใครว่า..เธอด่าได้..ก็ด่าไป...
ก็มันไม่เกี่ยวกับเธอเลย..นั้นละที่เธอคิด...
เธอพูดไปยังไงฉันใช่โกรธ..
ฉันไม่โทษ..ว่าเธอผิดเลยซักนิด..
ก็ฉันมันผิด..ที่พูดได้ตอนนี้..คือฉันยอมรับผิด..
คงต้องติดคำนั้นไว้ข้างหลัง..เหมือนกระดาษกาว..ที่เพื่อนชอบติดแกล้ง...
ยังโชคดีที่เพื่อนเดินมาบอก..
ไม่ยอมหลอก..น้ำใจเพื่อนยังไม่แล้ง
มันคงเป็นบทเรียนราคาแพง..
เขาบอกมาว่าเธอทำแกล้งหรือทำจริง..
นี้เธอแพร่กระจายข่าวได้เร็วนะ..
เธอคงจะไม่ติดสงสารฉันบ้างหรือ..ที่พูดไปทิ้ง-ทิ้ง..
ฉันก็หยิ่งในศักดิ์ศรีฉันเหมือนกัน..ก็ฉันหยิ่ง
เธอไปเอาปืนมายิงฉันเลยจะดีกว่า..นะคนดี..
เธอคงจะไม่มี..ฉันหาให้ก็ได้จ๊ะ..
จะเอามะ..ก็ที่บ้านฉันนั้นก็มี..
อาจจะใช้ไม่ดีแต่ใช้ได้..ก็ของมันมี..
คงจะดีที่เธอยิงฉันเข้ากลางหัวใจ..
ฉันมันชั่วมากใช่ไหมเธอ..
ที่เธอมัวเพ้อในสิ่งที่ฉันทำผิไป..
ไม่ต้องตอกย้ำก็มันเจ็บหัวใจ..
ไม่ต้องหาคำไหนที่จะมาขอโทษ..ก็ฉันไม่ได้โกรธ..
ฉันไม่อยากทักอยากท้วง..
คงเป็นดวงของฉัน..สุดแสนโหด..
โอแม่เจ้าขอพระเจ้าจงได้โปรด..
อย่าไห้เธอโกรธใครคนอื่นที่บอกมา..
วันหลังไม่ต้องหาคำด่ามาด่าต่อหน้าเพื่อน..
แค่เธอเตือนบอกฉันว่าเดี๋ยวโดนด่า..
ก็คำด่า..เธอนั้น..จะได้ไม่ต้องหา..
ก็คนบ้าอย่างฉันจะด่าได้..แม้นเป็นตนเอง..
เธอจะได้ไม่ต้องลำบอกคิดหาคำด่า..
ฉันไม่ใช่นักเลง..แต่ฉันเคยด่าตัวด้วยบทเพลง..
จะเอาเพลงนั้นมาลงก็ได้..ฉันแต่เอง..
เป็นบทเพลงด่าตัวเองได้ถึงใจ..
เพลงไม่เพราะแต่ถ้าบวกทำนองด้วยคงดี..
ก็คงมีเนื้อหาที่เกี่ยวกับคำด่า..อยู่ในเพลงนั้นไง
คงไม่มีใครเคยได้ฟังก็ตัวฉันไม่เคยเล่นไป..
ที่ทำไปไม่ได้ประชดเธอ..นะคนดี..
บทเพลงเศร้า-เศร้าและเหงาใจ..
ไม่มีใครเคยที่จะคิดว่าฉันเป็นคนดี..
ก็เพียงคำพูดของเธอนั้นเหมือนตี
โดนทุกที..โดนตรงที่หัวใจเรา..
ทำไห้ตัวฉันดูว่าเปล่า..
เล่นเพลงเข้าไปเพลงไปเหมือนคนเศร้า..
บทเพลงเรา..มีแต่เรื่องเหงา-เหงา..
เพราะคามเศร้ามาบทบังความสดใส..
ในเมื่อเธอคิดว่าความสุขความสดใส..ของชายคนหนึ่งไม่มีค่า..
เธอจะหาชายไหนซักกี่คนทำแบบนี้นั้นก็ทำได้..
ก็มันไม่มีข้อบังคับระหว่างเรา..อยู่ใช่ไหม..
เธอจะหาคนใหม่..ทำยังไงก็ได้..ฉันไม่สนใจ..
เธอทำไปเธอทำได้..ใช่ไหมละ..
ก็เธอทำไปเธอทำแล้วอย่างนี้ไง..
ยังไม่มีใครว่าเธอไม่ดี..หามีไม่..
ฉันนี้ไงที่ไม่ดีในสายตาคน..นั้นคงมี..
ที่ทำทั้งหมดฉันใช่ว่า..หรือคิดที่จะด่า..
เพียงแค่มาบอกเล่า..ให้คนดี..
แต่ตอนนี้ที่คิดกล่าวคำสุดท้ายนั้นต้องมี..
ต่อไปจากนี้คงบอกคำสุดท้าย..แล้วจะไป..
ที่ฉันเขียนนี้ไม่ได้หมายความว่าฉันโกรธ..
ฉันไม่โทษเธออยู่แล้วฉันแน่ใจ..
ที่เขียนมาแค่อยากขอบคุณเธอนี้ไง
จงจำไว้ว่าฉันรักเธอคือเรื่องจริง..นี้คือคำพูของคนจริง..
เธอบอกใครไม่กี่คน..ขอบคุณมาก..
ถ้าเธอลากใครมาอีก..ขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง..
ถ้าเธอทิ้งประกาศทั่วไทย..ขอบคุณด้วยใจจริง..
ถ้าเธอยิ่งประกาศได้ทั่วโลก..ฉันขอขอบคุณสุดใจเลย..
ใครจะโกรธคนที่รักได้ละ....ขอบคุณนะ..สำหรับคำด่า..ที่ว่ามา..
หน้าส่วนตัว
667
