อัลมิตรา
รกกว่าเดิม เมื่อเดือนที่แล้ว ก็ว่ารกแล้ว วันนี้ยังรกยิ่งกว่า
"..เขาน่าจะกำจัดวัชพืชนะ.." เขาเคยบ่นแบบนี้ ตอนที่จูงมือฉันเดินข้ามกอหญ้ารก ๆ
ตอนนี้ ฉันต้องเดินผ่านตามลำพัง ยิ่งปอดแหกอยู่ด้วย กลัวเจออะไรไต่ขามา
โอย..ไม่อยากคิด กรี๊ดซะภูเขาถล่มกระมัง ฉันค่อย ๆ ไต่เลาะตามโขดหินลงไป
มีครั้งหนึ่งที่ลื่น .. เกือบไปเหมือนกัน ดีนะที่ใช้มือยันไว้ได้
ก็มือที่บาดเจ็บพันผ้าอยู่ ยังจะไปซ้ำมันอีก โธ่ถัง ..
ฉันไม่ได้สวมบิกินี่เล่นน้ำเหมือนคราวก่อน
มันคงไม่เหมาะนัก.. สถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย
เอาแค่กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดสีเข้มก็พอ
ฉันสำรวจที่ชายหาดย่อม ๆ เศษขวดเบียร์ยังคงเกลื่อน
แย่จัง .. กว่าจะก้าวแต่ละก้าว ต้องดูแล้วดูอีก ก็ฉันไม่อยากได้แผลเพิ่มนี่นา ..
ที่ถ้ำ อาจจะมีคนอยู่ .. หรือถ้าไม่มีคนอยู่
แต่มีบางอย่างอยู่ ยิ่งน่ากลัวกว่า .. ไม่ล่ะ เล่นน้ำแถวนี้ก็พอ
ฉันไม่ลืมที่จะหยิบขลุ่ยมือมาด้วย .. เอามาแคะทรายเล่น ๆ ..เปล่าหรอก..
เสียของหมดเผื่อคนที่ให้มา มารู้ทีหลัง มีหวังโดนมะเหงกเขกกระโหลกแน่ ..
ฉันไม่รู้ว่าเสียงขลุ่ยกังวานไปไกลถึงไหน ที่รู้ ๆ เสียงนี้ย่อมไปไม่ถึงเขา
แต่ฉันก็ยังคงนั่งเป่าขลุ่ยไปเรื่อย ตามประสา
เพลงไหนที่นึกออกก็บรรเลงไป จบเพลงบ้าง ไม่จบเพลงบ้าง ฉันไม่สนใจ
ก็ฉันไม่ได้เป่าให้คนอื่นฟัง ..จึงต้องเอาใจใส่ และต้องพิถีพิถันสักหน่อย
นึกอาย ๆเหมือนกัน ที่มีเรือประมงแล่นผ่านมา
เขาจะว่าเรารบกวนฝูงปลาหรือเปล่า
หรือเขาคิดว่า ฉันจะเป่าเรียกหาปลาเหมือนสังข์ทอง ? เอาเข้าไป .. คิดแผลง ๆ
ย า ม ข ลุ่ ย คร ว ญ พ ญา โ ศ ก ใ ห้ อ ก ห วั่ น
แ ว่ ว รำ พั น ผ่า น เ สี ย ง สำ เนี ย ง ห ม า ย
ด้ ว ย คำ นึ ง ห่ว ง ห า ค ร า เ ดี ยว ด า ย
ถู ก ทั ก ท า ย ด้ วย เ ศ ร้ า เข้ า เ ยี่ ย มเ ยื อ น
ป า ก บ ร ร เ ล ง เ พ ล ง แ ผ่ ว ใ จ แ น่ ว แ น่
นิ้ ว เ ป ลี่ ย น แ ป ร เ ป็ น เ สี ย ง เ ยี่ ย ง เ ชื อ ด เ ฉื อ น
พ ญ า โ ศ ก ค ร่ำ ค ร ว ญ รั ญ จ ว น เ ตื อ น
ดั่ ง เ ค้ า เ งื่ อ น ค ว า ม ห ม า ย ใ ห้ ต ร อ ม ต ร ม
ค รั้ ง เ ก่ า ก่ อ น น อ น แ น บ แ อ บ อิ ง ตั ก
พ ร่ำ คำ รั ก เ พ ล ง ห ว า น พ ลั น สุ ข ส ม
เ ป่ า ข ลุ่ ย ก ล่ อ ม ค ร า ว ใ ก ล้ ใ ห้ อ ภิ ร ม ย์
ยั ง พ ลั้ ง ช ม เ ช ย เ จ้ า ดั่ ง เ ย้ า ย ว น
นิ้ ว บ ร ร เ ล ง เ สีย ง เ ส น าะ ไ พ เ ร า ะ แ ล้ ว
ค ง ไ ม่ แ ค ล้ ว หั น ห น้ า มา เ ส ส ร ว ล
เ ป่ า เ ป็ น เ พ ล ง ล า ว ด ว ง เ ดื อ น เ ห มื อ น เ ชิ ญ ช ว น
ฟั ง ถ้ อ ย ถ้ ว น แ ห่ ง จิ ต ติ ด ต รึ ง ต ร า
สิ้ น สำ เ นี ย ง ห ม า ย ก ล่ อ ม ถ น อ ม เ จ้ า
ยั ง ใ ฝ่ เ ฝ้ า ร่ า ย นิ ย า ม ต า ม ภ า ษ า
ช ม ห มู่ ด า ว พ ร า ว เ ด่ น เ พ็ ญ น ภ า
จำ น ร ร จ า เ ป็ น ก วี ที่ เ ป รี ย บ เ ป ร ย
ส า ย ล ม เ ย็ น แ ผ่ ว ผ่ า น พ ลั น ห วั่ น ไ ห ว
พ ลั้ ง เ ผ ล อ ใ จ ห ล ง อ ดี ต โ อ้ จิ ต เ อ๋ ย
แ ท้ ค ว า ม จ ริ ง อ้ า ง ว้ า ง ดั่ ง เ ช่ น เ ค ย
ล ม รำ เ พ ย ใ ห้ ตื่ น ฟื้ น จ า ก ภ วั ง ค์
พ ญ า โ ศ ก ค ง ค ว า ม ย้ำ ค ว า ม โ ศ ก
ดั่ ง ล ม โ ก ร ก พั ด ใ ห้ อ า ลั ย ห วั ง
ด้ ว ย คำ นึ ง ค ร ว ญ ค ร่ำ พ ร่ำ ลำ พั ง
อั น ค ว า ม ห ลั ง ร บ เ ร้ า เ ฝ้ า ห ล อ ก ใ จ
แ ม้ น พ ลั ด พ ร า ก จ า ก ไ ก ล ไ ม่ ห ว น ก ลั บ
ย า ม ตื่ น ห ลั บ ยั ง ห วั ง ดั ง ฝั น ใ ฝ่
เ กิ น หั ก ห้ า ม สิ เ น ห า แ ล ะ อ า ลั ย
ด้ ว ย เ ยื่ อ ใ ย ผู ก พั น นิ รั น ด ร์ ก า ล