อัลมิตรา


คุณเปลี่ยนไปตั้งแต่วันนั้น ดูเหมือนว่าคุณไม่ยกโทษให้ผม ฉันก็รู้อยู่แก่ใจว่าเขาหมายถึงวันไหน
คำถามที่คุณถาม มีคำตอบอยู่ในนั้นแล้วค่ะ  ฉันต้องเค้นแต่ละคำออกมาด้วยความกล้ำกลืน
ทำไมล่ะครับ ทำไม .. ทำไมคุณไม่ให้โอกาสผมอีกสักครั้งล่ะ เขาเองก็เสียงสั่น ๆ
ศรัทธาที่หายไป ยากเติมสิ่งใดไปทดแทน และแล้วฉันปล่อยให้น้ำตาไหลเปรอะสองแก้ม
ผมขอโทษ เขายื่นมือมาแตะปลายนิ้วของฉัน แต่ฉันก็ทำราวกับว่า ไม่ได้รู้สึกถึงรสสัมผัสแต่อย่างใด				
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน