เรไร
...เรือโดยสารกำลังบ่ายหน้าเข้าสู่ฝั่ง กลับสู่ชีวิตที่ต้องดิ้นรน ชีวิตวุ่นวาย เรา
เก็บภาพความทรงจำ ความสนุกสนาน ความสบายใจ
หูยังก้องเสียงคลื่นที่ได้ยิน
ตายังประทับใจกับความสวยใสของน้ำทะเล
จมูกยังติดกลิ่นไอทะเล
ท้องยังอิ่มแปล้กับบำเหน็จของสายน้ำ
หัวใจพองโตกับบางสิ่งที่สวยงาม ในบางวันของชีวิต
... เราสัญญากับ หาดทราย กับท้องทะเล กับก้อนหิน ว่าสักวัน
........วันที่มีเวลา
...........วันที่มีเศษเงินในกระเป๋า
...............วันที่หัวใจและร่างกายพร้อมจะโบยบิน
สู่ธรรมชาติ...สู่ความสงบ...สู่อิสระเสรีไร้รูปแบบ ไร้กำหนดการ
...... และเมื่อนั้นเราจะพาผองเพื่อนผู้มีวิญญาณดวงเดียวกัน กลับมาที่นี่
............. สีชัง ................