รอบสองเอาใหม่ ตอนที่เข้าแถวอยู่ไกลจากคิวก็ยังใจชื้นอยู่หรอก แต่พอลำดับถึงคิวหน้ากองไฟ เอาอีกแล้ว ใจฝ่อซะงั้น ยังดีที่เหล็งองค์เดิม มองมาที่ฉัน ฉันก็เลยยิ้มแหย ๆ เหมือนกับการส่งสัญญาณว่า "แหะ ๆ อากง อั๊วเสี่ยงเกีย อากงเกียวอั๊วขื่อนอ" (อากง ตอนนี้ยังกลัวอยู่ อากงช่วยนำพาไปด้วยนะ) และแล้วก็เป็นอีกหนที่ฉันถือธงของเหล็งเดินลุยไฟ ว่าจะตั้งใจยืนนิ่งพิจารณาสังเกตุไฟ ในขณะที่เดินข้าม แต่มาคิดอีกที ไม่เอาดีกว่า ไปพิจารณาข้างนอกกองไฟดีกว่ามั๊ง ...ฮา