22 สิงหาคม 2548 22:12 น.
[ไร้ตัวตน]
CutCutCut
หญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องกลางดึก มือของเธอถือกระเป๋าใบใหญ่สีดำท่าทางของเธอกระสับกระส่ายเดินเข้าไปในซอยเปลี่ยว ในซอยนั้นมีตรอกซอกซอยติดกันมั่วไปทั่วถ้าใครไม่รู้จักซอยนี้ดีส่วนมากจะหลงทาง เธอเดินไปเรื่อยๆในซอยพอมาถึงทางสี่แยกที่มีไฟส่องสลัวแล้วเธอก็หยุดเดิน มือของเธอล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกงหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งดูเหมือนจะเป็นแผนที่ของซอยนั้น เธอมองแผนที่อยู่นานแล้วเธอก็ตัดสินใจเดินเลี้ยวซ้าย ในตอนนั้นไฟที่ส่องสลัวบนทางเดินที่สี่แยกเกิดดับ เธอเกิดสดุ้งตกใจหยุดเดินแล้วสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อลดความตรึงเครียดของเธอเอง มีเงาลึกลับเดินผ่านตัดแสงของดวงจันทร์ส่องผ่านมาทางด้านหลังของเธอ เธอหันไปดูเงานั้นกลับไม่มีแม้ความเคลื่อนไหวใดๆ หัวใจเธอเริ่มเต้นรัวไม่เป็นจังหวะพร้อมกับพยายามเดินเร็วกว่าเดิม มือของเธอกอดกระเป๋าดำไว้แน่น พอมาถึงอีกสามแยกเธอหยุดเอาแผนที่มาดูอีกครั้ง ขณะนั้นไฟตรงทางแยกก็ดับลง เธอมองไม่เห็นแผนที่ มีใครซักคนดับไฟ มันพยายามทำให้เธอตกเป็นเหยื่อและหลงทาง เธอตัดสินใจเดินเลี้ยวขวาโดยไม่รู้เลยว่าในแผนที่นั้นมันชี้ให้ไปทางไหน ทันใดนั้นมีเสียงชายผู้หนึ่งร้องทักให้เธอหยุด เมื่อเธอได้ยินเช่นนั้นเธอตัดสินใจวิ่งอย่างสุดชีวิต แล้วชายผู้นั้นก็วิ่งตามเธอไปติดๆพรางร้องตะโกนให้เธอหยุด เธอวิ่งตรงไปเรื่อยๆสุดท้ายก็ถึงวาระสุดท้ายของเธอเมื่อทางข้างหน้าเป็นทางตัน เสียงหัวเราะของชายผู้นั้นดังขึ้นพร้อมกับพูดว่า มันจบแล้ว นายต้องการอะไรเธอกอดกระเป๋าไว้แน่น ชายผู้นั้นซักมีดขึ้นมา เอากระเป๋าดำนั้นมาแล้วเธอก็จะรอด กระเป๋านี้มันสำคัญกับฉันมาก ฉันไม่ยอมให้แกแน่ ชายผู้นั้นเดินตรงไปหาเธออย่างช้าๆพร้อมกับเอาปลายมีดจ่อไปที่คอของเธอ เธอขัดขืนจนทำให้มีการต่อสู้กันเกิดขึ้น ผลออกมาหญิงสาวเสียชีวิตและชายผู้นั้นได้กระเป๋าดำนั้นไป ผ่านไปหนึ่งวันในห้องของชายลึกลับ เขาได้กระเป๋านั้นมาแล้วนั่งจ้องมองดูกระเป๋านั่นอย่างอิ่มเอือบ เขาเอื้อมมือจะรูดซิบกระเป๋าเพื่อดูของข้างในนั้นว่าเป็นอะไร ทันใดนั้นมีชายอีกคนร้องขึ้นมาว่า CutCutCut! เวลารูดซิบพยายามให้มันเหมือนโจรหน่อย! เอาใหม่ ถ่ายใหม่ (เพราะมันเป็นมุมหนึ่งในกองถ่าย)
18 กรกฎาคม 2548 16:25 น.
[ไร้ตัวตน]
ดูดส้วม
เสียงประกาศดังขึ้นจากรถดูดส้วม อีกแล้วครับสำหรับบริการดูดส้วมทั่วไทย วันนี้เรามีโปรโมชั่นพิเศษสุดของที่สุดมานำเสนอ ถ้าคุณดูดส้วมวันนี้รับฟรีทันทีกระดาษทิชซู่ รสชาติหวาน หอม กรอบ อร่อย แต่มีไว้เช็ดตูด สนใจติดต่อสอบถามได้ที่เค้าท์เตอร์ฝ่ายประชาสัมพันธมิตร คำขวัญของบริษัทเราคือ ยิ่งดูดมากขึ้น ยิ่งเข้าใจขี้มากขึ้น เป็นอิสระใหม่ของรถดูดส้วม มีหญิงคนหนึ่งเดินมากวักมือเรียกรถ รถจอดพนักงานรถเดินมาแล้วพูดว่า คุณได้สิทธิ์นั้นเดียวนี้ เท่าไรค่ะ ดูดส้วม อ๋อครับถ้าดูดภายใน10นาทีแรกคุณต้องจ่าย500บาทถ้านาทีต่อไปคุณก็ต้องจ้าย700บาทครับ ไม่มีนาทีละ1สลึงเหรอค่ะ อ๋อ สงสัยคุณต้องดูดเองแล้วหละครับ ดูดได้ไงค่ะดิฉันผู้ดีนะค่ะ ผู้ดีเหรอครับ แล้วคุณผู้ดีขี้ไม่เป็นหรือไงครับ อ๋อ เรื่องนั้นก็เดือนละครั้งเองค่ะ หา! เอาไงดีครับจะดูดไม่ดูดเราจะต้องรีบไปดูดที่อื่นครับ,มีขี้มากมายที่ยังรอพวกเราอยู่ งั้นเอา7นาทีลดครึ่งราคาได้ไหมค่ะ ไม่ได้ครับยังงี้เราแบกรับต้นทุนไว้ไม่ไหว งั้น6นาที ไม่ได้ครับ งั้น12 ไม่ได้ครับ งั้นดิฉันเอายังงี้ดิฉันจะดูด5นาทีแล้วจะดูดอีก5นาทีได้ไหมค่ะแต่จ่ายครึ่งหนึ่ง อ๋อ ได้ครับ(คนดูดหลงกลคนขี้ได้เปรียบ ดั่งสุภาษิตที่ว่า อย่า งง เพราะถ้าคุณงง คุณจะเข้าใจ (เข้าใจว่าคุณงง))
บ้านผม
แสงแดดสาดส่องมายังหน้าต่างบานเล็กของห้องนอนผม มองดูนาฬิกาแล้วก็3ทุ่ม20นาที เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้หรือมีคนสงสัยว่า3ทุ่มกว่าแล้วยังมีแดดได้ไง มีเสียงจากคนอ่านว่า(ก็นาฬิกาเอ็งไม่ตรง) คำตอบนั้นถูกต้องเพราะมันหมดถ่านได้สามเดือนแล้ว แต่แปลกที่สุดนาฬิกาผมชื้อมามันไม่เคยเดินซักทีแขวนไว้ที่ใดก็อยู่ตรงนั้นตลอด มองไปบริเวณรอบๆห้องนอนก็จะเห็นเด่นชัดเป็นเอกลักษณ์มันช่างคล้ายกับใยแมงมุมเสียเหลือเกิน(ก็นั่นแหละใยแมงมุม) บนเตียงช่างอบอุ่นมีผ้าห่มผืนใหญ่กับปุยนุ่นแม้จะเป็นหน้าร้อน เสียงของน้ำประปาหยดทีละหยด ทีละหยด ช่างเป็นเสียงที่ได้บรรยากาศอะไรเช่นนี้(มันไม่เคยไหลมากกว่านี้) เวลานอนก็มีเหล่าอีหนู๋ๆมานอนข้างแนบกาย(เพราะมันคือรังหนูเราอยู่ร่วมกัน) เสื้อผ้าถูกจัดเป็นระเบียบๆเวลาจะใส่ก็ใส่ได้ทันใจ(มันกระจายไปทั่ว)แม้บางครั้งถุงเท้าจะตั้งได้แต่ก็ไม่เคยให้ถูกผงซักฟอกเพราะกลัวยับ(ขี้เกียจ) เหล่าฝูงลิง(กางเกงลิง)เพ่นพ่านไปทั่วบ้านช่างดูเหมือนธรรมสร้างสรรค์ เสียงนาฬิกาที่ไม่ต้องใช้ถ่านของแม่ดังขึ้นตอนสิบโมงทุกๆเช้า(เสียงด่า) โอ้...บ้านผมช่างอบอุ่น(ร้อนใน)อะไรเช่นนี้ หลายต่อหลายคนอิจฉาบ้านผมเมื่อได้อ่านหน้านี้...
18 กรกฎาคม 2548 16:03 น.
[ไร้ตัวตน]
เด็กแนว
สมัยนี้แฟชั่นเด็กแนวแพร่ระบาดไปทั่วเมือง ใครๆที่อยากเป็นเด็กแนวควรจำสิ่งต่อไปนี้ให้ดีเพื่อที่จะเป็นเด็กแนวที่มีคุณภาพ
-เด็กแนวต้องใส่กางเกงหลวมๆโชว์ตูดเพื่อดึงดูดสายตา(แต่ต้องมั่นใจในตูดของตัวเอง)
-เด็กแนวต้องใส่รองเท้าหนีบคีบทุกเส้นทาง
-เด็กแนวต้องใส่เสื้อสั้นๆสีลายและฉูดฉาดบาดตาพระโยม
-เด็กแนวต้องไม่ตัดผมและห้ามสระอย่างน้อย3อาทิตย์ผมจะได้อยู่ทรงตรงไม่เลี้ยวเบน
-เด็กแนวต้องถูกพ่อแม่ด่าอย่างน้อย5ครั้งต่อวันก่อนเข้านอน
-เด็กแนวต้องร้องเพลงเวลาเดินไม่ต้องเขินอายควายเรียกพี่
-เด็กแนวต้องเดินท่าทางกวนทีนอยู่เสมอและที่สำคัญเด็กแนวต้องโดนทีนทุกๆวัน
ถ้าทำแบบนี้ได้ทุกข้อคุณก็จะได้เป็นสุดยอดของเด็กแนวตัวจริง!
3 กรกฎาคม 2548 22:07 น.
[ไร้ตัวตน]
ศพลอยน้ำ
เรื่องนี้เกิดขึ้นใกล้บ้านของคุณเอง วันนั้นเป็นวันที่ฝนตกหนักผมออกมาเล่นน้ำฝนในคลองแถวบ้าน เรื่องมันมีอยู่ว่า พอเพื่อนที่เล่นน้ำฝนด้วยกันกับผมกลับหมดผมนั่งเล่นน้ำฝนอยู่คนเดียว อยู่ๆก็มีอะไรซักอย่างเหมือนกับท่อนซุงลอยตามน้ำมา ผมเกิดความสงสัยเลยรีบวิ่งเข้าไปดูอยากรู้ว่าเป็นอะไรพอดูใกล้ๆก็เลยรู้ว่ามันเป็นศพของคนที่ไม่มีชีวิต ผมรีบหาไม้ยาวๆเขี่ยศพนั้นเข้ามาที่ฝั่ง พอมันลอยเข้ามาที่ฝั่งผมก็มองหาคนช่วยกลับไม่มีใครซักคนเลยแถวนั้น ผมก็เลยต้องช่วยชีวิตศพให้กลายมาเป็นชีวิตคน ขั้นแรกผมพยายามปั้มหัวใจเอามือขวาทับมือซ้ายทำตามที่เรียนมาปั้มหัวใจเขาอยู่นานศพไม่ฟื้นซักที่ผมก็เลยปั้มแรงเข้าๆจนทำให้แขนของเขาหลุดกระเด็นออกมา ผมเห็นท่าทางไม่ไหวแล้วก็เลยต้องเปลี่ยนวิธีเพราะถ้าทำแบบนี้ต่อเขาคงต้องไม่เหลือชิ้นส่วนแน่
ผมเปลี่ยนเป็นการผายปอดแบบเม้าท์ทูเม้าท์ เม้าท์ทูเม้าท์อยู่นานประมาณ10นาทีก็ไม่เห็นท่าทีว่าศพจะฟื้นมันจึงทำให้ผมเกิดความโมโห ด้วยความโมโหผมใช้มือตบเข้าไปที่หน้าศพหลายทีพร้อมกับร้องเรียกให้เขาฟื้น ตบซ้ายตบขวาจนทำให้หัวของเขาหลุดกระเด็นออกมาโอ้แม่เจ้า! ท่าทางแบบนี้เขาคงไม่ฟื้นแน่ ผมก็เลยต้องฟื้นตื่นจากฝันอันโหดร้ายแทน
2 กรกฎาคม 2548 18:44 น.
[ไร้ตัวตน]
สามเดือนก่อนมีครอบครัวหนึ่งย้ายมาจากประเทศจีนซึ่งบ้านอยู่ติดกับข้างบ้านผม ครอบครัวนี้ดูภายนอกแล้วดูสงบเงียบเหมือนครอบครัวอื่นๆทั่วไป แต่ถ้ามองลึกลงไปแล้วครอบครัวนี้ดูเหมือนจะลึกลับยิ่งนัก ผมแอบสงสัยมานาน ที่ผมพูดเช่นนี้ก็เพราะพวกเขาไม่เคยยิ้มและไม่เคยพูดคุยกับคนแปลกหน้าเลยและพวกเขาจะเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านเท่านั้น มีอยู่คืนหนึ่งประมาณตีสอง ผมได้ยินเสียงถ้วยจานชามแตกและดูเหมือนว่าจะมีการต่อสู้กันด้วยและมีเสียงทะเลาะกันเป็นภาษาจีนผมฟังแล้วงง จากนั้นผมแอบดูจากทางหน้าต่างบ้านผม แล้วมองผ่านม่านหน้าต่างบ้านเขาที่บางๆพอจะเห็นเงาตะคุ่มๆว่าเขาทำอะไรอยู่ ในเงานั้นผมเห็นชายคนหนึ่งถือมีดเดินมาจากอีกห้องแล้วเขาก็นั่งลง ต่อจากนั้นก็มีเสียงสับเนื้อดังขึ้น พอเสียงนั้นเงียบลงเขาก็เอาเนื้อที่สับอยู่นั้นเดินไปที่อื่นภายในบ้านหลังนั้นซึ่งผมไม่อาจมองเห็นได้ แต่ผมสันนิฐานว่ามันต้องเป็นห้องครัวแน่ๆ เพราะประมาณ5นาทีผมก็ได้กลิ่นหอมของเนื้อที่ต้มใหม่ๆโชยออกมาจากบ้านหลังนั้น ผมเห็นทีท่าไม่ดีก็เลยรีบลงไปแอบดูต่อว่าเขาทำอะไร หรือว่าเขาจะฆ่าเมียและลูกของเขา เพราะเสียงเมียและลูกเงียบหายไป ผมเดินเข้าไปเคาะประตูบ้านเขาทันทีโดยไม่รอช้า แล้วเขาก็เดินมาเปิดปะตูออกพร้อมกับพูดภาษาจีนที่ผมฟังแล้วไม่รู้เรื่อง ในมือของเขาถือมีดปลายแหลมเต็มไปด้วยคราบเลือด ผมเริ่มใจสั่นเมื่อเห็นเช่นนั้นก็เลยเดินหนีหน้าตาเฉยออกมา ทันใดนั้นเขาก็จับมือผมลากไปที่โต๊ะอาหารในบ้าน ผมกัดฟันทำเป็นไม่กลัวสืบต่อ เอาไงเอากันว่ะ เขาได้เดินไปตักโจ๊กที่มีชิ้นเนื้อเล็กๆทั่วชามมาสองชาม ชามหนึ่งให้ผม อีกชามหนึ่งของเขา ตอนนั้นผมรู้สึกคลื่นไส้จะอวกออกมาแต่ก็ต้องเก็บอารมณ์เอาไว้ ทำไงดีไม่กินก็ไม่ได้กลัวเขาจะเอาผมไปต้มอีกแน่ๆก็เลยต้องจำใจกิน ปรากฏว่าโจ๊กที่เขาทำอร่อยมาก ผมก็เลยขอเขากินอีกชาม คืนนั้นผมอิ่มมาก พอผมกินอิ่มเขาก็จับมือผมไปที่ห้องครัว ผมดิ้นสุดแรงเกิดเพราะคิดว่าเขาคงเอาผมไปต้มกินต่อแน่ๆแต่ก็สู้แรงของเขาไม่ได้เพระตัวเขาใหญ่มาก พอไปถึงห้องครัวผมก็ต้องตกตลึงเมื่อผมเจอซองโจ๊กต้มยำและเนื้อหมูเกลื่อนไปหมด แหมม!ผมรู้สึกเสียดายจริงๆที่มันไม่ใช่เนื้อ...