18 กรกฎาคม 2554 14:22 น.

วันผ่าน...กาลเปลี่ยน...คนเก่า

จิตรำพัน

1123377_4245517.jpg
นานเท่าไรแล้วหนอห่อใจเจ้า  
ที่คอยเฝ้ารำพึงคะนึงหา
ว่างกายใจว่างภาระจากเวลา
ได้กลับมาหาบ้านที่พักใจ

จิตรำพันใจพร่ำคำนึงอยู่
นัยน์แลดูใจชิดติดมิไหว
หากเวลาหน้าที่จึ่งลี้ไกล
นับวันไว้เมื่อไรได้หวนคืน

ลมเย็นแผ่วพลิ้วพรมห่มกายจิต
ดั่งสะกิดให้ระลึกกลอนแผ่นผืน
ฝนปรอยปรายลายน้ำฉุดคำกลืน
เตือนตนฟื้นเคาะฝุ่นหนุนอักษรา

คิดถึงวันเก่าก่อนอ่อนประสบ
ได้พานพบเพื่อนพี่ครูภาษา
รับสอนสั่งชี้แนะแคะวาจา
ได้นำพามิตรภาพซาบซึ้งใจ

ดั่งหินผาพาพักพำนักจิต
ดั่งที่ปิดป้องลมที่โหมใส่
ดั่งเสมือนบ้านอุ่นกรุ่นฤทัย
ดั่งเสมือนที่พักใจในฤดี  



********************************************

1162820484862.gif8357.jpg				
6 พฤศจิกายน 2553 21:17 น.

คิดถึงเพื่อน

จิตรำพัน

sompet.jpg
กาลเคลื่อนคล้อยลอยผ่านไม่หวนกลับ
เดินหน้ารับเรื่องราวยาวตามขัย
ยิ่งเนิ่นนานพานพบสบการณ์ไกล
ก้าวเติบใหญ่ได้สุขทุกข์เจือจาน

คิดถึงเพื่อน...เลือนลับที่ห่างหาย
หน้าที่กายหมายสร้างครอบครัวสาน
บ้างการงานดำรงหวังสราญ
คราวัยบานชื่นสู่ลู่พุทธาฯ

คิดถึงเพื่อน...เหมือนคู่ชูความคิด
ร่วมประดิษฐ์ลิขิตเขียนได้ปรึกษา
ร่วมเรียนรู้แลกเปลี่ยนเนิ่นนานมา
เพิ่มชีวาให้ชีวิตประดิษฐ์งาม

คิดถึงเพื่อน...เตือนจิตที่ติดบ่วง
หน้าที่ล่วงลวงสมองคลองขวากหนาม
ทั้งมีดพร้าคราเผลอเจอทุกยาม
เพื่อนมากนามดั่งมาบรรเทา

อีกนานไหม...เวลาได้พานพบ
ดั่งพักรบสบเพื่อนเลื่อนอับเฉา
มีคืนวันพักผ่อนคุยเรื่องเบา
ให้ใจเราเติมแรงในดวงใจ
				
28 มีนาคม 2553 23:55 น.

สัญญาจะอยู่กับเธอ

จิตรำพัน

13%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%A3%E
กาลเคลื่อนคล้อยลอยผ่านดั่งม่านฝัน
ทั้งคืนวันคงมั่นมิห่างหาย
คอยเคียงคู่ชิดใกล้แม้ห่างกาย
แต่มิคลายใจห่างแม้เพลา

**********************************

จากวันนั้นสองเราได้พานพบ
สานประสบสัมพันธ์พลันห่วงหา
จนวันนี้กาลผ่านเนิ่นนานมา
ได้รู้ว่าที่รักมิห่างไกล

เธอคงอยู่ข้างเคียงยามสับสน
คราวกวนเธอชี้ทางสดใส
คราอ่อนล้าเธอเป็นดังแรงใจ
คราร้องให้เธอช่วยให้ผ่อนเบา

สม่ำเสมอแม้กาลได้ผันเปลี่ยน
มิผิดเพี้ยนทุกวันมิอับเฉา
ขอขอบคุณความรักสานสองเรา
ที่บรรเทาใจน้อยพลอยเบาบาง

จากวันที่พบกันดังลิขิต
ให้สองชิดแม้นไกลไม่เมินหมาง
ต่อแต่นี้สัญญาเดินร่วมทาง
ร่วมสรรสร้างวางรักปักมั่นคง

สิ่งที่เธอมอบให้ฤทัยทราบ
มิเคยหยาบหยามเกียรติให้ผิดหลง
ขอบคุณรักที่มีอย่างซื่อตรง
ปลดพะวงหลายหลากอันมากมี

จากวันนั้นถึงวันนี้พี่มีรัก
น้องประจักษ์จริงแท้มิหน่ายหนี
ต่อแต่นี้สัญญามอบฤดี
อยู่เคียงพี่นานเนิ่นทุกวันคืน

*********************************

ขอบคุณในความรัก
ที่ประจักษ์มิเสื่อมคลาย
สามปีทั้งใจกาย
มิสลายทุกวันคืน

ขอบคุณนะ....
				
29 มกราคม 2553 17:48 น.

ยังรอ...ฟ้าหลังฝน

จิตรำพัน

2_153.jpg
ในวันคืนตื่นผันพลันเวียนจิต
หลากครวญคิดผิดชื่นกลืนหม่นหมอง
ร้าวระดมตรมทรวงร่างร่วงกอง
ใจประคองครองกายหมายแรงยืน

โอ้ใจนี้เข้มแข็งแหล่งกายชีพ
แม้นมีบีบถีบหลากมากแห่งฝืน
หลายประดาพาช้ำน้ำจิตกลืน
แม้นใจขื่นฝืนสู้กู้ชีวา

ดังเข็มทิ่มจิ้มแทงแรงเพียงนิด
ดั่งสะกิดนิตย์เนื่องให้เตือนหา
ตั้งอักเสบมิหายจากกายา
ครั้งเหนื่อยล้าผ่อนไว้ให้เบาใจ

ครั้นจะลืมยื่นเข็มเข้าแทงเสียด
ครั่นกายเบียดเติมเชื้อให้อ่อนไหว
สู้ไว้หนอตัวเราตั้งฤทัย
กำแพงไซร้คงมั่นอย่าล้มพัง

บางความคิดบอกปลิดลิดปัญหา
พากายาเร้นลี้หนีสิ่งขัง
แม้ชั่วคราวราวเรื่องสิ่งประดัง
ยังได้หวังพักนิ่งคลื่นลมแรง

แต่บางจิตติดไว้ให้ยังก่อน
อย่าตัดรอนสานต่อสู่ปลายแสง
อยู่สานปมลมพัดแม้นทิ่มแทง
แม้นกายแล้งแรงล้าพาหยัดยืน

ด้วยห่วงนี้ยากลี้ที่หนีปลด
แม้สลดหดหู่คู่ข่มขืน
แม้ยากที่ตำแหน่งต้องกล้ำกลีน
แม้วันคืนแสนยากตรากเผชิญ

ด้วยเพียงหวังคำกล่าวที่ขานจิต
ให้ได้คิด ฟ้าหลังฝน ยลใจเหิน
ผ่าพายุลุหน้าพากายเดิน
หวังเหลือเกินแดนสุขมาย่ำกราย

				
2 มกราคม 2553 23:42 น.

ห่วงใย

จิตรำพัน

love2.jpg
มองเหม่อฟ้าคราคิดสะกิดหวน
ดั่งเชิญชวนควรคู่สู่ใฝ่หา
เมฆาน้อยลอยเคลื่อนเกลื่อนนภา
เอ่ยนัยว่าฟ้าเดียวเกลียวรวมใจ

มองครานี้ฟ้าเดียวเลี้ยวลดกว้าง
ดั่งกีดขวางเราสองให้ผลักไส
เหมือนเราใกล้จริงแท้ช่างแสนไกล
ทัศน์เพ่งนัยน์ไร้เงาให้พบเจอ

ขอฝากรักเอาไว้แทนกายจิต
ให้ตามติดหัวใจไม่ห่างเผลอ
แม้นจากไกลนานเนิ่นฉันและเธอ
ข้างเสมอเจอฉันอย่าเลือนลาง

ไม่รู้ว่านานไหมได้หวนพบ
ไม่รู้ว่าคราวครบจักมัวหมาง
ไม่รู้ว่าเธอนั้นปล่อยใจวาง
โปรดรู้ว่าอ้างว้างและห่วงใย

แสงดาราพาพร่างวางกระซิบ
ขอเธอหยิบรักฉันอย่าผลักใส
ฝากฟากฟ้าพาใกล้เติมจิตใจ
ฝากดาวไว้ให้รู้ดูแลกัน

แม้ว่าฉันไม่รู้เจอวันไหน
จะได้ใกล้กลับหวนคืนสุขสันต์
ได้มาพบสบหน้าดั่งคืนวัน
เก่าก่อนนั้นครั้งเคยได้อยู่เคียง

แต่โปรดรู้เถิดหนาว่าความรัก
ที่ประจักษ์แด่เธอแม้นไกลเสียง
มอบเอาไว้ดูแลแทนสำเนียง
บนฟ้าเรียงร้อยไว้แทนดวงใจ

แม้นว่ากายอ้างว้างด้วยร้างห่าง
แต่โปรดวางกลางใจไร้หวั่นไหว
ผ่านคืนวันย่อมพบสบไม่ไกล
สองเราได้พบเจอดั่งวันเดิม


seee.JPG				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟจิตรำพัน
Lovings  จิตรำพัน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟจิตรำพัน
Lovings  จิตรำพัน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟจิตรำพัน
Lovings  จิตรำพัน เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงจิตรำพัน
>