เพียงแค่อยู่คนเดียว....
ในห้องสี่เหลี่ยม..เหงาเหงา
ฟังบทเพลงบรรเลง..เบาเบา
ความเหงา..ปกคลุม....รอบรอบกาย
ทุกอณู...ที่ฉันได้สัมผัส
ถึงความอ้างว้าง...ความเหว่ว้า
ฉันรอคอยเพียงแค่..เวลา
ที่จะพาให้ผ่าน...คืนนี้ไป
ทำไมฉัน...ต้องเหงา
แค่ไร้เงาเขา..คนนั้น
เคยห่วงหา..อาทร...ทุกวัน
....แต่วันนี้..ฉันไม่มี..ใคร
และแล้วน้ำตาก็รินไหล
เพราะความเหงา..ไม่เคยปราณีใคร
เคยเป็นเหมือนฉันบ้างไหม
....หรือ....ไม่เลย....