เสียงครวญจากที่ราบสูง (Summer Hill Inspiration)

ลำน้ำน่าน

สิ้นฤดูคืนคราวหนาวจรผ่าน
แดงดอกจานตูมเต้ายามเช้าใหม่
ลมหนาวเอยโบกพลัดไปแหล่งใด
จึงทิ้งใจลอมฟางไว้กลางลาน
เหลืองระยับรวงทองต้องคมเคียว
หอมข้าวเหนียวนึ่งใหม่ไอหอมหวาน
จิตวิญญาณบ้านทุ่งจรุงบาน
ต่อตำนานมนต์เพลงบรรเลงแล้ว
ที่ราบสูงยูงยางสล้างใบ
แล้งลมแล้งโบกไกวบ่วงใบแผ่ว
หล่นลาร่วงถมกว้างเต็มทางแนว
รอพลัดแคล้วอัตคัตมิหยัดยืน
ร่วมรับขวัญท้องทุ่งข้าวหุงใหม่
ก่อฟืนไฟควันล่องท่องนาผืน
โห่ลมว่าวหนาวเอยเชยกลับคืน
มาพัดครืนเกลียวฟางอย่าร้างลับ
เก็บเกี่ยวฝันต้นฤดูสู่ทุ่งท้อง
ยามดุเหว่าเร่าร้องพร้องเดือนดับ
ปลุกวิถีนานเนิ่นเกินนึกนับ
อยู่คว้าจับมีดเคียวเกี่ยวลูกรวง
มนต์พนาคืนค่ำยังล้ำลึก
หว่านผลึกจรดแหล่งสะแบงหลวง
เกลี่ยเกลียวอาบโนนเนินดั่งเงินยวง
เขียวสุดท้ายรอร่วงอยู่ลิบทิศ
เพลงสงฟางลับลานซ่านหัวอก
นานเสียงนกร้องครวญรัญจวนจิต
รวงข้าวหักหลงยุ้งทุ่งชีวิต
ว่ายวิกฤตทนสู้อยู่เดียวดาย
ลมว่าวเอยอย่าช้าพามนต์ทุ่ง
ไปจรุงร่ำรินกลิ่นความหมาย
ผู้อกสั่นพรั่นพรึงถึงความตาย
จงโอบกายผ่อนหนักอย่าชักช้า
สิ้นฤดูอีกคราวเหน็บหนาวผ่าน
คูนตระการม่อนมอรอเรียกหา
สาวดอกเสี้ยวดอกจานจะบานมา
ประดับค่าครองคู่อยู่อาจิณ
แดดแสงสวยสะท้อนอ้อนซังข้าว
เถิดหนุ่มสาวที่ราบสูงมุ่งคืนถิ่น
ฝากเสียงครวญมนตราพนาดิน
ว่าหนาวสิ้นฤดูลับ...ให้กลับมา!

------------------------------
หยิบหนังสือเล่มงามของนักเขียนในดวงใจ 
นาม *ไพทูรย์  ธัญญา* เจ้าของรางวัลซีไรท์  
บรรยายฉากภาพแห่งท้องทุ่งนา
ในห้วงเวลาหลังฤดูเก็บเกี่ยวไว้ฉากหนึ่ง
งดงามจับหัวใจว่า...
ลมหนาวเริ่มจะจรจางแล้ว 
ฟ้าต้นเดือนสามผ่องแผ้วเขยิบสูงเป็นสีคราม 
ทุกสิ่งทุกอย่าง ช่างสวยงามและดูดีไปหมด 
ไม่ว่ายุคใด มนต์เสน่ห์ท้องทุ่งไม่เคยจรจางไปจากใจ
งามเสน่ห์ที่ใช้จิตวิญญาณเพ่งมองจึงจะเห็นงามนั้น
คราวได้นั่งรถไฟไปอุลบราชธานี 
ในยามที่เห็นตอซังดั่งคนรออยู่รายริมทาง
เมื่ออรุณแรกสาดส่องมา  
นำความบรรเจิดใจและแรงบันดาลใจกลับมาสู่
แม้นในบางงามนั้นมีกองฟืนและลอมฟางเดียวดาย
หากแต่ราวแฝงฝังความหมายอันยิ่งใหญ่ ในชีวิต
และจิตวิญญาณของผู้คนบนผืนแผ่นดิน ที่ราบสูง 
ด้วยศรัทธาและเห็นคุณค่าแห่งวิถีชีวิตอันงดงามนี้
รังสรรค์งานหวังเกิดแรงใจให้ผู้คนบนถิ่นที่ราบสูง
ไม่สละที่ทาง  หันมาพลิกผืนแผ่นดินให้งดงาม
ด้วยรวงทองอีกครั้งและอีกครั้ง
สะแบงหลวงต้นใหญ่ทิ้งใบหล่นลาแล้งอยู่กราวเกรียว 
ต้านลมต้านฝน บ่งถึงจิตวิญญาณเข้มแข็งของผู้คนที่นี้ 
รอเวลาผลิใบเขียวระยับ
ในยามที่เย็นฝนมาเยือนฤดูหน้า...
เสียงกระซิบจากริ้วลมหนาวสุดท้ายบอกข่าว...
คูนอีสานที่ใจดวงนี้รอคอยนั้นบานสะพรั่งพรึบแล้ว
ดอกจาน ดอกไม้ในอุดมคติก็พากันผลิบาน
ประดับทุ่งตามวิถี นาทีนี้จึงทำให้แสนจะคิดถึง ..... 
ตราบใดที่ดอกคูนยังตระการ  
และดอกจานพากันบานออนซอนรับทุกแล้งฤดู
ตราบนั้นจงเชื่อมั่นว่า *ทุกชีวิตจะไม่อับจนหนทาง*
ลำน้ำน่าน บุรุษแห่งสายน้ำนิรันดร์
วันพฤหัสบดีที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓
บ้านดอกฝ้าย  เชียงคาน เมืองเลย

				
comments powered by Disqus
  • ฉางน้อย

    12 กุมภาพันธ์ 2553 06:21 น. - comment id 1098600

    11.gif11.gif6.gif
  • ม่านแก้ว

    12 กุมภาพันธ์ 2553 07:16 น. - comment id 1098609

    36.gif36.gif36.gif
    หายไปนาน คิดถึงมากรู้ไหม
    กลอนไพเราะเหมือนเดิม
    สุขใจกะกลิ่นไอท้องทุ่ง
    
    36.gif36.gif36.gif
  • แมงกุ๊ดจี่

    12 กุมภาพันธ์ 2553 07:50 น. - comment id 1098622

    ไพเราะ   งดงาม   เช่นเดิมค่ะ
    
    ในเดือนแห่งความรักนี้
    ขอให้มีความรักสดชื่นนะค่ะ
    
    เสียงนก  ทำให้เช้านี้สดใสจังค่ะ
  • โคลอน

    12 กุมภาพันธ์ 2553 08:06 น. - comment id 1098630

    11.gif11.gif11.gif
    
    เข้ามาแล้วสบายใจจัง 36.gif
  • แกงเขียวหวาน

    12 กุมภาพันธ์ 2553 08:30 น. - comment id 1098644

    1.gif เพราะมากค่ะ อ่านแล้วคิดถึงบ้าน  1.gif
  • คมดาบนารี

    12 กุมภาพันธ์ 2553 09:11 น. - comment id 1098659

    11.gif41.gif29.gif36.gif
  • กิ่งโศก

    12 กุมภาพันธ์ 2553 09:21 น. - comment id 1098663

    บทกวี..ที่หยิบสภาพท้องทุ่ง ป่าเขาลำเนาไพร ให้ทัศนา ได้อย่างกลมกลืน ก็ คุณลำน้ำน่านนี่แหละ..41.gif
    
    ชอบบทนี้ครับ..
    
    .........................................
    มนต์พนาคืนค่ำยังล้ำลึก
    หว่านผลึกจรดแหล่งสะแบงหลวง
    เกลี่ยเกลียวอาบโนนเนินดั่งเงินยวง
    เขียวสุดท้ายรอร่วงอยู่ลิบทิศ
    .............................................
  • ปรางทิพย์

    12 กุมภาพันธ์ 2553 12:08 น. - comment id 1098742

    บทกวีเพราะพริ้ง
    อ่านแล้วไม่มีเบื่อเลยค่ะ
    ธรรมชาติ สดใส หลังจากที่ต้องทน
    หนาวเย็นมายาวนาน  
    
    36.gif36.gif36.gif
  • ยาแก้ปวด

    12 กุมภาพันธ์ 2553 18:50 น. - comment id 1098803

    เข้าบ้านนี้ทีไร
    รู้สึกนอนหลับสบายใจจริงๆ
    
    46.gif59.gif
  • เฌอมาลย์

    12 กุมภาพันธ์ 2553 13:50 น. - comment id 1098808

    1-20100212134923.jpg
    
    นานๆมาที
    มาพร้อมความงดงามของธรรมชาติเช่นเคยนะคะ 36.gif36.gif36.gif
  • (น้ำตาลหวาน)

    12 กุมภาพันธ์ 2553 14:05 น. - comment id 1098821

    ไพเราะมากค่ะ 
    
    36.gif16.gif36.gif
  • ครูกระดาษทราย

    12 กุมภาพันธ์ 2553 17:19 น. - comment id 1098909

    726967e94b5pxlge.gif
    
    ได้ยินเสียงครวญ
    
    รัญจวนดวงจิต
    
    มาเยี่ยมเยือนมิตร
    
    ด้วยคิดถึงเธอ
  • มาเฟียที่รัก

    14 กุมภาพันธ์ 2553 18:05 น. - comment id 1099700

    คนบ้านเดียวกัน
    
    แวะมาเยี่ยมเยือน
    
    ก้าวต่อไป...

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>